tag:blogger.com,1999:blog-37320658360570923372012-02-02T12:46:23.348+02:00<a href="http://poem-for-you.blogspot.com/"><strong>Αρχική σελίδα</strong></a>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.comBlogger1881100tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-75481641970510243592012-01-23T18:01:00.003+02:002012-01-23T18:13:54.392+02:00<div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-KsGNYjN7gmg/Tx0rGI-j7GI/AAAAAAAAPQ0/e9crSQl3Mtg/s1600/M-MalakasisPoemForYouBlog.jpg"><img style="width: 88px; height: 126px;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700760087810010210" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-KsGNYjN7gmg/Tx0rGI-j7GI/AAAAAAAAPQ0/e9crSQl3Mtg/s400/M-MalakasisPoemForYouBlog.jpg" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/--S75ewqA6Js/Tx0rGIpmXWI/AAAAAAAAPQs/i42s7sZecIs/s1600/R-FilyrasPoemForYouBlog.jpg"><img style="width: 88px; height: 126px;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700760087722089826" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/--S75ewqA6Js/Tx0rGIpmXWI/AAAAAAAAPQs/i42s7sZecIs/s400/R-FilyrasPoemForYouBlog.jpg" /></a><br /><br /><strong>Ρώμος Φιλύρας<br /></strong><br />Ίσκιοι μάς τριγυρίζουν και φαντάσματα'<br />μα όλα τα ωραία και μάταια του κόσμου αυτού του θλιβερού<br />ρυθμούς τα κάνεις θριαμβικούς, ύμνους και άσματα,<br />έξω από διάστημα και πλάνεμα καιρού...<br /><br />Ήρωας και θύμα είσαι μονάχος σου, τα ινδάλματα<br />της φαντασίας σου παίρνουν άπιαστες μορφές,<br />ξέφευγα σχήματα, στα φτεροκρούσματα και στ' άλματα<br />του Πήγασου, που σ' όποιες σου λάμπουν στροφές.<br /><br />Τι συγκινεί τάχα βαθύτερα καθένα μας,<br />το ψέμα, η αλήθεια, τ' όνειρο, η ζωή;<br />Ω πώς ταράζονται άξαφνα τα φρένα μας,<br />στον καταρράχτη στίχο σου που αντιβοεί!<br /><br />Και ποιο που μας σκλαβώνει, ποιο πλεούμενο,<br />καράβι που τα πέλαγα τα ερωτικά νικά,<br />σαν το δικό σου λυπημένο και χαρούμενο,<br />που πιάνει σ' ακρογιάλια μαγικά;<br /><br />Νεράιδες όλα γίνονται τ' αφρόνερα,<br />λάμιες τα κρούσταλλα των ρουμανιών τα κρεμαστά,<br />οι Αμαδριάδες και οι Νυφάδες μέσα στον Ερα-<br />λδικό σου κύκλο, πλάσματα υπαρχτά.<br /><br />Και οραματίζεσαι, όπως εμψυχώνονται,<br />βασιλοπούλες, γαλαζοαίματες, ωραίες, αβρές,<br />κι απ' την αδιάφορη ζωή των ανυψώνονται<br />κι αυτές σε σύμβολα, λαχτάρες και χαρές.<br /><br />Ο θεατρίνος της ζωής σου κι ο πιερρότος σου,<br />τι σαρκασμός, μα και τι σάτυρα φαρμακερή!<br />Κι αν με πικρό ένα χάχανο πληγώνει ο πρώτος σου,<br />ο δεύτερός σου πιο κατάκαρδα βαρεί.<br /><br />Από χαρτόνι και φιορόχαρτα πόσα άλλα γύρα σου<br />φκιάνεις κουκλιά και με τι πάθος τα κρατείς!<br />Πώς τα κουνάς και πώς τα παίζεις με τη μοίρα σου<br />την τραγική χαροπαλεύοντας σαν ποιητής...<br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">από την <strong>Βασική Βιβλιοθήκη, τμ. 29ος</strong><br />εκδ. Αετός, 1954 </span><br /><br /><span style="color:#333333;"><span style="font-family:arial;font-size:100%;">[σημ: στα ποιήματα διατηρείται η ορθογραφία, η στίξη<br />και ο συλλαβισμός των πηγών που χρησιμοποιώ]</span><strong></strong><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:webdings;" >.<br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-7548164197051024359?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-20778654183533298022012-01-10T15:01:00.000+02:002012-01-24T11:35:17.529+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-WUJJ3H3gC9g/TuA6H4NC_jI/AAAAAAAAPGw/HLWQRIRtySQ/s1600/myphogg.jpg"><img style="WIDTH: 91px; HEIGHT: 124px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683606636762168882" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-WUJJ3H3gC9g/TuA6H4NC_jI/AAAAAAAAPGw/HLWQRIRtySQ/s400/myphogg.jpg" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/-1dKDeNiU5Xo/TuA6Hna-T8I/AAAAAAAAPGk/QGi2Dq6xNbc/s1600/myphojjto.jpg"><img style="WIDTH: 91px; HEIGHT: 124px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683606632257179586" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-1dKDeNiU5Xo/TuA6Hna-T8I/AAAAAAAAPGk/QGi2Dq6xNbc/s400/myphojjto.jpg" /></a><br /><br /><strong>Στον ποιητή Μ. Μαλακάση<br /></strong><br />Και καβαλλάρης πέρναγες, ξανθόμαλλο παιδάκι,<br />και τάραζε το διάβα σου το σιγαλό σοκκάκι,<br />στα πράσινα παράθυρα και πίσω απ' τα καφάσια<br />να σ' αγναντέψουν τρέχανε τ' απάρθενα κοράσια.<br />Τώρα ο καιρός ξεφούντωσε τα φουντωτά μαλλιά σου<br />και την ξανθή ξεθώριασε θωριά σου,<br />και στρατολάτης πέρασες αλλού και ταξιδεύεις'<br />μα τώρα ευγενικώτερο φαρί καβαλλικεύεις,<br />και τ' άλογό σου φτερωτό, και πας να το ποτίσης<br />με το νερό της Κασταλίας της βρύσης.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;"><strong>Κωστή Παλαμά, Άπαντα</strong>, τόμος 5ος.<br />εκδ. Μπίρη, 1972</span><br /><br /><span style="color:#ff0000;">ακόμα</span>:<br />- o <a href="http://k-m-autobiographies.blogspot.com/2009/05/74.html"><b><u>Κωστής Παλαμάς</u> στα <em>Αυτοβιογραφικά</em></b></a><br />- o <a href="http://allilografia.blogspot.com/search/label/%CE%9A%CF%89%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CE%AC%CF%82"><b><u>Κωστής Παλαμάς</u> στο <em>γράμμα σε χαρτί</em></b></a><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-2077865418353329802?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-45412657505866845062011-12-30T07:41:00.008+02:002011-12-30T07:41:00.831+02:00<strong>«Οδός Καρούζου»</strong><br /><br />Παιδάκι ήμουν Νίκο <br />όταν σε κέρδιζε το Γαλάζιο<br />και δεν πρόφτασα να σε γνωρίσω<br />(αν και τους Ποιητές<br />πρέπει να τους γνωρίζουμε<br />μόνο απ' τα ποιήματα.)<br /><br />Αν όμως συναντιόμασταν<br />(με τρόπο σαφώς μεταφυσικό)<br />θα σε κέρναγα κάτι ουζάκια<br />που θ' άνοιγαν το Μαύρο σου Στήθος<br />ώστε να δω όλες τις λύσεις<br />στις απορίες που μου γέννησε.<br /><br />Θα μάθαινα γιατί μας κοροϊδεύει ο Χρόνος<br />ποια λύση προσφέρει το Έαρ<br />τι σημαίνει μοβ και τι γαλάζιο<br />γιατί δεν χορταίνουν τα Ιδανικά.<br /><br />Θα με δίδασκες επίσης<br />πότε να κατεβάζω τον διακόπτη του Νου<br />ή τι να κάνω για να μην καταλήξω<br />καθιστόζωο<br />ή γραφειόσαυρος.<br /><br />Θα σε ρώταγα ακόμη<br />αν μπορώ να γίνω Ποιητής<br />χωρίς να υποφέρω,<br />γιατί η θλίψη είναι σχολείο<br />(και γιατί δεν την καταργούν!)<br /><br />Τώρα όμως βουίζεις στον ουρανό<br />μοναξιάρη και τρελόσωστε Νίκο<br />την ώρα που τα ποιήματα σου<br />βουίζουν στο μυαλό μου<br />που είναι γιαπωνέζικο<br />σαν το δικό σου.<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">Αθήνα, 2004</span></em><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από τον <strong>Μανδραγόρα, τχ. 44</strong><br />Μάιος 2011</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-4541265750586684506?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-25810017806520499292011-12-19T15:28:00.000+02:002012-01-14T01:30:58.222+02:00<span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><strong>Paolo Iashvili</strong><em> for</em> <strong>Arthur Rimbaud</strong></span><strong><br /></strong></span><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-sixNPc4nLOA/TvByScOM9iI/AAAAAAAAPMs/huKirIKTkGE/s1600/PaoloIashvili.jpg"><img style="width: 95px; height: 124px;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688171990507910690" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-sixNPc4nLOA/TvByScOM9iI/AAAAAAAAPMs/huKirIKTkGE/s400/PaoloIashvili.jpg" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/-CeinnzNiB9E/TvBySU29RWI/AAAAAAAAPMk/fVi-Fq3Vrl0/s1600/ArthurRimbaud.jpg"><img style="width: 94px; height: 124px;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688171988531365218" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-CeinnzNiB9E/TvBySU29RWI/AAAAAAAAPMk/fVi-Fq3Vrl0/s400/ArthurRimbaud.jpg" /></a><br /><br /><strong>Αρθούρος Ρεμπώ<br /></strong><br />Άνθρωπε φωτεινέ! Μεγαλομάρτυρα της ποίησης<br />Από τη στόφα του Χριστού χωρίς ανάσταση<br />Το βιαστικό σου βήμα, καλπάζοντας στη ράχη της Ευρώπης<br />Στον ουρανό σημάδι όπως του λαμπερού ελαφιού το σάλτο.<br /><br />Θείο πλάσμα, στο Παρίσι των ειδώλων<br />Έλαμψες πάνω στα καλντερίμια ήλιος πρωτόφαντος<br />Σαν βασιλιάς μετά από 'να θρίαμβο παράτησες τις λέξεις<br />Και μόνον η ομορφιά, η άσπιλη, έμεινε κραταιή.<br /><br />Ανταύγειες χρυσαφένιες φορτωμένος στο μεθυσμένο σου καράβι<br />Κάτεχες με άνεση την τέχνη να πλανιέσαι<br />Αρθούρος ο σακάτης! Σαν οδηγό ζητάει ο ποιητής πίσω σου να 'ρθει<br />Αν όχι, σκόνη θα γινούνε το μάρμαρο και το ρουμπίνι.<br /><br />Ήρθε ο καιρός των οδυρμών και των κιοτήδων η εποχή<br />Εκρήχτηκαν τα λιπαρά της γριάς Ευρώπης σπλάχνα.<br />Νίκησες με τους καβγάδες σου, τ' αλισβερίσια και τα περπατήματά σου<br />Ρεμπώ της δικαιοσύνης! Να κατοικήσω θέλω εντός σου.<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">პაოლო იაშვილი<br /></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><em><strong>μετάφραση από τα γεωργιανά: Άνι Τσικοβάνι</strong></em><strong></strong></span><strong></strong><br /><strong><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><em>απόδοση στα ελληνικά: Δημήτρης Νόλλας</em></span></strong><em></em><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">από την <strong>Ανθολογία Γεωργιανής Ποίησης, </strong>19ος-20ός αιώνας<br />Εκδόσεις: Καστανιώτης, 2001, με την χορηγία του Υπ. Πολιτισμού</span><br /><br />Ακόμα:<br /><span style="font-family:arial;">- Πάολο Ιασβίλι: Τα κουρασμένα μάτια ζητούν τον ύπνο,<br />στη </span><a href="http://authorsandwriterstooktheirownlives.blogspot.com/2011/12/69.html"><u><span style="font-family:arial;"><strong>λέσχη αυτοκτόνων λογοτεχνών</strong></span></u></a><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:webdings;" >.