ποίημα για σένα
Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009
121 ~ ο Κώστας Καρυωτάκης στον Ανδρέα Κάλβο
*** 
Εις Ανδρέαν Κάλβον
Ω μεγάλε Ζακύνθιε,
των ωδών σου τα μέτρα,
υψηλά, σοβαρά,
τους αγώνες εκάλυπτον
εκτεταμένους.
Της δουλείας τα βάρβαρα
σκοτάδια κατεξέσχισεν,
όταν εγράφη πύρινος,
η αστραπή των όπλων
(και η αρετή σου).
Ως ήλιος, αναβάν
τον Όλυμπον, εστάθη
πάνω εις γυμνά χωράφια,
εις ανθισμένα ερείπια,
γνώριμον κλέος.
Αλλά το θείον έναυσμα
η φωνή σου δεν είναι
τώρα πλέον. Μας έρχεται
μακρινός και παράταιρος
ήχος τύμπανου.
Ολόκληρος αιών,
χείμαρρος, την Ελλάδα,
ταραγμένος, εσάρωσεν
από τα ιδανικά σου,
την οικουμένην.
Κράτει λοιπόν, ω γέροντα,
την επιτύμβιον πλάκα.
Το πεπαλαιωμένον σου
τραγούδι κράτει. Φύγε,
παραίτησόν μας.
Ή, αν προτιμάς, εξύμνησον
αντίς γεγυμνωμένων
ξιφών, όσα μαστίγια
προς θρίαμβον επισείονται
των καφενείων.
Ίππους δεν επιβαίνουσι,
αμή την εξουσίαν
και του λαού τον τράχηλον,
ιδού, μάχονται οι ήρωες
μέσα εις τα ντάνσιγκ.
Τις δάφνες του Σαγγάριου
η Ελευθερία φορέσασα,
γοργά από μίαν χείρα
σ' άλλην περνά και σύρεται,
δούλη στρατώνος.
Καθώς, όταν την εύκολον
λείαν αποκομίσει,
φεύγει, διστάζει, κι έπειτα
σε μια γραμμήν ελίσσεται
πλήθος μυρμήγκων,
μεγάλα προπορεύονται
έντομα, μέγα φέροντα
βάρος, ακολουθούσι,
με φορτίο ελαφρότερο,
μικρότερα άλλα,
και δε βλέπουν στο πλάγι τους
το παιδάκι που στέκει
να γελά τον αγώνα των,
και δε βλέπουν ότι ύψωσε
τώρα το πέλμα—
ούτω την χώραν νέμεται
η στρατιά της ήττης,
του λαού την απόφασιν,
άτεγκτον, φοβεράν,
περιφρονούσα.
Αλλά τι λέγω; Θρήνησε,
θρήνησε την πατρίδα,
νεκράν όπου σκυλεύουν
αλλοφρονούντα τέκνα της,
ω Ανδρέα Κάλβε.
Μικράν, μικράν, κατάπτυστον
ψυχήν έχουν αι μάζαι,
ιδιοτελή καρδίαν,
και παρειάν αναίσθητον
εις τους κόλαφους.
από τα Άπαντα Καρυωτάκη
εκδ. Κ. Στρουμπούκη, 1981
(το ποίημα περιλαμβάνεται και στην "παγκόσμιο ανθολογία ποιήσεως", τμ.α'
- εκδ. Γεωργίου Παπαδημητρίου, 1953)
(Ο Ανδρέας Κάλβος σε χαλκογραφία του Παναγιώτη Γράββαλου είναι από το enet.gr)
.
Ετικέτες Ποιήματα για τον Ανδρέα Κάλβο, Ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη
Σάββατο 4 Ιουλίου 2009
108 ~ ο Κώστας Καρυωτάκης για τον λόρδο Βύρωνα
Kostas Kariotakis for Lord George Gordon Byron
*** 
Βyron
Ένοιωσεν ότι
του ήσαν οι στίχοι
άχαρη τύχη
και ματαιότη.
Η ορμή του η πρώτη
πια δεν αντήχει,
αλλά, στα τείχη,
ένδοξη νιότη.
Γίνονται οι γέροι
γαύροι. Θα ορμήσει
ανδρών λουλούδι.
Κι ο Μπάιρον ξέρει
πώς να το ζήσει
το θείο Τραγούδι.
( "Ηρωική Τριτολογία")
από τα Άπαντα Καρυωτάκη
εκδ. Κ. Στρουμπούκης, 1981
- και από την Βασική Βιβλιοθήκη, τόμος 29: "Νεοέλληνες Λυρικοί"
Επιμέλεια: Γεωργίου Θέμελη
εκδ. Αετός, 1954
ακόμα:
- ο Κώστας Καρυωτάκης στο χωρίς άλλη αναβολή
- ο Λόρδος Βύρων στο ταξιδεύοντας
.
*** 
Βyron
Ένοιωσεν ότι
του ήσαν οι στίχοι
άχαρη τύχη
και ματαιότη.
Η ορμή του η πρώτη
πια δεν αντήχει,
αλλά, στα τείχη,
ένδοξη νιότη.
Γίνονται οι γέροι
γαύροι. Θα ορμήσει
ανδρών λουλούδι.
Κι ο Μπάιρον ξέρει
πώς να το ζήσει
το θείο Τραγούδι.
( "Ηρωική Τριτολογία")
από τα Άπαντα Καρυωτάκη
εκδ. Κ. Στρουμπούκης, 1981
- και από την Βασική Βιβλιοθήκη, τόμος 29: "Νεοέλληνες Λυρικοί"
Επιμέλεια: Γεωργίου Θέμελη
εκδ. Αετός, 1954
ακόμα:
- ο Κώστας Καρυωτάκης στο χωρίς άλλη αναβολή
- ο Λόρδος Βύρων στο ταξιδεύοντας
.
Ετικέτες Ποιήματα για τον Λόρδο Βύρωνα, Ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη
Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2009
90 ~ ο Κώστας Καρυωτάκης στον Μιλτιάδη Μαλακάση
*** 
Μικρή Ασυμφωνία εις Άλφα μείζον
Α! κύριε, κύριε Μαλακάση,
ποιος θα βρεθή να μας δικάση,
μικρόν εμέ κ' εσάς μεγάλο,
Ίδια τον ένα και τον άλλο;
Τους τρόπους, το παράστημα σας,
το θελκτικό μειδίαμά σας,
το monocle που σας βοηθάει
να βλέπετε μόνο στο πλάι,
και μόνο αυτούς να xαιρετάτε
όσοι μοιάζουν αριστοκράται,
την περιποιημένη φάτσα,
την υπεροπτική γκριμάτσα
από τη μια μεριά να βάλη
της ζυγαριάς' κι' από την άλλη
πλάστιγγα, να βροντήσω κάτου,
-μισητό σκήνωμα, θανάτου
άθροισμα, συντριμμένο βάζον-
εγώ, κύμβαλον αλαλάζον.
Α! κύριε, κύριε Μαλακάση,
ποιος τελευταίος θα γελάση;
από τη συλλογή "Ελεγεία και Σάτιρες"
.
Ετικέτες Ποιήματα για τον Μιλτιάδη Μαλακάση, Ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη
