ποίημα για σένα: 47 ~ ο Χάρης Βλαβιανός στη Δήμητρα Χριστοδούλου

ποίημα για σένα

Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2008

47 ~ ο Χάρης Βλαβιανός στη Δήμητρα Χριστοδούλου

***

Το πρόσωπό μας
Στη Δήμητρα Χριστοδούλου

Έτσι συμβαίνει πάντοτε:
ζούμε ανάμεσα σε δύο στιγμές
που η οικειότητα τους καταδικάζει
κάθε προσπάθεια να προσδιοριστεί αυτή η αίσθηση
που είναι ακόμη πολύ έντονη
για να την θάψουμε σ' ένα πρόσφατο παρελθόν
και πολύ αχνή
για να την ανασύρουμε από ένα κοντινό μέλλον.

Εσύ, ωστόσο, συνεχίζεις να υπάρχεις
μέσα στο αρνητικό του εαυτού σου -
ένα παλιομοδίτικο πρόσωπο
διαποτισμένο από τη νοσταλγία
μιας άλλης ομορφιάς.
Το θρόισμα των φύλλων
(το γύρισμα της σελίδας)
σε επαναφέρει στον χώρο που έχεις επιλέξει
γι' αυτή την εκλεπτυσμένη τελετουργία:
καρυδένιοι μπουφέδες, φώτα τίφαννυς,
βικτωριανά γραφεία...
Το βλέμμα σου, παρά την προφανή του αθωότητα,
διατηρεί τη μυστικότητα
της χαμένης εκείνης λάμψης
που αψηφώντας τους νόμους της ανάγκης
διατρανώνει πως ο έρωτας είναι εδώ,
φυλαγμένος σε εσοχές άγνωστες σε μένα,
όμως εδώ, αδιάλλακτος, αναλλοίωτος.

Το ανθοδοχείο είναι γεμάτο χρυσάνθεμα.
Η φωτεινή αυτή χειρονομία δεν έχει τέλος.
Ίσως ένας άγγελος να μοιάζει με όσα δεν έχουμε ξεχάσει.


από τη συλλογή Adieu
εκδ. Νεφέλη, 1996

.

Ετικέτες

9.1.08

15 Comments:

Βαρετό, πολύ βαρετό...

Τετάρτη, Ιανουαρίου 09, 2008 2:25:00 π.μ.  

Κα Κυβέλη, οφείλετε μια συγνώμη στον Παύλο στο ΠΟΙΕΙΝ, που επιχειρήσατε να τον αμφισβητήσετε ακραγγίζοντας την υστερία των θεωριών συνωμοσίας...:)

Η δεύτερη λογοκλοπή ανασκευάζει και διασκεδάζει κάθε φράση σας επ' αυτού και σας κάνει αυτόματο υπερασπιστή ενός ηθικού παραπτώματος εις βάρος ενός ανθρώπου που άλλο δεν έκανε παρά το καθήκον κάθε τίμιου αναγνώστη...

Μην γίνεστε συνλογοκλόπος...:)

Το οφείλουμε στο μικρό, όσο κι αν χαλάει τις αυταπάτες μερικών...:)

Και μη βιαστήτε να με νουθετήσετε...
Δεν ξέρετε τι άλλο μπορεί να έχω στο καπέλο μου...:)

Και ω ναι, σας φλερτάρω κυρία μου!!!!

Μίχος

Τετάρτη, Ιανουαρίου 09, 2008 12:26:00 μ.μ.  

Aνώνυμε, μην παιδεύεστε άλλο με την ποίηση αν νομίζετε ότι θα σας βοηθήσει να σκοτώσετε την πλήξη σας. Δοκιμάστε κάτι σε πιο χάι.
---

Kύριε Μίχο, δεν οφείλω καμμία συγγνώμη σε κανένα "παιδί", ούτε τρέφομαι με αυταπάτες για τους ποιητές και την ποίηση. Αλλά ακόμα κι αν είχα αυταπάτες, αυτό δεν είναι κακό αν ξέρω ότι τις έχω.

Και στο τέλος τέλος, τους στίχους που έχουν πια γίνει δικοί μου υπεράσπιζα. Δεν με ενδιαφέρει η καθημερινή συμπεριφορά αυτών που τους έγραψαν. Αυτό που έχω πάρει δεν θα μου το ακυρώσει ένα μέηλ από το Σικάγο ούτε τα κουμπαριλίκια.


Να σας το πω και πιο μαλακά τώρα

Λέτε πως η προσδοκία σας είναι να σας διαβάσουν τα παιδιά και τα εγγόνια μου. Τα παιδιά μου, μου έχουν δηλώσει ότι η μόνη χρήση που θα κάνουν στα βιβλία μου της ποίησης είναι αυτή του προσανάμματος για το τζάκι. Οι ποιητές έχουν γίνει περισσότεροι από τους αναγνώστες. Δεν το βλέπετε αυτό; Μην απογοητεύετε, σας παρακαλώ, και τους εναπομείναντες με τέτοιου είδους δημόσιες συζητήσεις. Αυτά μπορείτε να τα σχολιάζετε στους κύκλους σας.