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-2581001780652049929?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-6214075453387015772011-12-08T07:55:00.002+02:002012-01-23T08:20:59.757+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-WUJJ3H3gC9g/TuA6H4NC_jI/AAAAAAAAPGw/HLWQRIRtySQ/s1600/myphogg.jpg"><img style="WIDTH: 91px; HEIGHT: 124px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683606636762168882" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-WUJJ3H3gC9g/TuA6H4NC_jI/AAAAAAAAPGw/HLWQRIRtySQ/s400/myphogg.jpg" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/-1dKDeNiU5Xo/TuA6Hna-T8I/AAAAAAAAPGk/QGi2Dq6xNbc/s1600/myphojjto.jpg"><img style="WIDTH: 91px; HEIGHT: 124px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683606632257179586" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-1dKDeNiU5Xo/TuA6Hna-T8I/AAAAAAAAPGk/QGi2Dq6xNbc/s400/myphojjto.jpg" /></a><br /><br />Μίλτο, πώς με το στίχο μού ξυπνάς<br />τ' όνειρο της παλιάς που δε σβει χάρης!<br />Ωραίο παιδί, απ' το σπίτι μου περνάς,<br />καβαλλάρης.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Νέα Εστία</strong><br />τχ. 384, 1η Ιουνίου 1943<br /><span style="font-size:85%;">(αρχείο ΕΚΕΒΙ)</span></span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-621407545338701577?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-81882745284285568852011-11-28T07:48:00.000+02:002011-12-08T06:25:15.116+02:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Fernando Arbeláez</strong><em> for </em><strong>Constantine P. Cavafy</strong></span><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-OvMmNViXNrM/TtbSCrSPpZI/AAAAAAAAPC0/u_2Gd_r8e_s/s1600/FernandoArbelaez-b.jpg"><img style="WIDTH: 95px; HEIGHT: 124px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5680958923395278226" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-OvMmNViXNrM/TtbSCrSPpZI/AAAAAAAAPC0/u_2Gd_r8e_s/s400/FernandoArbelaez-b.jpg" /></a> *** <a href="http://tinypic.com/?ref=zs9ie" target="_blank"><img border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic" src="http://i40.tinypic.com/zs9ie.jpg" /></a><br /><br /><strong>Ο γέρος της πόλης<br /></strong><br />Τείχη πάνω στα τείχη ως να κρεμάσουν απ' τα ουράνια<br />πάνω από την καρδιά σου την κορόνα που κλείνει<br />το διπλό λιμάνι, τις αλμυρές λίμνες, τους συγχυσμένους δρόμο ι κ<br />με τους τάφους του χρόνου, τα ερείπια<br />όπου μόνο σώζονται οι επιγραφές του αήττητου Διοκλητιανού,<br />η στήλη του Πομπήιου, μερικές πέτρες από τη βιβλιοθήκη,<br />οι προκυμαίες με τα αργά φορτία κρεμμυδιών και βάμβακος.<br /><br />[....] Σε κατακλύζει το μεταλλικό άρωμα της Πόλης, τα σκοτεινά ερείπια<br />της ζωής σου, οι μοιραίες απολαύσεις της οδού Αναστάσι,<br />τα αγόρια που καταστράφηκαν από τα βάσανα και τις φτηνές απολαύσεις,<br />τα εύγλωττα βλέμματα που υπαινίσσονται το διεστραμμένο γέροντα που ψάχνει<br />υπνωτισμένος το άγγιγμα ενός χεριού στις σάλες του μπιλιάρδου,<br />μεταμορφωμένες από τις λάμπες πετρελαίου, τη στιγμιαία επαφή<br />στα τραπέζια του πικέτου ή στις αίθουσες των ζαριών<br />όπου στις πόρτες τους στίλβουν τα ενδύματα Συρίων εταίρων.<br /><br />Έρχεσαι από το Τρίτο Τμήμα Αρδεύσεως όπου γνωρίζουν μόνο<br />το παιδικό γηρασμένο πρόσωπό σου, την ικανότητα σου στις ξένες γλώσσες•<br />την τυπική ζωή σου διεκπεραιωτή αλληλογραφίας'<br />τους Εγγλέζους που σε κρατάνε σε απόσταση, πολιορκημένος<br />από την τυραννία ενός πανάρχαιου πυρετού, με την ψυχή<br />όλη στο δέρμα, στην απληστία αυτής της κίνησης,<br />σαν ένα σαρκοβόρο φυτό, το νυσταγμένο κλείσιμο<br />ενός συνεργού βλέμματος, το ηδονικό κρεβάτι<br />όπου η στιγμιαία επιθυμία σε παρέδωσε τόσες φορές,<br />το πονεμένο ποίημα για ένα νεκρό έφηβο<br />το σκοτεινό αντίλαλο του πόθου, τον αμείλικτο καθρέφτη,<br />πάντα μεταβλητό, τη σκοτεινή, αθάνατη μορφή<br />με το τίμημα μερικών κερμάτων. Αλλά εσύ ζητούσες<br />το αντίστροφο της στιγμής, τη γονιμότητα του πνεύματος<br />στις εξημμένες αισθήσεις, κι εκείνο το χωρισμό που κάθε φορά επαναλαμβάνεται,<br />γιατί ο χρόνος μετριέται με τα κορμιά που αγαπήθηκαν<br />και τα ωραία άπληστα στόματα' και η μοναδική ελευθερία<br />που χαιρόμαστε βρίσκεται στα σφριγηλά μέλη<br />πλασμένα για την επιθυμία, στον ιδρώτα, στη γλυκιά κούραση,<br />στις λαμπρές θύμησες, στην ερεθισμένη περιέργεια, στην οικειότητα<br />που στο ποίημα μας αιχμαλωτίζει για πάντα.<br />... ... ...<br /><br /><strong><span style="color:#333333;"><em>μετάφραση: Ρήγας Καππάτος</em></span></strong><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Γενική Ανθολογία σύγχρονης<br />Λατινοαμερικανικής ποίησης 1892-1975</strong> του Ρήγα Καππάτου<br />εκδ. Εκάτη, 2011 </span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-8188274528428556885?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-1447400091883726242011-11-17T07:33:00.000+02:002011-12-01T02:36:26.006+02:00<a href="http://tinypic.com/?ref=qxthn5" target="_blank"><img border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic" src="http://i39.tinypic.com/qxthn5.jpg" /></a> *** <a href="http://tinypic.com/?ref=160vix0" target="_blank"><img border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic" src="http://i43.tinypic.com/160vix0.jpg" /></a><br /><br /><strong>Πορτραίτο</strong><br /><span style="font-size:85%;"><em>Στον Αριστ. Προβελέγγιο<br /></em></span><br />Στο δρόμο, που το πλήθος τρέχει αδιάφορο<br />για κάθε ωραίο, αγάλι επερπατούσες,<br />έμοιαζες σα να σε ύψωνε πνοή<br />και τίποτα σα να μην εμισούσες.<br /><br />Το βήμα σου απαλό σαν Απολύτρωση<br />κ' η όψη σου ολόασπρη σαν κρίνο<br />κι έπεφτε η λάμψη της ματιάς κι εφάνταζε<br />το γαληνό χαμόγελό σου εκείνο.<br /><br />Ένας ιερεύς κάποιας θρησκείας απόκοσμης<br />ή από του Βελασκέζ το θείο χρωστήρα<br />ζωγραφισμένος Ανδαλούσιος άρχοντας,<br />πρόβαινες μέσ' την ανθρωποπλημμύρα.<br /><br />Στον πολυθόρυβο το δρόμο ένα πρωί σ' αντίκρυσα<br />όραμα πράο, άυλο της αγιωσύνης<br />και στην ψυχή μου απόμεινες σαν είδωλο<br />μιας αιθερίας, ονειρευτής γαλήνης.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Βασική Βιβλιοθήκη, τμ. 29ος</strong><br />εκδ. Αετός, 1954 </span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-144740009188372624?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-30964571706036155252011-11-06T17:59:00.000+02:002011-12-01T02:36:05.829+02:00<a href="http://tinypic.com/?ref=15g5z5h" target="_blank"><img border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic" src="http://i44.tinypic.com/15g5z5h.jpg" /></a> *** <a href="http://tinypic.com/?ref=35iyrt0" target="_blank"><img border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic" src="http://i41.tinypic.com/35iyrt0.jpg" /></a><br /><br /><strong>Η περιπέτεια του Αλέξη Τραϊανού<br /></strong><br />Όλο και περισσότερο οι ποιητές μας<br />εισχωρούνε στη νύχτα.<br />Στα σκοτεινά προσπαθούν, να εμφανίσουν<br />τις αναμνήσεις τους σε χαρτί ιλουστρασιόν.<br />Οι αναμνήσεις γλυστράνε'<br />πέφτουνε μες στον κίνδυνο και τη σιωπή.<br />Μερικές φορές ακούγονται καθαρά<br />τα νερά που υποσκάπτουν τα θεμέλια του χειμώνα.<br />Τότε οι ποιητές μας κρυώνουν<br />και ομολογούν, πως ναι:<br />η νύχτα είναι η πατρίδα μας.-<br />Το πρωί βρίσκουν τη μνήμη τους κομματιασμένη<br />και το νεφρό τους στην άκρη της λεπίδας.<br /><br /><span style="color:#333333;"><em><span style="font-size:85%;">-συλλογή: Νυχτολόγιο χειρός-</span></em><br /></span><br /><br /><span style="color:#000000;">από την ανθολογία <strong>Φώτα πορείας 1, <em>11 νέοι έλληνες ποιητές</em></strong><br />εκδ. Σύγχρονη Εποχή, 1988</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-3096457170603615525?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-24397601029036433622011-10-26T11:30:00.003+03:002011-12-20T13:37:49.439+02:00<span style="color:#ff0000;"><span style="font-family:verdana;"><strong>Allen Ginsberg </strong><em>for</em><strong> Vachel Lindsay</strong></span></span><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-20jsRuCvVY4/TqfJgpwWWVI/AAAAAAAAO9Q/lzHCKfADZz4/s1600/Ginsberg.jpg"><img style="WIDTH: 96px; HEIGHT: 134px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5667720218870700370" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-20jsRuCvVY4/TqfJgpwWWVI/AAAAAAAAO9Q/lzHCKfADZz4/s400/Ginsberg.jpg" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/-VGvRYPkYTgs/TqfJgvQnRdI/AAAAAAAAO9A/sk-RNiMb6iY/s1600/Lindsay.jpg"><img style="WIDTH: 95px; HEIGHT: 134px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5667720220348204498" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-VGvRYPkYTgs/TqfJgvQnRdI/AAAAAAAAO9A/sk-RNiMb6iY/s400/Lindsay.jpg" /></a><br /><br /><strong>Στον Λίντσαιη<br /></strong><br />Βέητσελ, τ' άστρα είναι σβησμένα<br />σούρουπο στρώθηκε στο δρόμο του Κολοράντο<br />έν' αυτοκίνητο σέρνεται αργά διασχίζοντας τον κάμπο<br />το ράδιο μουγκρίζει τη τζαζ του μες στο αμυδρό φως<br />ο απογοητευμένος πλασιέ ανάβει έν' άλλο τσιγάρο.<br />Σε μιαν άλλη πόλη πριν από 27 χρόνια<br />βλέπω τη σκιά σου στον τοίχο<br />κάθεσαι με τις τιράντες σου στο κρεβάτι<br />το χέρι της σκιάς σηκώνει ένα πιστόλι ως το κεφάλι σου<br />η σκιά σου πέφτει στο πάτωμα.