ποίημα για σένα

ποίημα για σένα

Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2009

122 ~ ο Γιώργος Βέης στον Μιχάλη Γκανά

***

Αλληγορία του Δεκέμβρη
του Μιχάλη Γκανά
Γέρνει φορτωμένο χιόνι το κλαδί του έλατου
ματωμένο τρυγόνι, μπορεί να πετάξει πάλι;
γιατί το κρύο σκιάζεται και πίστη δεν αντέχει
ο κάμπος πέρα, ο φλύαρος κόσμος ένα δήθεν

τινάζει τώρα το φτερό στροφή ματαιωμένη
ο ουρανός κάτω το χώμα πάνω ανοιχτή πληγή
σαστισμένο το μάτι στα γκρεμά, κάποτε πτήση
σημείο του καιρού, να βραδιάσει να σωθεί να δει

ξανά την αλήθεια, το φεγγάρι να μπαίνει βαθιά
στο ρέμα, να κουρνιάσει στην τύxη, ένα τίποτα
πούπουλο στην όxθη της νύxτας, τώρα ασημένιος

καθρέφτης — ποτάμι με τους χίλιους κινδύνους, δώσε
όχι το ρόxθο σου αλλά τη φυγή, όχι δόλο
αλλά μουσική να προλάβει η μέρα το πουλί.

από την Ποίηση, τ.20/φθινόπωρο 2002.

Ετικέτες ,

3.12.09 0 comments

Κυριακή 17 Ιουνίου 2007

17 ~ ο Σωτήρης Παστάκας στον Μιχάλη Γκανά

***

Οδός Ακαδημίας

Στον Μιχάλη Γκανά

Κατεβαίνοντας την Ακαδημίας δεν κατάλαβε
το κίτρινο φυλλαράκι ακακίας που ήρθε
και κάθισε στα μαλλιά του. Εν αγνοία του
ο κόσμος παραμέριζε για να περάσει,
απρόσκοπτη η πορεία του, πράσινο
και το επόμενο φανάρι. Δεν διέκρινε
τα ερωτικά βλέμματα που τον έραιναν,
τα ανεπίδοτα χαμόγελα, τα πρόσωπα
που του έγνεφαν με άκρατη αισιοδοξία
κι εμπιστοσύνη κι ευγένεια. Στον καθρέφτη
μόνον του ασανσέρ κατακόκκινος από ντροπή,
είδε το κίτρινο φυλλαράκι να αιωρείται
κάπου στο ύψος της γραβάτας του και χαμογέλασε,
αυτός, το τιμώμενο πρόσωπον της Τρίτης,

ο παρασημοφορημένος της καθημερινότητας.

Από την συλλογή "Η μάθηση της αναπνοής
...σε τρεις κινήσεις"

.

Ετικέτες

17.6.07 0 comments