Αυτό προσπάθησα να σας πω και δεν το καταλάβατε.

...αλλά αυτό δεν μου κάνει εντύπωση. Εδώ δεν καταλάβατε ότι είμαι ρομαντική και θα προτιμούσα να συνεχίζαμε το "φλερτ" εκεί που ...πρωτογνωριστήκαμε :-(

Τετάρτη, Ιανουαρίου 09, 2008 5:56:00 μ.μ.  

Είδα τα μηδενικά στα σχόλια και σκέφτηκα να τα ξεπαρθενιάσω...

Όταν βάζετε Βλαβιανό και ποιητές της παρακμής οι επισκέπτες τί να σχολιάσουν;
Και τα παιδιά σας τι να διαβάσουν;

Αποθέτετε σε λάθος ποίηση λάθος συναισθήματα... σας το είπα διακριτικά σας το λέω και ντεκλαρέ...

Αφήστε με μια βδομάδα να σας βάλω ένα διαφορετικό ποίημα από τον καθένα που έχετε εδώ, ένα ποίημα καλό ο καθένας έχει, και θα δείτε...

Σας προκαλώ αλλά όχι τώρα αμέσως γιατί έχουμε και δουλειές...

Την αγάπη μου

Μίχος

Τετάρτη, Ιανουαρίου 09, 2008 11:44:00 μ.μ.  

Μπορώ να αντισταθώ στα πάντα, εκτός από τους πειρασμούς και τις προκλήσεις κύριε Μίχο. Θα αναμένω, αλλά θυμηθείτε, ότι τα ποιήματα που θα βρείτε, πρέπει απαραιτήτως, να είναι γραμμένα από τον ένα ποιητή για τον άλλο. Αυτό είναι το θέμα του μπλογκ. "Αβρότητες" μεταξύ ποιητών... αν με εννοείτε...

Σας βάζω κι ένα στοίχημα: να μου υποδείξετε ποιητές που θα διαβάσουν (και θα ξαναδιαβάσουν) τα παιδιά μου. Αν το καταφέρετε, θα σας συγχωρήσω για όλα :-)

Ωστόσο, ότι θα χρειαζόταν να εξηγήσω και σ’ εσάς, δεν το φανταζόμουν.

Μη με μπλέκετε, σας παρακαλώ, στην ιδέα που έχετε για τους νορμάλ μπλόγκερς. Δεν γράφω τις εμπερίες μου, δεν σκαλίζω τις αναμνήσεις μου, δεν εκθέτω τα ανύπαρκτα ταλέντα μου, ούτε βγάζω στο διαδίκτυο τα προσωπικά μου δεδομένα. Και τα αγαπημένα ποιήματα, μαζί με τα τραγούδια, νομίζω ότι είναι ό,τι προσωπικότερο, μην περιμένετε να τα βρείτε εδώ. Αρχειακές είναι οι καταχωρήσεις, δεν το βλέπετε; Χωρίς αξιολόγηση, που άλλωστε δεν μου επιτρέπεται να την κάνω, γιατί δεν έχω τα φόντα για αντικειμενικός αξιολογητής.

Τα σχόλια δεν είναι ανοιχτά για να γίνεται συζήτηση επί των καταχωρήσεων, τα μπλογκς αυτά δεν προσφέρονται για κάτι τέτοιο, ελπίζω να το καταλαβαίνετε. Ο σκοπός μου δεν είναι να προκαλώ συζητήσεις, θέλω να ιντριγκάρω για ν’ αγοράσουν κάνα βιβλίο. Κι ας με βρίζουν μετά - (είμαι πράκτορας του συνδέσμου εκδοτών, όχι των λογοτεχνών).

Αντιγράφω μόνον, δεν έχω άλλες φιλοδοξίες, ούτε κρυμμένες ικανότητες, πιστέψτε με. Τα σχόλια είναι ανοιχτά για όσους ήθελαν να ρωτήσουν κάτι σχετικό, τόσο απλό. Είχα ξεκινήσει με κλειστά σχόλια, μέχρι που κάποιος φοιτητής, που συγκινήθηκε από τον Σαχτούρη, μου ζήτησε να του υποδείξω, κατά την κρίση μου, μία από τις συλλογές του για να ξεκινήσει. Δεν τον ήξερε και ήταν τόσο συγκινητική η ομολογημένη άγνοιά του!! Μετά από αυτό τα άνοιξα, γιατί σκέφθηκα ότι, ίσως, θα ήθελε να ρωτήσει και κάποιος τυχαίος αναγνώστης που δεν έχει μέηλ.