<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">Παρίσι 1958</span></em><br /><br /><strong><span style="color:#333333;"><em>απόδοση: Αλέξης Τραϊανός</em></span></strong><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το <strong>Δέντρο, τχ. 2</strong><br />Μάιος 1978</span><br /><br />Ακόμα:<br /><span style="font-family:arial;">- Βάτσελ Λίντσι: πάνω από την θάλασσα των Θρήνων,<br />στη </span><a href="http://authorsandwriterstooktheirownlives.blogspot.com/2011/05/61.html"><u><span style="font-family:arial;"><strong>λέσχη αυτοκτόνων λογοτεχνών</strong></span></u></a><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-2439760102903643362?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-91323202945432356192011-10-15T07:52:00.000+03:002011-12-01T02:35:39.780+02:00<a href="http://tinypic.com?ref=207ls0x" target="_blank"><img src="http://i55.tinypic.com/207ls0x.jpg" border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic"></a> *** <a href="http://tinypic.com?ref=2a5j675" target="_blank"><img src="http://i52.tinypic.com/2a5j675.jpg" border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic"></a><br /><br /><strong>Σαπφώ<br /></strong><br /><span style="font-size:85%;">Μνάσασθαί τινά φαμι και ύστερον αμμέων...<br /><span style="font-size:78%;">ΣΑΠΦΩ<br /></span><br /></span>Και του Λευκάτα η θάλασσα η μακραντιλαλούσα<br />στρωτή περίσσια απλώνεται σα σμαραγδένιοι κάμποι'<br />τρίσβαθ' αυγή απόκρυφη στην άβυσσό της λάμπει<br />όταν τα κύματα στρωθούν και πέσει η αναρούσα.<br /><br />Δίχως τραγούδια η Αλκυών πετά η κελαδούσα,<br />γιατί στα δάση των φυκιών, βόσκει η Ιπποκάμπη,<br />μες στα κοράλλια, ανάμεσα στα συντεφένια θάμπη<br />της μαργαριταρόριζας, κοιμάται η Μούσα... η Μούσα!<br /><br />Τη λύρα για παντοτεινό προσκέφαλό της έχει,<br />ν' ακούει και στον ύπνο της, σαν όνειρο, να τρέχει<br />καινούργιος πάντα ο αντίλαλος απ' τα παλιά της πάθη.<br /><br />Κι ο ήλιος όλο του το φως απάνω της μαζεύει'<br />θαρρείς και είναι ο Φάωνας... μετάνιωσε κι εστάθη<br />και της νεκρής αγάπης του την κεφαλή χαϊδεύει.<br /><br /><em><span style="font-size:85%;color:#333333;">συλλογή: Σκαραβαίοι και Τερρακόττες<br /><br /></span></em><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Βασική Βιβλιοθήκη, τμ. 29ος</strong><br />εκδ. Αετός, 1954 </span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-9132320294543235619?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-68313420083039865772011-10-04T08:12:00.000+03:002011-12-01T02:35:17.488+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-10YeqYnGAaY/TpZ00xB2r5I/AAAAAAAAO4w/pXx9sFZ11Is/s1600/gIORGOStHEMELIS.jpg"><img style="WIDTH: 96px; HEIGHT: 131px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5662842031328112530" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-10YeqYnGAaY/TpZ00xB2r5I/AAAAAAAAO4w/pXx9sFZ11Is/s400/gIORGOStHEMELIS.jpg" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/-_lnDgkrk5-U/TpZ00kqLr5I/AAAAAAAAO4k/HlReKQ_FWJk/s1600/aNDREASkALVOS.jpg"><img style="WIDTH: 97px; HEIGHT: 131px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5662842028007600018" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-_lnDgkrk5-U/TpZ00kqLr5I/AAAAAAAAO4k/HlReKQ_FWJk/s400/aNDREASkALVOS.jpg" /></a><br /><br /><strong>Ελεγείο μοναχικό του Ανδρέου Κάλβου<br /></strong><br />Λησμονημένος ταξιδευτής.<br />Οδοιπορώντας μες από νύχτες κι ασάλευτους ποταμούς<br />ήρθες το φλογερό ξημέρωμα, που τ' άναψαν.<br />μες στου χειμώνα την καρδιά εντάφια περιστέρια.<br />Πικρός κι αλύγιστος.<br />Μιλούσες μια γλώσσα κατάστικτη σαν τα σπασμένα μάρμαρα<br />και δε φορούσες παρά μονάχα μαύρα-το πένθος της μοναξιάς.<br />Αγνάντευες ψηλά τα ηώα κάγκελα και πήδαγε η καρδιά σου<br />από κορφή σε κορυφή, από ένα βουνόν εις άλλο,<br />και γύρευε να πλήξη με κλαγγή γενναίου πουλιού τα σύγνεφα.<br /><br />Καστάλιε κύκνε!<br />Μοναχικέ κι απρόσιτε μες στην κλειστή σου θλίψη,<br />ποιά οδύνη σού έσκαφτε το στήθος και τόκανε να ηχή<br />όχι σαν ήχος λυπημένου αυλού, σαν πτερωτή βροντή;<br /><br />Θανάσιμε τοξότη, που σκοπεύεις μ' εύστοχον χείρα!<br />Εραστή του καθαρού γαλάζιου και του ψηλού γκρεμού,<br />άσε ν' αγγίσω την καμπύλη σου σαν ένας βέβηλος-<br />κι ας μου καούν τα δάχτυλα, κ' η γλώσσα ας μου κοπή!..<br /><br />Δεν ήσουνα για να πατής στη γή'<br />να τριγυρνάς ήσουν μ' αετούς και λέοντας στους κήπους των Πιερίδων!<br />Εκεί που φέγγει ερατεινή η πρώτη αρχή της μέρας<br />και που καπνός δεν έθλιψε ποτέ το γαλάζιο των αιθέρων.<br />Και να χτυπάς και να συντρίβης,<br />μίαν προς μίαν της λύρας τις χορδές όλες,<br />και να ξυπνάη η Μούσα η Αρετή μες απ' την κλίνη των ανέμων<br />αμάργαρη κι ολόγυμνη, και να σε παίρνη απάνω<br />μέσα εις το χάος αμέτρητον των ουρανίων ερήμων.<br /><br />Μυρτιά φέρνω και κλαδιά κυπαρίσσου.<br />Μα που να βρω τον ίσκιο σου, την ταπεινή σου οθόνη,<br />που σφιχτοκλεί της στάχτης σου εις ξένην γην τον ύπνο;<br />Ίσως να την επήρε ένας βοριάς και να την έχη γκόλφι,<br />ίσως να την επήρε πίσω η γη σε πέτρινο κρεββάτι,<br />κάτω από τα ήσυχα παγωμένα πτερά της βαθιάς νύχτας,<br />να μη ακούη τ' αφρίζοντα ποτήρια μες σε καπνούς και φλόγας,<br />τον βίαιο άνεμο που χτυπά και σχίζει τα παράθυρα!<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Ανθολογία της νεοελληνικής γραμματείας</strong><br />του Ρένου Ηρακλή Αποστολίδη<br />εκδ. Τα Νέα Ελληνικά, 1972 </span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-6831342008303986577?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-76015024836065954522011-09-23T18:33:00.000+03:002011-10-13T07:17:23.224+03:00<div align="justify"><strong>Το πατάρι<br /></strong><br /><em>Στον Τέο Σαλαπασίδη<br /></em><br />Ο Λουμίδης τω καιρώ εκείνω ήταν ένας μόντζος. Εκεί καθόμαστε πρωιά μεσημέρια βράδια και χαζεύαμε ήλιους και φεγγάρια μέσα απ' τα τζάμια του και τα μελλοντικά τραγούδια μες απ' τα σπλάχνα μας. Χαμηλοτάβανο σκοτεινό βρώμικο πατάρι ραϊσμένα μάρμαρα τραπεζιών μαδημένες καρέκλες ξεκοιλιασμένοι καναπέδες απαίσιο ντεκόρ και μόνο ο Τάκης χαμογελούσε. Χαμογελούσε για όλους μας μας πίστευε μας πίστωνε μας έφερνε στη ζούλα και καμιά σοκολάτα κανένα μπισκότο.<br /><br />Αλήθεια τι απόγιναν όλοι εκείνοι οι άνθρωποι; Πώς απεστρατεύθη ο θρυλικός ιερός λόχος των ωραίων καταραμένων; Μαλλιά χαίτες μαύρες μπλούζες πανταλόνια φανέλα γκρι ή μαύρη μαύρα ή καφέ μοκασέν κάλτσες γκρι γκρενά ή μαύρες λετσιασμένα γοητευτικά τρενς κοτ... Οι ποιηταί κ' οι ζωγράφοι. Οι περισσότεροι κάτι έπαθαν λίγο πριν τα τριάντα λίγο πριν τα σαράντα. Ό,τι παθαίνουν τόσοι και τόσοι με το χωριό τους με το ξενύχτι με το φόβο της ζωής που τον λένε φόβο του θανάτου με τα ποιήματα με το μαρξισμό - με την επανάσταση. Το πατάρι ήταν δικό μας κι όλα τ' άλλα στην Αθήνα ξένα. Κι απ' τους παλιούς μόνο ένας Βάρναλης ή ένας Εμπειρίκος άντεχαν ν' ανεβαίνουν κάπου κάπου.<br /><br />Περνούσαν τα χρόνια λιγόστευαν οι φωνές θόλωναν τα μάτια το Πατάρι κι ο Τάκης του δεν πάθαιναν τίποτε. Άλλοι παντρεύονταν βλαχοπούλες άλλοι χάνονταν στα πέρατα άλλοι στις νευρολογικές κλινικές άλλοι επέστρεφαν στο κόμμα άλλοι άρχιζαν ν' ασχολούνται μ' αμερικάνικες δουλειές άλλοι άρχιζαν να συχνάζουν στου κ. Ελύτη και του κ. Ρίτσου άλλοι το γύριζαν στο πεζό άλλοι στο καλαματιανό άλλοι πήγαιναν να φάνε μαζί με τον κ. Θεοδωράκη άλλοι πήγαιναν στο συσσίτιο της Χρήστου Λαδά άλλοι το 'ριχναν στο πιοτό άλλοι έπεφταν σε σκατά κι άλλοι την κοπάναγαν στα Παρίσια για σπουδές τάχα.<br /><br />Ο προφήτης από δεύτερο χέρι Μιχάλης Κατσαρός όταν έγραψε το ποίημα για τους χαμένους ήταν κι αυτός ένας χαμένος ήδη.<br />... ... ...<br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Θωμάς Γκόρπας, τα θεάματα</strong><br />εκδ. Έξοδος, 1983</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-7601502483606595452?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-16408490615590780432011-09-12T07:54:00.000+03:002011-09-12T07:54:00.078+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-IIR2bGakhS0/TmzcHrKpSVI/AAAAAAAAO14/ayEWI2u1EoU/s1600/A_Mantoglou.jpg"><img style="WIDTH: 81px; HEIGHT: 111px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5651133656847698258" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-IIR2bGakhS0/TmzcHrKpSVI/AAAAAAAAO14/ayEWI2u1EoU/s400/A_Mantoglou.jpg" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/-kBDjd9Gb9ec/TmzcHVmINdI/AAAAAAAAO1w/87XNOhAIaZo/s1600/S_Rozanis.jpg"><img style="WIDTH: 81px; HEIGHT: 111px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5651133651057391058" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-kBDjd9Gb9ec/TmzcHVmINdI/AAAAAAAAO1w/87XNOhAIaZo/s400/S_Rozanis.jpg" /></a><br /><br /><strong>Η απώλεια</strong><br /><em>Στον Στέφανο Ροζάνη</em><br /><br />Το δεξί μου χέρι το πήρε ένας κεραυνός.<br />Λυπήθηκε ο πατέρας μου,<br />δεν θα 'γραφα εγώ την ιστορία του.<br />Στη θέση του φύτρωσε ένα δέντρο.<br />Έκανα τον κορμό του γέφυρα.<br />Πέρασαν χιλιάδες μυρμήγκια στην άλλη όχθη.<br />Έφτιαξαν σπίτια, οικογένειες,<br />νομίζω ακόμα ζουν.<br />Πέρασε κι ένας θεός, βιαστικός,<br />δεν πρόλαβα να δω το πρόσωπό του<br />ούτε και πού κατοίκησε.<br />Τα μάτια μου δεν φθάνουν μέχρι εκεί.<br /><br />Όταν πεθάνω,<br />το χαμένο μου χέρι θα μ' αναζητήσει<br />θα αφηγηθεί ερήμην μου<br />την ιστορία του ποταμού,<br />πριν βυθιστεί στα σκοτεινά νερά<br />για να με συναντήσει.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Αργυρώ Μάντογλου, Γενέθλια βροχή</strong><br />εκδ. Δελφίνι, 1995</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-1640849061559078043?