ποίημα για σένα
Πέμπτη 10 Ιουλίου 2014
253 ~ ο Γιώργος Κοτζιούλας για τον Νικόλαο Τωμαδάκη
*** 
Ο Τωμαδάκης Σολωμιστής
Στη ρίζα του ημερόδεντρου χαμοπετάν ζουζούνια
στραβοκοιτώντας την κορφή, που 'ναι του ανέμου κούνια.
Κι ένα σκαθάρι σκάλωσε στο πιο ακριβό κλωνάρι
και ξεθαιμιάτηκε: «Χαρά σ' εμένα το λυράρη!»
από το Διαβάζω, τχ. 332
30 Μαρτίου 1994
(σημ: ο Νικόλαος Τωμαδάκης υπέγραφε τα ποιήματά του με το ψευδώνυμο Νίκος Θεοδωράκος)
Ετικέτες Ποιήματα του Γιώργου Κοτζιούλα
Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2008
77 ~ ο Γιώργος Κοτζιούλας στην Μαρία Πολυδούρη
*** 
Μαρία Πολυδούρη
Πολύ ακριβά πληρώσατε, Μαρία,
τη φήμη - πολυτέλεια περιττή -
που σ' ανθοδέσμες ήρθε προσφερτή
στην πιο βαρειά γυναίκεια καρτερία.
Η αριστοκρατική παρηγορία,
που στάθηκε στην κλίνη σας κλαφτή,
δεν ήταν συγκατάβαση αρκετή
για τρίτη θέση μες στη Σωτηρία;
Ω, αν πέρασε η ζωή σας τραγωδία,
κ' έπρεπε να φανή η μοιραία στιγμή
για να προφτάση η επίσημη τιμή,
θα φύγετε όμως με τη συνοδεία
της τυμπανοκρουσίας των θαυμαστών
ελλήνων κριτικών και ποιητών!
από την Ανθολογία της Νεοελληνικής Γραμματείας
του Ρένου Ηρακλή Αποστολίδη
-Τα Νέα Ελληνικά, Αθήναι, 1971
.
Ετικέτες Ποιήματα για την Μαρία Πολυδούρη, Ποιήματα του Γιώργου Κοτζιούλα
Κυριακή 22 Ιουνίου 2008
69 ~ ο Γιώργος Κοτζιούλας για τον Κώστα Καρυωτάκη
*** 
Ελεγείο στον Καρυωτάκη
Και συλλογιέμαι, Καρυωτάκη, τώρα
που η νύχτα πια του ερέβους σε κρατεί
για πάντα στης ανυπαρξίας τη χώρα,
συλλογιέμαι τη μοίρα του ποιητή.
Μια νύχτα, είχες βρεθεί χωρίς κανένα
σύντροφο στ' ακρογιάλι ναυαγός
και πέρα κάπου εγύρναες ολοένα
τα βλέμματά σου, αιώνιος ναυαγός.
Ήσουν, αλήθεια, τόσο απαυδημένος
απ' τον αγώνα τον καθημερνό:
ένας μεγάλος εγκαταλειμμένος
από την γη και τον ουρανό
Και μες στην ώς θανάτου απόγνωσή σου
ξάφνου σε μια πικρότατη στιγμή
ερίχτηκες στα βάθη της αβύσσου
όπου τελειώνουν όλ' οι σπαραγμοί
Τι να σου πω και πώς να σε θρηνήσω,
στοχαστικό μου αδέρφι θλιβερό;
Έφυγες πριν ακόμα σε γνωρίσω
και μόλις τώρα σ' ένιωσα, νεκρό.
Μα κι αν εχάθης, ακριβέ, μού μένει
σ' αυτόν τον ασυμβίβαστο καιρό,
μου μένει σαν υπόμνηση η ειμαρμένη,
και ο στίχος σου που ως πένθος τον φορώ.
-συλλογή: Eφήμερα, 1932-
από τις σελίδες του Νίκου Σαραντάκου
.
Ετικέτες Ποιήματα για τον Κώστα Καρυωτάκη, Ποιήματα του Γιώργου Κοτζιούλα
