ποίημα για σένα: 106 ~ ο Γιάννης Ρίτσος στον Τάσο Λειβαδίτη

ποίημα για σένα

Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

106 ~ ο Γιάννης Ρίτσος στον Τάσο Λειβαδίτη

***

Στον αδελφό μου
Τάσο Λειβαδίτη


Από καιρό τους περίμενες με δέος. Και ήρθαν.
Ήρθαν οι νεκροί σου και σε πήραν
μες στο νυxτερινό ψιλόβροxο. Στάθηκες λίγο
με βρεγμένα μαλλιά, με βρεγμένο σακάκι
κάτω απ' το φανοστάτη της πλατείας Μεταξουργείου
ακούγοντας απ' τις ταβέρνες τις φωνές των μεθυσμένων,
και τα παλιά λαϊκά τραγούδια που 'χες αγαπήσει,
και πιο μακριά τα επαναστατικά συνθήματα των
απεργών οικοδόμων,
ήσυxος επιτέλους, ολότελα κρυμμένος
στη σκιά της μεγάλης εκείνης σημαίας
που 'χε υψώσει αλαλάζοντας ο λαός. Τώρα
αποκοιμήθηκες σ' ένα βαθύ χαμόγελο, γνωρίζοντας
πως οι νεκροί δε γερνούν πια, δεν διαψεύδονται κι ούτε πεθαίνουν.
Όμως την πίκρα τη δική μας ποιος θα τη λογαριάσει
έτσι που μείναμε έρημοι μπροστά στην πιο κλεισμένη πόρτα;

Aθήνα 30.Χ - 9,ΧΙ.89


από το περιοδικό νέα σκέψη
τ. 497 (3), Ιούνιος 2008

.

Ετικέτες ,

14.6.09

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home