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-36632353168082533722011-07-25T08:57:00.001+03:002011-09-11T19:10:29.991+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-VKjl2eDkqt0/Ti4oFNkw38I/AAAAAAAAOWo/nlgKFEkMBuM/s1600/RitsosPoemForYouBlog.jpg"><img style="WIDTH: 104px; HEIGHT: 125px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633484253895385026" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-VKjl2eDkqt0/Ti4oFNkw38I/AAAAAAAAOWo/nlgKFEkMBuM/s400/RitsosPoemForYouBlog.jpg" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/-W1lwVJYcdp8/Ti4oFF-jhII/AAAAAAAAOWg/sKG3iRCul6U/s1600/CavafisPoemForYouBlog.jpg"><img style="WIDTH: 104px; HEIGHT: 125px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633484251856077954" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-W1lwVJYcdp8/Ti4oFF-jhII/AAAAAAAAOWg/sKG3iRCul6U/s400/CavafisPoemForYouBlog.jpg" /></a><br /><br /><strong>Ύστατη ώρα</strong><br /><br />Ένα άρωμα έμενε στην κάμαρά του, ίσως μονάχα<br />απ' την ανάμνηση, μπορεί κι απ' το παράθυρο<br />μισάνοιχτο στην εαρινή βραδιά. Ξεχώρισε<br />τα πράγματα που θα 'παιρνε μαζί του. Σκέπασε<br />μ' ένα σεντόνι τον μεγάλο καθρέφτη. Κι ακόμη<br />στα δάχτυλά του εκείνη η αφή ευμελών σωμάτων<br />κ' η αφή, η μοναχική, της πέννας του - όχι αντίθεση'<br />υπέρτατη ένωση της ποιήσεως. Δεν ήθελε<br />να απατήσει κανέναν. Πλησίαζε το τέλος. Ρώτησε<br />ακόμη μια φορά: «Ευγνωμοσύνη τάχα, ή θέληση<br />ευγνωμοσύνης;» Κάτω απ' το κρεββάτι του πρόβαιναν<br />γεροντικές οι παντόφλες του. Δε θέλησε<br />να τις σκεπάσει - (ω, βέβαια, άλλοτε). Μονάχα,<br />σαν έβαλε το κλειδάκι στην τσέπη του γιλέκου του,<br />κάθησε πάνω στη βαλίτσα του, καταμεσίς της κάμαρας,<br />ολομόναχος, κι άρχισε να κλαίει, γνωρίζοντας,<br />πρώτη φορά με τόση ακρίβεια, την αθωότητά του.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Γιάννης Ρίτσος, 12 ποιήματα για τον Καβάφη</strong><br />εκδ. Κέδρος, 1987</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-3663235316808253372?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-90125795639289176682011-07-14T16:34:00.005+03:002011-09-11T19:11:20.653+03:00<span style="color:#ff0000;"><span style="font-family:verdana;"><strong>Anne Carson </strong><em>for</em><strong> Anna Akhmatova<br /></strong></span><br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/-VvMbUQS-aZM/Th7U_BuGT0I/AAAAAAAAOTw/ifK0iFW1JEU/s1600/AnneCarsonPoemForYouBlog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5629170763518332738" style="WIDTH: 95px; CURSOR: hand; HEIGHT: 130px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-VvMbUQS-aZM/Th7U_BuGT0I/AAAAAAAAOTw/ifK0iFW1JEU/s400/AnneCarsonPoemForYouBlog.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/-ZumP0LHB5xQ/Th7U-0XbqdI/AAAAAAAAOTo/cO64te3YdF0/s1600/AnnaAkhmatovaPoemForYouBlog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5629170759933602258" style="WIDTH: 95px; CURSOR: hand; HEIGHT: 130px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-ZumP0LHB5xQ/Th7U-0XbqdI/AAAAAAAAOTo/cO64te3YdF0/s400/AnnaAkhmatovaPoemForYouBlog.jpg" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:130%;">Αχμάτοβα<br /></span><em>(επεξεργασία για σενάριο)</em><br /><br /><strong>Δεν είναι γυναίκα, είναι μάγισσα, γράφει ο Γκουμιλιόφ (1912)<br /><br /></strong>Το απόγευμα γκριζάρει πάνω από το ιριδίζον χρυσαφί - το χρώμα το Σένμπεργκ -<br />Και σιωπηλά ξυλιασμένα από το κρύο κοράκια σταματούν πάνω σε κλαδιά που αγανακτούν. Από κάτω κάθισε η Αχμάτοβα με<br />τα σύμβολά της σαν να χώθηκε σε αφράτα μαξιλάρια. Μια μικρή αμαρτωλή ηλιαχτίδα περιφέρθηκε πάνω της.<br /><br />...<br /><strong>Ανακωχή και προδοσία</strong><br /><br />Απόκοσμοι γερανοί και άφυλλα δέντρα θυμίζουν τον διαλυμένο γάμο<br />Τι έχεις κάνει; τη ρωτάει.<br />Σε έχω επαναλάβει.<br /><br />...<br /><strong>Το διαζύγιο είναι γενικά πολύ δύσκολη υπόθεση</strong><br /><br />Ο Μάρτιος εξακόντισε τα μαχαίρια του στην πόρτα.<br />Ο Γκουμιλιόφ της δάγκωσε τα χέρια. Αυτό γιατί το έχεις προσθέσει;<br />Μετακόμισε στην οδό Ιβανόφ, μετακόμισε σε ένα δίχτυ. Όλες οι επακόλουθες αποτυχίες του<br />εδώ ανάγονται. Συμπεριλαμβανομένου του γάμου του<br />με μια άλλη γυναίκα ονόματι Άννα.<br /><br />...<br /><strong>Ξεκινά η εκστρατεία δυσφήμισης της Αχμάτοβα (1922)</strong><br /><br />Έβρεχε από τον ένα φανοστάτη στον άλλο, ο άνεμος μούγκριζε.<br />Ο Τρότσκι τής έγραψε κριτική στον <em>Πράβντα</em>: <em>Διαβάζει κανείς με ανησυχία...<br /></em>και με ανεπίσημη απόφαση του Κόμματος απαγορεύτηκε η ποίησή της (1925).<br />Δεν πρόσεξε, δεν κατάλαβε τι σήμαινε Κομμουνιστικό Κόμμα τότε.<br />Ομίχλη έπνιξε την πόλη.<br />Όλοι οι μεγάλοι ποιητές της Ρωσίας ήταν γύρω στα τριάντα πέντε.<br />Ακανονίστου σχήματος δέντρα περιπλανιούνταν δίπλα στο κανάλι μες στον θαμπό ήλιο.<br />... ...<br /><br /><strong><span style="color:#333333;"><em>μτφ: Δέσποινα Ρισσάκη</em></span></strong><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>ποιητική</strong><br />τεύχος πέμπτο, Άνοιξη 2010</span><br /><br />Ακόμα:<br /><span style="font-family:arial;">- "Γράμμα δεν πήρα σήμερα κανένα" στo </span><a href="http://allilografia.blogspot.com/2009/02/blog-post_24.html"><u><span style="font-family:arial;"><strong>γράμμα σε χαρτί</strong></span></u></a><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-9012579563928917668?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-11382477976809612922011-07-03T18:02:00.000+03:002011-07-14T17:05:43.456+03:00<span style="font-family:verdana;"><span style="color:#ff0000;"><strong>Nikos Spanias </strong><em>for</em><strong> Jean Cocteau</strong></span></span><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-5-YwvNX1VHs/ThRsHREy-UI/AAAAAAAAOTQ/59CGIsQVDfI/s1600/NikosSpaniasPoemForYouBlog.JPG"><img style="WIDTH: 98px; HEIGHT: 98px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5626240706590996802" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-5-YwvNX1VHs/ThRsHREy-UI/AAAAAAAAOTQ/59CGIsQVDfI/s400/NikosSpaniasPoemForYouBlog.JPG" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/-Pdyd3TEFaAA/ThRsGwO-74I/AAAAAAAAOTI/SwkSGCT4cDk/s1600/JeanCocteau3.JPG"><img style="WIDTH: 98px; HEIGHT: 98px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5626240697775353730" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-Pdyd3TEFaAA/ThRsGwO-74I/AAAAAAAAOTI/SwkSGCT4cDk/s400/JeanCocteau3.JPG" /></a><br /><br /><strong>Jean Cocteau<br /></strong><br />O οπιομανής είναι ζωντανός ταριχευμένος<br />οι ρυτίδες του προσώπου του κλείνουν<br />κι ανοίγουν παρακλητικά<br />Το κορμί του σέρνεται λυγίζει σφαδάζει πετά<br />Παίρνει το σχήμα άλλου κορμιού<br />το κουβαλά κάτω απ' τις μασχάλες του<br />Τα πορτραίτα της φυγής του<br />ροφούν λαίμαργα κάθε στοιχείο<br />ικανό να το σταθεροποιήσει...<br />ο οπιομανής γίνεται αδηφάγος άγγελος<br />όρμος, ανεμιστήρας, γραφομηχανή<br />με πλήκτρα που αναπέμπουνε<br />σατανικές, σπαραξικάρδιες μελωδίες<br />Άβουλο κορμί που πάσχει από γλυκαιμία...<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Νίκος Σπάνιας, Αμερική</strong><br />εκδ. Οδός Πανός, 1988</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-1138247797680961292?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-68048851592003447762011-06-22T08:02:00.001+03:002011-07-14T16:51:44.297+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-hG0bdKCVUyA/TgphxyaIbtI/AAAAAAAAOSw/6Vy6RZgn3oo/s1600/M-Katsaros.jpg"><img style="WIDTH: 96px; HEIGHT: 130px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623414592698347218" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-hG0bdKCVUyA/TgphxyaIbtI/AAAAAAAAOSw/6Vy6RZgn3oo/s400/M-Katsaros.jpg" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/-swkxiseicRg/TgphxjDGk1I/AAAAAAAAOSo/oFUpBhZa5-o/s1600/K-P-Kavafis.jpg"><img style="WIDTH: 96px; HEIGHT: 130px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623414588575224658" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-swkxiseicRg/TgphxjDGk1I/AAAAAAAAOSo/oFUpBhZa5-o/s400/K-P-Kavafis.jpg" /></a><br /><br /><strong>Μνημόσυνο Κωνσταντίνου ποιητή Αλεξανδρινού</strong><br /><br />Ο κυρ-Κωνσταντίνος ποιητής Αλεξαντρινός<br />ετελεύτησεν προ πενήντα ή εκατό χρόνων.<br />Κι οι κόρες βάλαν γύρω του κυκλάμινα<br />ασφοδέλους και ασφάκες<br />αυτές τις κοινές των αγρών<br />- πού να ξοδέψουν φράγκα και νομίσματα -<br />κι ούτε μια πέρλα αραβική δε βάλαν<br />γιατί κι αυτός στο τέλος τίποτα δεν άφησε<br />ούτε διαμαντικό κι ούτε έστω σεβάσμια περιουσία<br />παρά μονάχα στίχους και μελετήματα<br />και βιαστικά τόνε κουβαλήσαν<br />μαζί με φίλους<br />τους στίχους του ψελλίζοντας<br />με ταραχή τόση όση -<br />τ' άγρια άνθη βλέποντας να φοβερίζουν.<br />Ο Κωνσταντίνος ποιητής από την Αλεξάντρια<br />μνημόσυνο από το κονκλάβιο Ρωμαίων<br />ας λάβει.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Οδό Πανός </strong>- τχ. 9, Απρίλιος 1983<br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-6804885159200344776?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-70972859698394118372011-06-11T08:02:00.000+03:002011-07-06T18:47:08.245+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-axfD0qxAImg/TfembRZorEI/AAAAAAAAOPY/6TzhAyzsbyw/s1600/MichalisGanas1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5618142047625587778" style="WIDTH: 92px; CURSOR: hand; HEIGHT: 127px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-axfD0qxAImg/TfembRZorEI/AAAAAAAAOPY/6TzhAyzsbyw/s400/MichalisGanas1.