Κι άλλη διαφωνία

λάθος συναισθήματα δεν υπάρχουν – λάθος απόθεσή τους, ναι. Αλλά ακόμα κι αν πολλές φορές δεν τ’ αποθέτουμε σωστά, αυτό δεν σημαίνει ότι ακυρώνουμε ό,τι δώσαμε ή πήραμε κατά την περίοδο του "λάθους".

Καλή δουλειά

Πέμπτη, Ιανουαρίου 10, 2008 1:41:00 π.μ.  

Να δείτε που στο τέλος όλα αυτά τα σχόλια θα κυκλοφορήσουν σε τόμο με τίτλο..."Αλληλογραφία Μίχου-Κ.σ-μ"...
Κάτι σαν "Σεφέρη-Μαρώς"...:)

Κι εκεί να δείτε αναγνώστες!

Την καλησπέρα μου και στους δυο σας.

Πέμπτη, Ιανουαρίου 10, 2008 4:27:00 μ.μ.  

kyriaz, δεν θα σας ευχαριστήσω για την ιδέα, γιατί αυτό ήταν το σατανικό σχέδιό μου. Να τακιμιάσω με τον Μίχο και να εκδοθώ. Μην πεθάνω πριν νιώσω τη χαρά της ...εκδιδόμενης.


(εύχομαι μόνον να μην θυμώσει ο κύριος Μίχος που τον παγίδευσα...)

Καλή σας μέρα

Παρασκευή, Ιανουαρίου 11, 2008 3:21:00 π.μ.  

λατρεύω τις ''ποιητικές'' σας ''λογομαχίες''...

Κυριακή, Ιανουαρίου 13, 2008 2:43:00 π.μ.  

Όντως, το ποίημα του Βλαβιανού φέρνει χασμουρητό. Καληνύχτα σας!

Τρίτη, Ιανουαρίου 15, 2008 10:17:00 μ.μ.  

Ποιος ποιητής δεν θα χαιρόταν γνωρίζοντας ότι κοιμόμαστε με τα ποιήματά του;

(αν προτιμάτε κάτι σε πιο αφυπνιστικό, σας προτείνω Φοίβο.)

Τρίτη, Ιανουαρίου 15, 2008 10:56:00 μ.μ.  

Πάσχοντας από αϋπνίες είπα να πάρω μία συλλογή του Χάρη Βλαβιανού μήπως και καταφέρω να κοιμηθώ. Την πήρα μαζί μου σε μία εξωτική παραλία της Εύβοιας και τώρα παράγγειλα στον άντρα μου να μου φέρει την Παρασκευή όλες τις συλλογές του. Δεν κατάφερα να κοιμηθώ αλλά γνώρισα έναν πολύ καλό ποιητή.

Σοφία από Αγιάννα

Τετάρτη, Αυγούστου 05, 2009 3:32:00 μ.μ.  

Τότε, Σοφία, δεν έχεις παρά να κάνεις μπουσούλά σου τον coco bill: ό,τι γράφει, να πιστεύεις το αντίθετο.

Καλές αναγνώσεις!

Τετάρτη, Αυγούστου 12, 2009 3:31:00 μ.μ.  

Διαβάστε "Διακοπές στην πραγματικότητα" του Χάρη Βλαβιανού και θα ανοιχτούν νέοι ορίζοντες στην ποίηση...

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 20, 2010 1:45:00 μ.μ.  

Σιγά το πόνημα (Διακοπές στην Πραγματικότητα), ανέπμπνευστο εντελώς. To Adieu είναι πράγματι μια εκπληκτική ποιητική συλλογή, αλλά σε ποιο βαθμό είναι γραμμένη από τον ίδιο;! Το αναλυτικό σχόλιο του Πάνου Θεοδωρίδη (http://petefris.blogspot.com/2008/01/blog-post_10.html) και "Οι Αθώες Λογοκλοπές" του Κωνσταντίνου Μελισσά δίνουν μια πρώτη απάντηση (http://www.poiein.gr/archives/12783/index.html).

Σάββατο, Οκτωβρίου 22, 2011 1:19:00 μ.μ.  

Άειντε πάλι φτου κι απ' την αρχή... νέος γύρος επιθέσεων κατά του Χάρη Βλαβιανού.

Δεν βαρεθήκατε ακόμα η παρέα; Δεν έκανε τον κύκλο του ο φθόνος για την αναγνώριση που απολαμβάνει, ώστε να κλείσει επιτέλους;

Δημιουργείστε κύριοι!
Δημιουργείστε και απαλλαγείτε από τα κριτικά και λοιπά απωθημένα σας.

Φιλικά, με κατανόηση

Δευτέρα, Νοεμβρίου 28, 2011 11:17:00 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home