ποίημα για σένα: Ιουνίου 2011

ποίημα για σένα

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

172 ~ ο Φερνάνδο Αρμπελάεθ για τον Κωνσταντίνο Π. Καβάφη

Fernando Arbeláez for Constantine P. Cavafy

*** Image and video hosting by TinyPic

Ο γέρος της πόλης

Τείχη πάνω στα τείχη ως να κρεμάσουν απ' τα ουράνια
πάνω από την καρδιά σου την κορόνα που κλείνει
το διπλό λιμάνι, τις αλμυρές λίμνες, τους συγχυσμένους δρόμο ι κ
με τους τάφους του χρόνου, τα ερείπια
όπου μόνο σώζονται οι επιγραφές του αήττητου Διοκλητιανού,
η στήλη του Πομπήιου, μερικές πέτρες από τη βιβλιοθήκη,
οι προκυμαίες με τα αργά φορτία κρεμμυδιών και βάμβακος.

[....] Σε κατακλύζει το μεταλλικό άρωμα της Πόλης, τα σκοτεινά ερείπια
της ζωής σου, οι μοιραίες απολαύσεις της οδού Αναστάσι,
τα αγόρια που καταστράφηκαν από τα βάσανα και τις φτηνές απολαύσεις,
τα εύγλωττα βλέμματα που υπαινίσσονται το διεστραμμένο γέροντα που ψάχνει
υπνωτισμένος το άγγιγμα ενός χεριού στις σάλες του μπιλιάρδου,
μεταμορφωμένες από τις λάμπες πετρελαίου, τη στιγμιαία επαφή
στα τραπέζια του πικέτου ή στις αίθουσες των ζαριών
όπου στις πόρτες τους στίλβουν τα ενδύματα Συρίων εταίρων.

Έρχεσαι από το Τρίτο Τμήμα Αρδεύσεως όπου γνωρίζουν μόνο
το παιδικό γηρασμένο πρόσωπό σου, την ικανότητα σου στις ξένες γλώσσες•
την τυπική ζωή σου διεκπεραιωτή αλληλογραφίας'
τους Εγγλέζους που σε κρατάνε σε απόσταση, πολιορκημένος
από την τυραννία ενός πανάρχαιου πυρετού, με την ψυχή
όλη στο δέρμα, στην απληστία αυτής της κίνησης,
σαν ένα σαρκοβόρο φυτό, το νυσταγμένο κλείσιμο
ενός συνεργού βλέμματος, το ηδονικό κρεβάτι
όπου η στιγμιαία επιθυμία σε παρέδωσε τόσες φορές,
το πονεμένο ποίημα για ένα νεκρό έφηβο
το σκοτεινό αντίλαλο του πόθου, τον αμείλικτο καθρέφτη,
πάντα μεταβλητό, τη σκοτεινή, αθάνατη μορφή
με το τίμημα μερικών κερμάτων. Αλλά εσύ ζητούσες
το αντίστροφο της στιγμής, τη γονιμότητα του πνεύματος
στις εξημμένες αισθήσεις, κι εκείνο το χωρισμό που κάθε φορά επαναλαμβάνεται,
γιατί ο χρόνος μετριέται με τα κορμιά που αγαπήθηκαν
και τα ωραία άπληστα στόματα' και η μοναδική ελευθερία
που χαιρόμαστε βρίσκεται στα σφριγηλά μέλη
πλασμένα για την επιθυμία, στον ιδρώτα, στη γλυκιά κούραση,
στις λαμπρές θύμησες, στην ερεθισμένη περιέργεια, στην οικειότητα
που στο ποίημα μας αιχμαλωτίζει για πάντα.
... ... ...

μετάφραση: Ρήγας Καππάτος


από την Γενική Ανθολογία σύγχρονης
Λατινοαμερικανικής ποίησης 1892-1975
του Ρήγα Καππάτου
εκδ. Εκάτη, 2011

.
Ποιήματα για τον Κ. Π. Καβάφη 2
.

Ετικέτες

22.6.11 0 comments

Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011

171 ~ ο Μιχάλης Γκανάς στον Χρήστο Μπράβο

***

Γυάλινα Γιάννενα
ΙΙ


στον Χρήστο Μπράβο

Μια τέτοια νύχτα, πριν από χρόνια,
καποιος περπάτησε μόνος, δεν ξέρω πόσα,
λασπωμένα χιλιόμετρα.
Νύχτα και συννεφιά, χωρίς άστρα.
Ξημερώματα μπήκε στα Γιάννενα.

Στο πρώτο χάνι έφαγε, και κοιμήθηκε
τρία μερόνυχτα. Ξύπνησε απ' το χιόνι
που έπεφτε μαλακά, στάθηκε στο παράθυρο
κι άκουγε τα κλαρίνα.
Πότε θαμπά και πότε δίπλα του,
όπως τα 'φερνε ο άνεμος.
Κι άκουσε μετά τη φωνή
πεντακάθαρη, από κάπου κοντά,
σαν αλύχτημα και σα να την έσφαζαν
τη γυναίκα κι ούτε καβγάς, ούτε
τίποτε άλλο, χιόνιζε όλη νύχτα στα Γιάννενα.
Ξημερώματα πλήρωσε τι χρωστούσε
και γύρισε στο χωριό του.

Στα πενήντα του θα 'τανε
με γκρίζα μαλλιά και τρεις θυγατέρες
ανύπαντρες, χήρος τέσσερα χρόνια,
με τη μαύρη κάπα στις πλάτες,
και τι χιόνι σήκωσαν τούτες οι πλάτες
κανένας δεν το 'μαθε.


από το βιβλίο Μιχάλης Γκανάς, Γυάλινα Γιάννενα
εκδ. Καστανιώτης,Πρόσπερος, 1989


(φωτ: libver.gr, deskati.gr)
.

Ετικέτες

11.6.11 4 comments