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/-G4rm6qLSCBo/TfembLC9CqI/AAAAAAAAOPQ/N6Yj8jkDgEc/s1600/ChristosBravos1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5618142045919840930" style="WIDTH: 92px; CURSOR: hand; HEIGHT: 127px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-G4rm6qLSCBo/TfembLC9CqI/AAAAAAAAOPQ/N6Yj8jkDgEc/s400/ChristosBravos1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Γυάλινα Γιάννενα<br />ΙΙ</strong><br /><br /><em>στον Χρήστο Μπράβο</em><br /><br />Μια τέτοια νύχτα, πριν από χρόνια,<br />καποιος περπάτησε μόνος, δεν ξέρω πόσα,<br />λασπωμένα χιλιόμετρα.<br />Νύχτα και συννεφιά, χωρίς άστρα.<br />Ξημερώματα μπήκε στα Γιάννενα.<br /><br />Στο πρώτο χάνι έφαγε, και κοιμήθηκε<br />τρία μερόνυχτα. Ξύπνησε απ' το χιόνι<br />που έπεφτε μαλακά, στάθηκε στο παράθυρο<br />κι άκουγε τα κλαρίνα.<br />Πότε θαμπά και πότε δίπλα του,<br />όπως τα 'φερνε ο άνεμος.<br />Κι άκουσε μετά τη φωνή<br />πεντακάθαρη, από κάπου κοντά,<br />σαν αλύχτημα και σα να την έσφαζαν<br />τη γυναίκα κι ούτε καβγάς, ούτε<br />τίποτε άλλο, χιόνιζε όλη νύχτα στα Γιάννενα.<br />Ξημερώματα πλήρωσε τι χρωστούσε<br />και γύρισε στο χωριό του.<br /><br />Στα πενήντα του θα 'τανε<br />με γκρίζα μαλλιά και τρεις θυγατέρες<br />ανύπαντρες, χήρος τέσσερα χρόνια,<br />με τη μαύρη κάπα στις πλάτες,<br />και τι χιόνι σήκωσαν τούτες οι πλάτες<br />κανένας δεν το 'μαθε.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Μιχάλης Γκανάς, Γυάλινα Γιάννενα</strong><br />εκδ. Καστανιώτης,Πρόσπερος, 1989</span><br /><br /><span style="font-family:arial;font-size:85%;color:#333333;">(φωτ: libver.gr, deskati.gr)<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-7097285969839411837?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-6811511898170587032011-05-31T07:59:00.000+03:002011-06-15T08:21:27.525+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-2nWu2-lj6Wg/TeBzaPB5GzI/AAAAAAAAOIM/XIggv4ET6Qc/s1600/AthanasiouEfi.jpg"><img style="WIDTH: 90px; HEIGHT: 125px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5611612030251899698" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-2nWu2-lj6Wg/TeBzaPB5GzI/AAAAAAAAOIM/XIggv4ET6Qc/s400/AthanasiouEfi.jpg" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/-CwV8m7KIBMQ/TeBzZ5Yc9AI/AAAAAAAAOIE/UV5IJ6g60lE/s1600/TraianosAlexis.jpg"><img style="WIDTH: 90px; HEIGHT: 125px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5611612024440943618" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-CwV8m7KIBMQ/TeBzZ5Yc9AI/AAAAAAAAOIE/UV5IJ6g60lE/s400/TraianosAlexis.jpg" /></a><br /><br /><strong>Χρυσαλλίδα</strong><em><br />Στον Αλέξη Τραϊανό</em><br /><br />Ύφαινες ύφαινες κουκούλι<br />Έβγαζες απ' το στόμα το μετάξι<br />Τυλίχτηκες να γίνεις χρυσαλλίδα<br /><br />Να πετάξεις<br /><br />Μετάξινο έριξες το κορμί σου<br />Στην άλλη υπόσταση<br />Των πραγμάτων.<br /><br /><em><span style="font-size:78%;">19 Ιουνίου 1993</span></em><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το περιοδικό <strong>Οδός Πανός</strong> - τχ.72, Μάρτιος 1994</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-681151189817058703?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-18624216051543991022011-05-20T08:10:00.000+03:002011-05-23T12:43:57.310+03:00<span style="font-family:verdana;"><span style="color:#ff0000;"><strong>Else-Lasker-Schüler </strong><em>for</em></span><strong><span style="color:#ff0000;"> Gottfried Benn</span></strong></span><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-xOqsGJQ6D2A/TdiMrNWVipI/AAAAAAAAOGs/b-6i_I-moJo/s1600/ElseLaskerSch%25C3%25BCler.jpg"><img style="WIDTH: 93px; HEIGHT: 125px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5609388009835563666" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-xOqsGJQ6D2A/TdiMrNWVipI/AAAAAAAAOGs/b-6i_I-moJo/s400/ElseLaskerSch%25C3%25BCler.jpg" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/-rKfLrpOXorg/TdiMq_71ZlI/AAAAAAAAOGk/C9hIfQHTnT8/s1600/GottfriedBenn.jpg"><img style="WIDTH: 93px; HEIGHT: 125px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5609388006234744402" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-rKfLrpOXorg/TdiMq_71ZlI/AAAAAAAAOGk/C9hIfQHTnT8/s400/GottfriedBenn.jpg" /></a><br /><br /><strong>Άκου</strong><br /><em>Τελευταίο άσμα στον Giselheer</em><strong><span style="color:#ff0000;"> *</span></strong><br /><br />Τις νύχτες ληστεύω<br />Τα ρόδα του στόματός σου,<br />Για να μη βρει καμία θηλυκιά πιοτό.<br /><br />Αυτή που σ' αγκαλιάζει,<br />Μου κλέβει απ' τ' ανατριχιάσματά μου,<br />Που τα ιστόρισα γύρω από τα μέλη σου.<br /><br />Είμαι το χείλος του δρόμου σου.<br />Αυτή που σε χαϊδεύει,<br />Πέφτει και γκρεμίζεται.<br /><br />Αισθάνεσαι παντού το<br />Ζήσιμό μου<br />Σαν μακρινό περίγραμμα;<br /><br /><span style="font-size:85%;">-από τον κύκλο Ποιημάτων <strong>Dr. Benn</strong>-<br /></span><br /><strong><span style="color:#333333;"><em>μτφ: Μαρία Τοπάλη</em></span></strong><br /><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color:#333333;">(</span><span style="color:#ff0000;">*</span> </strong><span style="color:#333333;"><strong>έτσι αποκαλούσε η Λάσκερ-Σούλερ τον Γκότφριντ Μπεν)<br /></strong><br /></span></span><span style="color:#000000;">από την <strong>Ποίηση</strong><br />τχ. 13, Άνοιξη 1999</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-1862421605154399102?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-36381101141847780012011-05-09T14:30:00.000+03:002011-06-18T18:41:57.124+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-G7fuIBSZZ0k/TckgIveAMqI/AAAAAAAAN58/fnlG8AQMdiQ/s1600/GiogiaSiokouPoemForYou.jpg"><img style="WIDTH: 91px; HEIGHT: 132px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605046545792643746" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-G7fuIBSZZ0k/TckgIveAMqI/AAAAAAAAN58/fnlG8AQMdiQ/s400/GiogiaSiokouPoemForYou.jpg" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/-Y73pd9jfxdY/TckhFrku1XI/AAAAAAAAN6E/d6yGTJ5w2Hc/s1600/KostasGeorgousopoulos.jpg"><img style="WIDTH: 91px; HEIGHT: 132px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605047592719144306" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-Y73pd9jfxdY/TckhFrku1XI/AAAAAAAAN6E/d6yGTJ5w2Hc/s400/KostasGeorgousopoulos.jpg" /></a><br /><br /><strong>Με δεκαοκτώ φθόγγους και είκοσι τέσσερα γράμματα<br /></strong><em>Στον Κώστα Γεωργουσόπουλο<br /><br /></em>Με δεκαοκτώ φθόγγους και είκοσι τέσσερα<br />γράμματα<br />του λόγου υφαίνω χρυσόκλωνο υφάδι.<br /><br />Στην πνοή τρικυμίζω των γλυπτών του Παρθενώνα.<br /><br />Υψώνω σχολεία σε καταυλισμούς προσφύγων.<br /><br />Αποκρυπτογραφώ τη Γραμμική Α.<br /><br />Στα υψίπεδα ρεμβάζω της αρμονίας των φωνηέντων.<br /><br />Στοχασμούς αναστηλώνω στα τείχη της Φορτέτσας.<br /><br />Σκηνοθετώ τις Ικέτιδες του Αισχύλου.<br /><br />Το σύρσιμο αφουγκράζομαι<br />αρχαίου χορού στην ορχήστρα,<br />ουρλιάζοντας στην άσφαλτο.<br /><br />Με δεκαοκτώ φθόγγους και είκοσι τέσσερα<br />γράμματα.<br /><br /><span style="color:#333333;"><span style="font-size:180%;color:#333333;">* * *<br /></span><br /></span><strong>With eighteen sounds and twenty-four letters<br /></strong><em>To Kostas Georgousopoulos</em><br /><br />With eighteen sounds and twenty-four<br />letters<br />I weave the world's golden woof.<br /><br />I storm in the breeze of the Parthenon's sculptures.<br /><br />I erect schools in refugee camps.<br /><br />I decode Linear A.<br /><br />On plateaus I muse<br />at the vowels' harmony.<br /><br />I restore meditations in the Fortetsa's walls.<br /><br />I stage-direct Aeschylus's Suppliant Women.<br /><br />I listen to the shuffle<br />of the orchestra's ancient chorus,<br />howling on the asphalt.<br /><br />With eighteen sounds and twenty-four<br />letters.<br /><br /><strong><span style="color:#333333;"><em>μτφ: David Connoly</em></span></strong><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το δίγλωσσο βιβλίο <strong>Γιώγια Σιώκου, Αρχαία μέλισσα</strong><br />Μετάφραση στα Αγγλικά: <strong>Ντέιβιντ Κόνολι</strong><br />εκδ. τυπωθήτω - λάλον ύδωρ, 2010<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-3638110114184778001?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-27884725986845463722011-04-28T16:53:00.000+03:002011-05-22T17:16:42.209+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-4N_c-pN8eEA/TckjkPgDrHI/AAAAAAAAN6U/Skwu-gKXBhs/s1600/TasosKorfis.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 80px; height: 112px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-4N_c-pN8eEA/TckjkPgDrHI/AAAAAAAAN6U/Skwu-gKXBhs/s400/TasosKorfis.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605050316782546034" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/-aw2PTMnGy80/Tckjj_7v6nI/AAAAAAAAN6M/lfaLaeerMLg/s1600/NikosSpanias.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 82px; height: 112px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-aw2PTMnGy80/Tckjj_7v6nI/AAAAAAAAN6M/lfaLaeerMLg/s400/NikosSpanias.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605050312603724402" /></a><br /> <br /><strong>Μνήμη Νίκου Σπάνια</strong><br /><br />Δεν μπόρεσα να διαβάσω το γράμμα σου: Επαναλήψεις και σβησίματα<br />Ψηφία και λέξεις ενωμένες, η σπουδή<br />Για ένα στερνό μήνυμα, μεσάνυχτα,<br />Νεκρός, σχεδόν, σ' ένα πάρκο της Νέας Υόρκης.<br /><br />Τώρα στην ξενητιά αποκρυπτογραφώ τις λέξεις του,<br />Μαθαίνω τα συνώνυμα της ερημιάς, τη σημασία<br />Των μεγάλων προτάσεων, που άδικα τρεκλίζουν<br />Σ' έναν αδιέξοδο μονόλογο, βλέπω<br />Την έντρομη σκιά σου στο γραμμένο χαρτί.<br /><br />Και είναι, όπως τότε, μεσάνυχτα σε σπίτι τυφλών<br />Με το σκυλί να ουρλιάζει κυνηγώντας την ουρά του,<br />Με το λευκό τοίχο να υψώνεται και να κλείνει το δρόμο,<br />Με τον τρελό βιολιστή να παίζει τον ίδιο σκοπό,<br />Και τα τραίνα να φεύγουν,<br />Περνώντας πάνω από το σώμα μου.