ποίημα για σένα: 175 ~ ο Γιάννης Ρίτσος για τον Κωνσταντίνο Π. Καβάφη

ποίημα για σένα

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

175 ~ ο Γιάννης Ρίτσος για τον Κωνσταντίνο Π. Καβάφη

***

Ύστατη ώρα

Ένα άρωμα έμενε στην κάμαρά του, ίσως μονάχα
απ' την ανάμνηση, μπορεί κι απ' το παράθυρο
μισάνοιχτο στην εαρινή βραδιά. Ξεχώρισε
τα πράγματα που θα 'παιρνε μαζί του. Σκέπασε
μ' ένα σεντόνι τον μεγάλο καθρέφτη. Κι ακόμη
στα δάχτυλά του εκείνη η αφή ευμελών σωμάτων
κ' η αφή, η μοναχική, της πέννας του - όχι αντίθεση'
υπέρτατη ένωση της ποιήσεως. Δεν ήθελε
να απατήσει κανέναν. Πλησίαζε το τέλος. Ρώτησε
ακόμη μια φορά: «Ευγνωμοσύνη τάχα, ή θέληση
ευγνωμοσύνης;» Κάτω απ' το κρεββάτι του πρόβαιναν
γεροντικές οι παντόφλες του. Δε θέλησε
να τις σκεπάσει - (ω, βέβαια, άλλοτε). Μονάχα,
σαν έβαλε το κλειδάκι στην τσέπη του γιλέκου του,
κάθησε πάνω στη βαλίτσα του, καταμεσίς της κάμαρας,
ολομόναχος, κι άρχισε να κλαίει, γνωρίζοντας,
πρώτη φορά με τόση ακρίβεια, την αθωότητά του.


από το βιβλίο Γιάννης Ρίτσος, 12 ποιήματα για τον Καβάφη
εκδ. Κέδρος, 1987

.
Ποιήματα για τον Κ. Π. Καβάφη 1
.

Ετικέτες ,

25.7.11

1 Comments:

Τα κέρδη, τα χρήματα στοιβάζουν ψεύτικες ελπίδες για έναν κόσμο δίχως αξιοπρέπεια.Κάποτε υπήρχαν άνθρωποι γεμάτοι όνειρα και έμπνευση, γεμάτη φαντασία.Όταν η ευτυχία βρίσκεται σε ένα στίχο ποιήματος τότε η ανθρωπότητα ποτίζεται από συμπόνια και αγάπη.

Σας επισυνάπτω το παρακάτω link με ένα οπτικοακουστικό υλικό του ποιήματος ΛΕΥΚΟΣ ΘΑΛΑΜΟΣ της ποιήτριας Σίσσυς Δουτσίου.

http://ecstaticpoetrysemeli.blogspot.com/2011/07/blog-post.html

Κυριακή, Ιουλίου 31, 2011 3:21:00 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home