ποίημα για σένα

ποίημα για σένα

Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2012

206 ~ ο Νίκος Σπανός για τον Νίκο Καρούζο

Νίκος Καρούζος

Μέσα στη μαύρη του απελπισία
πάλι ο Καρούζος
έγινε μικρό παιδί
που ζητιανεύει στη μέση του δρόμου
για λίγο ψωμί
για λίγη αγάπη.
Οι περαστικοί δεν γνωρίζουν τίποτα
για το θάνατό του.
Τον περνάνε για Αλβανό ή Σέρβο μετανάστη
τον τραβολογάνε εδώ κι εκεί
σε αστυνομίες και ιδρύματα.
Εκείνος δεν διαμαρτύρεται καθόλου.
Μοναδική του έννοια οι λέξεις του.
Κάθε πρωί τις ποτίζει, γυαλίζει τα φύλλα τους
κι έπειτα τις βάζει να κοιτάνε κατά τον ήλιο.
Το βραδάκι τις μαζεύει όλες προσεκτικά
τις τοποθετεί με αγωνία κάτω από τη γλώσσα
κι ύστερα πέφτει κάτω ξαφνικά
παριστάνοντας το νεκρό.

από την συλλογή του Νίκου Σπανού Ώχρα
εκδόσεις Ροδακιό, 2000

.

Ετικέτες

21.9.12 0 comments

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011

186 ~ ο Γιώργος Λαμπράκος για τον Νίκο Καρούζο

«Οδός Καρούζου»

Παιδάκι ήμουν Νίκο
όταν σε κέρδιζε το Γαλάζιο
και δεν πρόφτασα να σε γνωρίσω
(αν και τους Ποιητές
πρέπει να τους γνωρίζουμε
μόνο απ' τα ποιήματα.)

Αν όμως συναντιόμασταν
(με τρόπο σαφώς μεταφυσικό)
θα σε κέρναγα κάτι ουζάκια
που θ' άνοιγαν το Μαύρο σου Στήθος
ώστε να δω όλες τις λύσεις
στις απορίες που μου γέννησε.

Θα μάθαινα γιατί μας κοροϊδεύει ο Χρόνος
ποια λύση προσφέρει το Έαρ
τι σημαίνει μοβ και τι γαλάζιο
γιατί δεν χορταίνουν τα Ιδανικά.

Θα με δίδασκες επίσης
πότε να κατεβάζω τον διακόπτη του Νου
ή τι να κάνω για να μην καταλήξω
καθιστόζωο
ή γραφειόσαυρος.

Θα σε ρώταγα ακόμη
αν μπορώ να γίνω Ποιητής
χωρίς να υποφέρω,
γιατί η θλίψη είναι σχολείο
(και γιατί δεν την καταργούν!)

Τώρα όμως βουίζεις στον ουρανό
μοναξιάρη και τρελόσωστε Νίκο
την ώρα που τα ποιήματα σου
βουίζουν στο μυαλό μου
που είναι γιαπωνέζικο
σαν το δικό σου.

Αθήνα, 2004


από τον Μανδραγόρα, τχ. 44
Μάιος 2011

.

Ετικέτες

30.12.11 0 comments

Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2008

46 ~ ο Μανόλης Πρατικάκης για το Νίκο Καρούζο

***

Φωτογένεια
Καθισμένος σ' ένα κοινό παγκάκι κήπου να λέει η λεζάντα
πως γεννήθηκε στο Ναύπλιο. Σπούδασε Νομικά στο Πανε-
πιστήμιο της Αθήνας (τι είδηση!). Άνθη σαν μικρές άσπρες
φλόγες τού κρύβουνε τα γόνατα. Πολλές πέτρες' πολλά θυ-
μητικά αγκάθια ένα γύρω αλλά κανένας βάλτος (η περιοχή
της τέχνης του;). Aμίλητες φυλλωσιές ως χελιδόνες στους α-
κοίμητους κροτάφους που τους έχρισε γαλάζιους ή γλυκύ-
τατη παραφροσύνη. (Το πλευρό του στο ξύλο μα το στόμα
του στο φιλιατρό.) Με χέρι μαραμένο κρατάει το τσιγάρο,
βαρύ από στάχτη, σημάδι πως δεν ονειρεύεται καμιάν Ιθά-
κη. Η βραχνή του λάμψη - σαν φωταψία των βραχμάνων-
με ήσυχες κινήσεις αυξάνει τη γύρω φωτοσύνθεση.
Η φωνή του δε φαίνεται πουθενά και για τούτο βλασταίνει
μέσα στα πετρώματα.
Αυτό θα πει αγαπητοί φωτορεπόρτερς πηγαία φωτογένεια
των όντων. Αυτό θα πει απαθανάτιση αγρίου μελτεμιού.
Μουσική φωνή σ' όλα τα έρημα καλάμια.
Ναι, αυτός ασθμαίνει. Μα τ' αρχαία του πνευμόνια είναι
κιόλας του μεγάλου πόνου τα αρμόνια. Κι οι σφυγμοί του
κελαηδίσματα του παραδείσου.


από την συλλογή Τα δυσεύρετα χρώματα του τέλους
εκδ. Ίκαρος, 1993

.

Ετικέτες

3.1.08 0 comments

Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2007

28 ~ ο Μίλτος Σαχτούρης στον Νίκο Καρούζο

***

Για τον Νίκο Καρούζο

Καημένε Νίκο
τι ζωή ήταν κι αυτή
κατατρεγμένος από τους Κατσιμπαλήδες
οι πλούσιοι φτύναν πάνω στη φτώχεια σου
όμως εσύ καλά έκανες
έπινες τα ουζάκια σου
κι όλους αυτούς τους μούντζωνες
και πριν να φύγεις
πρόφτασες κι αρπάχτηκες
από ένα κάτασπρο σύννεφο
από ψηλά τώρα από το σύννεφο αυτό κοιτάζεις
την αθανασία σου.

από τη συλλογή "Έκτοτε" 1996

Μίλτου Σαχτούρη: Ποιήματα 1980-1998
εκδ. Κέδρος, 2001

.


.

Ετικέτες ,

15.9.07