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Τάσος Κόρφης, Ποιήματα - Β'</strong><br />εκδ. Πρόσπερος, 1997<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-2788472598684546372?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-8574777441027998932011-04-17T18:00:00.004+03:002011-04-30T07:39:28.667+03:00<strong>Η θρησκεία</strong><br /><em>Τω Ποιητή Παναγιώτη Σούτσω</em><br /><br />Ο Θεός εις τους ανθρώπους, φίλε Σούτσε, την θρησκείαν<br />έδωκεν εις τα δεινά των γλυκεράν παραμυθίαν.<br />Η θερμή προστάτις αύτη είναι των αδικούμενων,<br />και ο πλούτος των πενήτων, κ' η χαρά των θλιβομένων.<br />Η θρησκεία κατευνάζει των παθών τας τρικυμίας,<br />χύνουσα το νηπενθές της βάλσαμον εις τας καρδίας.<br /><br />Πάσα αρετή εν μέσω δύο κακιών κειμένη<br />καθώς ναυς μεταξύ Σκύλλης και Χαρύβδεως προβαίνει.<br />Απ' εδώ ροφά η μία βίαια και την ελκύει,<br />απ' εκεί α άλλη πάλιν χαίνει να την καταπίη.<br />Ο δε θέλων εις τα δύο τέρατα να μην οκείλη,<br />τον ορθόν να λάμη κυβερνήτην του οφείλει.<br /><br />Η ευδαίμονας ποιούσα τους ανθρώπους πολιτεία <br />ο δεσποτισμός δεν είναι ούτε η οχλοκρατία. <br />Αύτη εν τω μεταιχμίω εκατέρου κείται μέρους, <br />ως το έαρ εν τω μέσω του χειμώνος και του θέρους. <br />Και της αληθούς θρησκείας τα αντίθετα σημεία <br />η ασέβεια υπάρχουν και η δεισιδαιμονία.<br /><br />Ω! η δεισιδαιμονία! η των καρδιών δυνάστις! <br />τρέμοντες οι λαοί όλοι δέχονται τας εντολάς της. <br />Παρά πόδας της οδεύει ιοβόλον σώμα σύρων, <br />ο φανατισμός ο δράκων ο με αίμα την γην φύρων. <br />Και ο φόβος ο κρυόεις, κ' αι παντοδαπαί προλήψεις, <br />και ο άδης με σύμπασας τας βασάνους του και θλίψεις.<br /><br />Η ασέβεια δε πάλιν, σκότους γέννημα και θρέμμα, <br />προς τον ουρανόν τοξεύει σαρκασμού και τύφου βλέμμα. <br />Η φωνή της βλασφημία, οι σεμνοί δε προπομποί της <br />άνοια, ακολασία, ύβρις, τύφος και θρασύτης. <br />Και κατόπι τούτων όλων διανύει την οδόν της <br />η απελπισία βρόχον φέρουσα εις τον λαιμόν της.<br /><br />Αλλά τις εν μέσω τούτων των ουτιδανών γυναίων <br />τις προβαίνει με το βήμα και σεμνόν και θαρραλέον; <br />Εις το μέτωπόν της λάμπει η αιδώς, η κοσμιότης. <br />Είναι η θρησκεία' χαίρε, χαίρε, ω σεμνή θεότης!<br />Σε γνωρίζω από ταύτην την γλυκείαν καλλονήν σου, <br />κ' από την γαλήνην ήτις βασιλεύ' εις την μορφήν σου.<br /><br />Όπου συ πατείς τον πόδα, άνθη φύονται ναρκίσσου,<br />και σκεδάζετ' αμβροσία θεσπέσια παραδείσου.<br />Η ελπίς σε συνοδεύει η αείποτε γελώσα,<br />κ' η αγάπη η γλυκύ τι και εαρινόν ορώσα,<br />η εγκράτεια κατόπιν, είτα η δικαιοσύνη,<br />και η ανεξαρτησία και η μεγαλοφροσύνη.<br /><br />Με τον άνθρωπον συγχρόνως, ω θρησκεία, εγεννήθης, <br />κ' εις αυτόν με της ψυχής του την πνοήν ενεφυσήθης. <br />Και καθώς ο άρτος τρέφει και ζωογονεί το σώμα, <br />της ψυχής ομοίως είσαι συ το ζωογόνον βρώμα. <br />Η ψυχή η στερούμενη σού εις ατροφίαν μνήσκει, <br />και χαυνούται κατ' ολίγον και αγωνιά και θνήσκει.<br />... ... ... <br /><br /><em>(οι πρώτες 8 στροφές του ποιήματος)</em><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Βασική Βιβλιοθήκη, τόμος 12: "Ποιηταί του ΙΘ' αιώνα"</strong> <br />εκδ. Αετός, 1954</span><br /><br />ακόμα:<br />- o <a href="http://authorsandwriterstooktheirownlives.blogspot.com/2011/04/58-i.html"><b><u>Ιωάννης Καρασούτσας</u> στο <em>χωρίς άλλη αναβολή</em></b></a><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">. <br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-857477744102799893?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-49452957793958678142011-04-06T16:40:00.001+03:002011-05-10T14:59:15.826+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Yiannis Kontos</strong> <em> for </em><strong>Emily Dickinson</strong></span><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-uE_90Oj-MtA/TckoVGHFUBI/AAAAAAAAN6k/jy4tunstNt0/s1600/Kontos.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 92px; height: 130px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-uE_90Oj-MtA/TckoVGHFUBI/AAAAAAAAN6k/jy4tunstNt0/s400/Kontos.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605055554121977874" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/-vrbr3OfgHa8/TckoVP9akMI/AAAAAAAAN6c/dX2o9eoUkMA/s1600/Dickinson.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 95px; height: 130px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-vrbr3OfgHa8/TckoVP9akMI/AAAAAAAAN6c/dX2o9eoUkMA/s400/Dickinson.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605055556765782210" /></a><br /><br /><strong>Ο αφηρημένος από αγάπη<br />ή<br />Τι γυρεύει στα μέρη μας η Έμιλι Ντίκινσον</strong><br /><br />Βάλε τα φτερά - τα λεπίδια σου<br />στις θήκες και έλα να μιλήσουμε<br />σαν άνθρωποι. Μην τεντώνεις<br />το τόξο της ηλικίας σου, θα το σπάσεις.<br />Μυρίζει μουσική. Με άλλο μάτι βλέπω τώρα<br />τον υδράργυρο της φωνής σου.<br />Όλη νύχτα έκοβα ξύλα, έκοβα λέξεις<br />στον ύπνο μου. Έκανα μονόλογους,<br />και το χιονόνερο του ποιήματος<br />μου τρυπούσε τα κόκαλα και πάγωνα.<br />Όλη νύχτα κατέβαινα στο υπόγειο<br />που κρύβω τη σελήνη για να δω<br />το σώμα σου. Για να δω τις φωτιές<br />του 'Αι-Γιαννιού και τον ίδιο τον<br />Άγιο Ιωάννη με το κομμένο κεφάλι<br />στο χέρι. Ένα ρυάκι ρέει, η Έμιλι Ντίκινσον<br />σηκώνει το φόρεμά της και ετοιμάζεται<br />να το περάσει. Μειδιά. Κοιτάζει με μάτια<br />χαμηλά το μέλλον. Ο σκύλος σου δεν βλέπει<br />τίποτα από όλα αυτά. Παίζοντας σέρνει<br />τον ουρανό στους δρόμους. Παραπατώντας<br />χτυπάω στις γωνίες των εικόνων<br />και βγάζω ήχους, αστρική σκόνη<br />και αίμα φαντασίας, σε αυτή τη χώρα<br />του θορύβου και της τελικής σιωπής.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Γιάννης Κοντός, Ο αθλητής του τίποτα</strong> <br />εκδ. Κέδρος, 1997 </span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">. <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-4945295779395867814?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-52111575207897602272011-03-26T15:01:00.003+02:002011-07-14T15:13:00.998+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-tKbItDDzJ9c/Tcko3fKcKzI/AAAAAAAAN60/Je6pqkLSkok/s1600/Varveris.jpg"><img style="WIDTH: 119px; HEIGHT: 118px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605056144962497330" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-tKbItDDzJ9c/Tcko3fKcKzI/AAAAAAAAN60/Je6pqkLSkok/s400/Varveris.jpg" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/-E5yTAFMeysY/Tcko3PN48-I/AAAAAAAAN6s/J0zuorv4OQc/s1600/Cavafy.jpg"><img style="WIDTH: 118px; HEIGHT: 118px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605056140681999330" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-E5yTAFMeysY/Tcko3PN48-I/AAAAAAAAN6s/J0zuorv4OQc/s400/Cavafy.jpg" /></a><br /><br /><strong>Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας προ του Κ.Π. Καβάφη </strong><br /><br />Γνώριζε ο Πατριάρχης την ασθένεια<br />και γνώριζε το προ έτους<br />άκαρπο ταξίδι στην Αθήνα.<br />Τώρα μες στο νοσοκομείο ετοιμοθάνατον<br />κλήθηκε απ' τους οικείους του<br />να τον κοινωνήσει.<br />Παρά τα περί βίου θρυλούμενα<br />και ιδίως παρά την αδιευκρίνιστη<br />στάση του προς την πίστη του Χριστού<br />ήτανε ήδη ο ποιητής ένας μεγάλος Έλληνας:<br />ο Πατριάρχης όφειλε να σπεύσει.<br />Και δεν τον δέχτηκε<br />δεν τόνε δέχτηκε<br />- ανήκουστο!<br /><br />Όμως ο αρνηθείς, λίγο μετά<br />- σκέφτηκε τον Ελληνισμό;<br />την Αλεξάνδρεια;<br />ή μάλλον τον αντίκτυπο στο έργο του; -<br />ζήτησε και μετάλαβε<br />σαν ταπεινός απλός πιστός.<br /><br />Φύγαν κι οι δυο<br />βαθιά μετανιωμένοι.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Γιάννης Βαρβέρης, Ο άνθρωπος μόνος</strong><br />εκδ. Κέδρος, 2009 </span><br /><br />* * *<br /><br />Ακόμα:<br /><span style="font-family:arial;">- ένα μελοποιημένο ποίημα του Γιάννη Βαρβέρη στo </span><a href="http://key-em-jukebox.blogspot.com/2010/07/132.html"><u><span style="font-family:arial;"><strong>Juke Box</strong></span></u></a><span style="font-family:arial;"><strong></strong><br />- o Tάσος Κόρφης στον Γιάννη Βαρβέρη, στο </span><a href="http://poem-for-you.blogspot.com/2010/08/144.html"><u><span style="font-family:arial;"><strong>μετά τιμής</strong></span></u></a><span style="font-family:arial;"><strong><br /></strong>- Γιάννη Βαρβέρη: Το γράμμα, στο </span><a href="http://allilografia.blogspot.com/2007/11/30-11.html"><u><span style="font-family:arial;"><strong>γράμμα σε χαρτί</strong></span></u></a><span style="font-family:arial;"><strong><br /></strong>- Γιάννη Βαρβέρη: Απόπειρα στους Δελφούς, στα </span><a href="http://travelling-by-literature.blogspot.com/2011/05/105.html"><u><span style="font-family:arial;"><strong>λογοτεχνικά ταξίδια στον κόσμο</strong></span></u></a><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5211157520789760227?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-51007108526892080572011-03-15T17:40:00.002+02:002011-05-10T16:52:42.608+03:00<span style="font-family:verdana;"><span style="color:#ff0000;"><strong>Geoffrey Hill </strong><em>for</em><strong> Osip Mandelstam</strong></span></span><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-9OTKf3eYRrU/TckpLAZ-5QI/AAAAAAAAN7E/QqM65-ZA_TI/s1600/Hill.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 114px; height: 140px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-9OTKf3eYRrU/TckpLAZ-5QI/AAAAAAAAN7E/QqM65-ZA_TI/s400/Hill.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605056480303572226" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/--IISy8xpSEQ/TckpLNmG2ZI/AAAAAAAAN68/09KFqTafJZ4/s1600/Mandelstam.