ποίημα για σένα: 234 ~ ο Ιωάννης Ισιδωρίδης Σκυλίτσης στον Ιωάννη Καρασούτσα

ποίημα για σένα

Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

234 ~ ο Ιωάννης Ισιδωρίδης Σκυλίτσης στον Ιωάννη Καρασούτσα

Τω ποιητή Ιωάννη Καρασούτσα

Λάμβανε τον Πλούταρχόν σου και πορεύου προς την πύλην
του Αδριανού.
Όταν ο σφαιρόεις μύδρος την θολοειδή κογχύλην
φύγη τ' ουρανού,
όλος νους γενού.

Εν οικτίρμον ρίψον όμμα προς τον άχαρίν μου τόπον
προς Ανατολάς.
Γνώρισόν με εν τω μέσω πόλεων πολυανθρώπων,
και σιωπηλάς
δος μοι ευχωλάς.

Αι συμπάθειαι κοιμώνται ύπνον προσδοκίας,
του φωτός μου φως.
Να εκλείψωσι; Τι λόγος! Αλλά μέχρι συντελείας
μ' είσαι αδελφός.
Ο καιρός σοφός.

Είμεθα κ' οι δύο δένδρα εκφορούντα καρπόν ένα'
τ' όνομά μας εν.
Πλην σεις ήμερα καλείσθε, είσθε καλλιεργημένα,
δένδρον ποτισθέν
και εμφυλλισθέν.

Ημείς δ' άγρια ζητούντα παρ' υμίν την εμβολάδα,
κλώνα θαλλερόν,
όστις θέλει φύει όπου ίδρυσαν προς την Παλλάδα
άκρον ιερόν
τον ποτέ καιρόν.

Λάμβανε τον Πλούταρχόν σου και πορεύου προς την πύλην
του Αδριανού.
Όταν ο σφαιρόεις μύδρος την θολοειδή κογχύλην
φύγη τ' ουρανού,
όλος νους γενού.


από την Βασική Βιβλιοθήκη, τόμος 12: "Ποιηταί του ΙΘ' αιώνα"
Επιμέλεια: Κ. Θ. Δημαρά
εκδ. Αετός, 1954


ακόμα:
ο Ιωάννης Καρασούτσας στο χωρίς άλλη αναβολή
.
6.11.13

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home