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 111px; height: 140px;" src="http://2.bp.blogspot.com/--IISy8xpSEQ/TckpLNmG2ZI/AAAAAAAAN68/09KFqTafJZ4/s400/Mandelstam.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605056483844086162" /></a><br /><br /><strong>Tristia: 1891-1938</strong><br /><span style="font-family:arial;"><em>Ένας αποχαιρετισμός στον Osip Mandelstam<br /></em></span><br />Δύσκολε φίλε, θα προτιμούσα<br />Εσένα αντί γι' αυτούς. Οι νεκροί φροντίζουν τις σφραγισμένες τους ζωές<br />Κι εγώ φθάνω πάλι πολύ αργά. Πολύ αργά<br />Οι χαιρετισμοί, οι διαπεραστικές κραυγές και της σκόνης τα σύννεφα.<br /><br />Είδωλα υψώνονται μέσα από τη θλίψη<br />Δες... ερείπια πάνω στο πλάτωμα...<br />Μερικοί άνθρωποι αγριοκοιτάζουν τα χέρια τους' άλλοι<br />Δίπλα στο δρόμο σέρνονται μέσα στο χωράφι για φαΐ.<br /><br />Η τραγωδία έχει τους πάντες υπό παρακολούθηση<br />Δεν θα μας αγγίξει είναι όμως εκεί -<br />Άψογη, ακόρεστη - ο ψυχρός θερινός ουρανός<br />Συμμετέχοντας στην πανδαισία, ψηλαφίζει τα όριά του.<br /><br /><strong><span style="color:#333333;"><em>μτφ: Χάρης Βλαβιανός</em></span></strong><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>λέξη</strong><br />τχ. 66, Ιούλιος '87</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5100710852689208057?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-37286374386696119392011-03-04T23:14:00.002+02:002011-05-10T16:33:30.817+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Christopher Bakken </strong><em>for</em><strong> Salvatore Quasimodo</strong></span><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Y-7fcHqS5t4/Tck-jPfh2eI/AAAAAAAAN7k/dcHcfOrZbKs/s1600/ChrisBakken.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 104px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Y-7fcHqS5t4/Tck-jPfh2eI/AAAAAAAAN7k/dcHcfOrZbKs/s400/ChrisBakken.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605079986414410210" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/-39bslcqO0zQ/Tck-jIYAFQI/AAAAAAAAN7c/baz-HJw0qmk/s1600/SalvQuasimodo.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 106px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-39bslcqO0zQ/Tck-jIYAFQI/AAAAAAAAN7c/baz-HJw0qmk/s400/SalvQuasimodo.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605079984503788802" /></a><br /><br /><strong>Ντουέτο με τον Salvatore Quasimodo</strong><br /><br />Όταν πεθάνω, θα σ' ανταμώσω στις Μυκήνες<br />εκεί που οι πέτρες στοιχειοθετούν ένα αλφάβητο από ερείπια,<br />κρατώντας θαμμένα μόνο κάπoια ελάxιστα αναμφισβήτητα γεγονότα.<br /><br />Θα θυμηθείς το μέρος απ' τα χρώματά του:<br />μια πινελιά σικελικού πράσινου, κυπαρίσια,<br />και πιτσιλιές από κεφάλια μαυροφορεμένων γυναικών.<br /><br />Οι ψίθυροι κάθε μεσαιωικής πλατείας<br />παραδίνoνται στο σούρουπο - σιδερένιες καμπάνες<br />ξεχειλίζουν απ' τον αιθέρα που αφήνεις στο πέρασμά σου.<br /><br />Κατέβασε πια τη λύρα σου απ' την ιτιά,<br />αρκετά έμεινε κρυμμένη, σαν ψύλλος<br />στη γενειάδα του σουλτάνου, η μουσική του νησιού σου<br /><br />με την καταγωγή της στη θάλασσα την ίδια<br />πασπαλισμένη με μια νεροποντή από τη Μάλτα,<br />λίγη μπαρουτόσκονη και τσαλακωμένα άνθη ακακίας.<br /><br />Δείξε μου πώς ν' ακουστώ πέρα από την αποχαύνωση,<br />αφού τους τηλεβόες δεν μπορούμε να τους ξεπεράσουμε -<br />αν και αυτή η αερολογία μάς κάνει να λιμοκτονούμε,<br /><br />η ουσία θα μας καρτερά εκεί πέρα,<br />σκιές θα την κρύβουν σ' έναν τάφο κυψελωτό<br />όπου οι νεκροί ετοιμοπόλεμου ανεβαίνουν στ' άρματά τους.<br /><br /><strong><span style="color:#333333;"><em>μτφ: Ρούλα Κονσολάκη</em></span></strong><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Ποίηση</strong><br />τχ. 30 / Φθινόπωρο 2007</span><br /><br /><span style="color:#ff0000;">ακόμα</span>:<br />- o <a href="http://key-em.blogspot.com/2006/06/26-652.html"><b><u>Christopher Bakken</u> στο <em>ταξιδεύοντας</em></b></a><br />- o <a href="http://key-em.blogspot.com/2009/07/93.html"><b><u>Salvatore Quasimodo</u> στο <em>ταξιδεύοντας</em></b></a><br />- o <a href="http://allilografia.blogspot.com/search/label/%CE%A3%CE%B1%CE%BB%CE%B2%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%81%CE%B5%20%CE%9A%CE%BF%CF%85%CE%B1%CE%B6%CE%AF%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%BF"><b><u>Salvatore Quasimodo</u> στο <em>γράμμα σε χαρτί</em></b></a><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-3728637438669611939?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-80002056894135922072011-02-21T16:47:00.001+02:002011-05-10T16:36:18.120+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-ToTAxcvyFAw/Tck-8wYy0QI/AAAAAAAAN70/K5diuaidNDE/s1600/Seferis.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 81px; height: 132px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-ToTAxcvyFAw/Tck-8wYy0QI/AAAAAAAAN70/K5diuaidNDE/s400/Seferis.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605080424741261570" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/-RJFfTWADA1k/Tck-8x4TO5I/AAAAAAAAN7s/xLJ9zKzVwtM/s1600/Theotokas.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 77px; height: 132px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-RJFfTWADA1k/Tck-8x4TO5I/AAAAAAAAN7s/xLJ9zKzVwtM/s400/Theotokas.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605080425141844882" /></a><br /><br /><strong>Λεωφόρος Συγγρού, 1930</strong><br /><em>Στον Γιώργο Θεοτοκά που την ανακάλυψε</em><br /><br />Όταν σε νικήσει<br />το χαμόγελο που ανασαίνει πλάι σου, πάει να σκύψει και δε συγκατανεύει<br /><br />όταν η ζάλη που σου απόμεινε αρμενίζοντας στα βιβλία ξεκολλήσει από το μυαλό σου στις πιπεριές δεξιά και αριστερά<br /><br />όταν αφήσεις το πετρωμένο καράβι που ταξιδεύει προς το βυθό μ' άρμενα συντριμμένα<br />την καμάρα με τα χρυσαφικά της<br />τις κολόνες με την έννοια τους που τις στενεύει<br /><br />όταν αφήσεις τα κορμιά τα πελεκημένα επίτηδες για να μετρούν και για να θησαυρίζουν,<br />την ψυχή που δεν εξισώνεται, ό,τι και να κάνεις, με την ψυχή σου<br />το χέρι του φόρου<br />το γυναικείο εκείνο προσωπάκι στο λίκνο που λάμπει στον ήλιο<br /><br />όταν αφήσεις την καρδιά σου και τη σκέψη σου να γίνουν ένα<br />με το μαυριδερό ποτάμι που τεντώνει ξυλιάζει και φεύγει:<br /><br />Σπάσε το νήμα της Αριάδνης και να!<br />Το γαλάζιο κορμί της γοργόνας. <br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Γιώργος Σεφέρης, Ποιήματα</strong><br />εκδ. Ίκαρος, 1974<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-8000205689413592207?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-38202048867364247822011-02-10T00:52:00.002+02:002011-05-10T16:38:49.330+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Joachim Sartorius</strong><em> for </em><strong>Constantine P. Cavafy</strong></span><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-1utRuKF6WQ4/Tck_okXMtBI/AAAAAAAAN8E/QTNJu7PuCn0/s1600/JoSartorius.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 91px; height: 120px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-1utRuKF6WQ4/Tck_okXMtBI/AAAAAAAAN8E/QTNJu7PuCn0/s400/JoSartorius.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605081177427588114" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/-M5YdKo0qcAg/Tck_ouCL78I/AAAAAAAAN78/gsVAK7FYHEY/s1600/Cavafy3.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 94px; height: 120px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-M5YdKo0qcAg/Tck_ouCL78I/AAAAAAAAN78/gsVAK7FYHEY/s400/Cavafy3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605081180023812034" /></a><br /><br /><strong>Ο Καβάφης αντικρούει τον Σενέκα</strong><br /><br />Είσαι σαν λούλουδο, είπε στα γερμανικά.<br />Τo 'λεγε στον καθένα. Δεν ήθελε να πιστέψει<br />πως η Αλεξάνδρεια ήταν ένα από κείνα τα πορνεία,<br />δώρα των θεών, όπου κινούμεθα<br />εν πλήρει ελευθερία. Στο σπίτι του, οδός Λέψιους 7,<br />δεν άναβε το φως, για να παίζει καλύτερα<br />με τις απαγορευμένες αναμνήσεις και εικόνες.<br />Ανάμεσα στις σελίδες παλιών βιβλίων<br />έψαχνε τις βλεφαρίδες σου. Καμιά φορά<br />σου 'λεγε, εσένα ή σε κάποιον άλλον επισκέπτη:<br />«Έχω διάθεση να περάσω στο υπνοδωμάτιο».<br />Αυτή η προφορά, όλο και πιο λεπτή<br />καθώς προσπέρναγε τις γρίλιες!<br />Τραβούσε τον αποπνικτικό υφαντό ουρανό<br />με χέρια λευκά, νωθρά, ωραία.<br />Δες, τι μου έκαναν,<br />έμοιαζε να λέει, τι έγραψαν<br />πάνω μου. Πάρτο!<br /><br /><strong><span style="color:#333333;"><em>μτφ: Σπύρος Μοσκόβου</em></span></strong><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Ποίηση</strong><br />τχ. 13, Άνοιξη 1999<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span> <div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-3820204886736424782?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-36642090454916442872011-01-29T08:19:00.008+02:002011-05-11T18:17:39.611+03:00<span style="font-family:verdana;"><span style="color:#ff0000;"><strong>Nikos Nomikos</strong></span><em><span style="color:#ff0000;"> for</span></em> <span style="color:#ff0000;"><strong>Kath Walker<br /></strong></span></span><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-D31x0aVQaFU/TclAFfjJ1QI/AAAAAAAAN8U/5AggLmfEvOo/s1600/NikosNomikosPoemForYou.jpg"><img style="WIDTH: 90px; HEIGHT: 141px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605081674351760642" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-D31x0aVQaFU/TclAFfjJ1QI/AAAAAAAAN8U/5AggLmfEvOo/s400/NikosNomikosPoemForYou.jpg" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/-TRs0WvQaqjU/TclAFPY1kjI/AAAAAAAAN8M/jk54Vslpa4I/s1600/KathWalkerPoemForYouBloga.jpg"><img style="WIDTH: 99px; HEIGHT: 141px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605081670013522482" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-TRs0WvQaqjU/TclAFPY1kjI/AAAAAAAAN8M/jk54Vslpa4I/s400/KathWalkerPoemForYouBloga.jpg" /></a><br /><br /><strong>Μια σκιτσογραφία στην απεραντοσύνη των ευκαλύπτων</strong><br /><em>Μνημόνευση στην <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Oodgeroo_Noonuccal"><b><u>Kath Walker</u></b></a>, την ποιήτρια των Αβοριγίνων</em><br /><br />Μέσα απ' τα αμίλητα χείλη<br />του ιερού σου βράχου<br />αντιποδικοί ψίθυροι έρχονται<br />σαν συρσίματα σαύρας<br />απ' τις ερημιές της Γιαριγκίλας<br />γεμάτες μοιρολόγια σκονισμένα<br />με καυτούς ανέμους, και σύμβολα ιερά<br />της Νουνακάλλας, με πετσί τριμμένο<br />κι άνυδρο στην μαύρη άσκηση<br />του πιο σκληρού μύθου, χαρακωμένου<br />σε πέτρες βαμμένες πυρ ερυθρό<br />του κίτρινου ήλιου, δείχνουν ασάλευτες<br />κι αιματοβαμμένες την φυλή σου<br />με άσματα απόμακρα, που όπως και να τ' ακούς<br />λεν' την αλήθεια του καημού τους.<br />Μέσα και σ' αυτή τη νύχτα, ακούγεται καθαρά<br />η φωναχτή οπτασία της μορφής σου<br />έτσι που να μη μάχεται πια κανείς τον άλλο<br />να μην υπάρχει εχθρός, αφού είν' ένα χώμα<br />τούτη η γη, και η ζωή κυλάει αδελφή μου<br />στους ευκαλύπτους με τα παράξενα μουρμουρητά<br />και τις χιλιάδες μίλια τα πουλιά της<br />που φτάνουν ασταμάτητα μέσα στα όνειρά σου.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από τους <strong>Αντίποδες, τ. 56/2010</strong><br />Περιοδικό του Ελληνο-Αυστραλιανού Πολιτιστικού<br />Συνδέσμου Μελβούρνης<br /><em>(Αφιέρωμα στους Ομογενείς Λογοτέχνες)</em></span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-3664209045491644287?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-46882497568080260872011-01-18T20:21:00.006+02:002011-07-14T15:34:44.765+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Dimitris Elefhterakis</strong> <em>for</em> <strong>Anna Akhmatova</strong></span><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-DLSO9oKQljA/TclBKSzKX8I/AAAAAAAAN8k/9ubg7PkjGlI/s1600/Eleftherakis.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 92px; height: 125px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-DLSO9oKQljA/TclBKSzKX8I/AAAAAAAAN8k/9ubg7PkjGlI/s400/Eleftherakis.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605082856340217794" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/-aXE65ZPv6R4/TclBKUrQ_2I/AAAAAAAAN8c/760jFSmDAYA/s1600/AnAkhmatova.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 100px; height: 125px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-aXE65ZPv6R4/TclBKUrQ_2I/AAAAAAAAN8c/760jFSmDAYA/s400/AnAkhmatova.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605082856843968354" /></a><br /><br /><strong>Άννα Αχμάτοβα</strong><br /><br />Κάποτε έβγαινα στο σύμπαν με λευκά φτερά.<br />Στα σπλάχνα μου σκιρτούσε ένα έμβρυο.<br />Πέφταν στο δέρμα μου οι κτύποι της καρδιάς του<br />σαν χιονισμένα άστρα.<br /><br />Άλλαξαν όλα. Τα σοβιέτ κατέρρευσαν' το Λένινγκραντ<br />μετονομάστηκε σε Αγία Πετρούπολη' η φυλακή<br />έγινε μουσείο Ιστορίας' και στο μετρό<br />φωτογραφίες εξαφανισμένων παιδιών.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την συλλογή <strong>Η Στέππα</strong><br />εκδ. Νεφέλη, 2006<br /><br /><em>(το ποίημα συμπεριλαμβάνεται στην Ανθολογία του Ευριπίδη Γαραντούδη "Η Ελληνική Ποίηση του 20ού αιώνα", εκδ. Μεταίχμιο, 2006)<br /></em></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-4688249756808026087?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-65562150733118896802011-01-07T15:56:00.004+02:002011-05-10T16:48:21.707+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-p7RluYivdTU/TclBysTbRcI/AAAAAAAAN80/-kGpHK996aA/s1600/AristotelisNikolaidis.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 90px; height: 137px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-p7RluYivdTU/TclBysTbRcI/AAAAAAAAN80/-kGpHK996aA/s400/AristotelisNikolaidis.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605083550381196738" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/-dw2_Vp_fTQk/TclBypIcsEI/AAAAAAAAN8s/Q74TX8xFnb8/s1600/Cavafy2.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 94px; height: 137px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-dw2_Vp_fTQk/TclBypIcsEI/AAAAAAAAN8s/Q74TX8xFnb8/s400/Cavafy2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605083549529845826" /></a><br /><br /><strong>Σχολιάζοντας Καβάφη</strong><br /><br /><span style="font-size:85%;"><em>«Ανέγνων, έγνων, κατέγνων»<br />. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .<br />«Ανέγνως, αλλ' ουκ εγνως ει γαρ<br />έγνως, ουκ αν κατέγνως»<br /></em>Κατά Κ.Π.Κ.</span><br /><br />Φλέβα που ρέει μέσα μας<br />η ποίηση του Καβάφη<br />στίχοι με τόση απόκλιση<br />σφουγγάρι, εκκρίσεις, λέξεις<br />που αρνούνται την φθορά προς δόξα<br />και διαπύρωση της γλώσσας.<br /><br />Ιδανικές φωνές ή μουσικές <br />από την πρώτη ποίηση της ζωής μας <br />μορφές αναστημένες στο μηδέν <br />Άννα Δαλασσηνή, Οροφέρνης, Κριναγόρας <br />θεοί που εγκαταλείπουν τα προσκυνητά <br />πάνσεπτα δώματα, κραυγές και μάζες <br />τύμπανα, το Πολυκαισαρίη• <br />για τις απόκρυφες πτυχές τις Ιστορίας <br />θα 'θελα να μιλήσω<br />στα βάθη εκείνα που η φωτιά λειώνει την πράξη <br />κι απομένουν εκμαγεία και υποθέσεις <br />το μαύρο μάτι - ως θα 'λεγε ο Σικελιανός - της θεωρίας <br />η στρεπτή και σκοτεινή παράνοια. <br />Θα 'θελα να μιλήσω για πολλούς, εν λόγω ελληνικώ, <br />στα Φράατα πέρα <br />στο Far West<br />εν λόγω ελληνικώ, που 'ναι ο φορεύς της φήμης!<br /><br />Πολλοί βεβαίως θα μιλήσουνε πολλά <br />πλην πόσα έλλειψαν εκ των παπύρων <br />κι εγώ φοβούμενος τα τετριμμένα<br />πολλούς μου λόγους αποσιωπώ <br />μελέτες ονειρεύθηκα, τουτέστιν, που δεν είπα <br />διότι πολλά να κάνω είχον, κλεισμένος <br />μέσα - ω τύχη! - στα τείχη μιας ζωής.<br /><br />Θα 'θελα να μιλήσω για όλ' αυτά<br />για τις απαρατήρητές του πράξεις<br />για τα γραψίματά του τα πιο σκεπασμένα<br />για τις απελπισμένες νύχτες του Ιενάρη<br />για τον Απρίλη, τον Σεπτέμβρη και τον άλλο<br />Σεπτέμβρη, βλέμματα και συναντήσεις<br />μέσα σε ξαφνικούς θολούς καθρέπτες<br />θα 'θελα να μιλήσω για την σκοτεινή ηδονή<br />τα πρόστυχα και τα εξευτελισμένα, όπως τα λέγει,<br />και τα λέγει η ποίηση του.<br /><br />Αν ο Καβάφης έλειπε απ' την φύση <br />στη φύση συναντάς τα παρά φύση <br />τον καταδικασμένο σου εαυτό'<br />μα εκείνος λαχταρούσε τους κρυστάλλους άνθη τεχνητά<br />των εξαισίων κήπων ενός τόπου άλλου <br />που Θεωρίες και Ρυθμοί και Γνώσεις κατοικούν <br />της τέχνης της πιστής δώρα πιστά <br />που εδώ κι εκεί με γωνιακή φοβέρα <br />σ' οδηγούν στων ιδεών την πόλη, <br />την Αλεξάνδρεια - φεύγοντας - <br />θιάσων αοράτων.<br /><br />Καβάφης ο αλεξανδρινός: υπήρξε; <br />Και αν υπήρξε, πότε; <br />Πριν από χίλια, <br />δυο ή μετά τρεις <br />χιλιάδες χρόνια; <br />Καβάφης, στίγμα, <br />νάρκωση του χρόνου, <br />Καβάφης σκελετός, εμπύημα<br />της μνήμης<br />μα πάνω απ' όλα φάντασμα<br /><br />ω φάντασμα εσύ, φάσμα<br />κι εξάνθημα της γλώσσας<br />άφησέ μας, λύσε<br />τα μυστικά σου - χάσου, χάσου.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Αριστοτέλης Νικολαΐδης,<br />Συγκεντρωμένα Ποιήματα 1952 - 1990</strong><br />εκδ. Πλέθρον, 1991<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-6556215073311889680?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-75134262234711535902010-12-27T22:56:00.002+02:002011-05-10T16:51:38.466+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-YmkD9Jljybk/TclCp2yWBKI/AAAAAAAAN9E/eSDDoSlAJtI/s1600/FotosYiofyllisPoemForYou.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 92px; height: 141px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-YmkD9Jljybk/TclCp2yWBKI/AAAAAAAAN9E/eSDDoSlAJtI/s400/FotosYiofyllisPoemForYou.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605084498088035490" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/-iQ8LzR5AMbo/TclCp6oFlPI/AAAAAAAAN88/jYmUoO94x6g/s1600/AggelosSikelianos.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 92px; height: 141px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-iQ8LzR5AMbo/TclCp6oFlPI/AAAAAAAAN88/jYmUoO94x6g/s400/AggelosSikelianos.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605084499118757106" /></a><br /><br /><strong>Στον Άγγελο Σικελιανό, όταν έβγαλε<br />το "Διθύραμβο του Ρόδου"</strong><br /><br />Μόλις απ' το Παγγαίον έχω γυρίσει<br />στο φτωχικό μου απόμερο ροδώνα,<br />κρούω το διθύραμβό Σου ν' αντηχήσει<br />και σ' όμοια πίστη γέρνω εγώ το γόνα.<br />Πέρασα τη φωτιά για να με μυήσει,<br />σμίγοντας τον αιώνα μ' άλλον αιώνα,<br />φυλή με τη φυλή, ζήση στη ζήση,<br />για να φανούν τα σύμβολα τα Μόνα.<br />Και τον Ορθό Ρυθμό, που μ' άυλο χέρι<br />μας δίνεις σαν το φως μεσ' απ' τα χρόνια,<br />βλέπω με μάτι μύστη σαν αστέρι.<br />Κι άμποτε το μεγάλο Ρόδο αιώνια<br />να 'ρτεί σ' όλα τα χέρια των ανθρώπων,<br />σύμβολο ενωτικό χρόνων και τόπων!<br /><br /><em><font size="2">Χαλάντρι. Νοέβρης 1932.</font></em><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Φώτος Γιοφύλλης, Ποίηση μισού αιώνα</strong><br />εκδ. Το Ελληνικό Βιβλίο, 1964</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-7513426223471153590?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-4088285131372782010-12-14T01:05:00.000+02:002011-01-18T18:41:50.275+02:00<strong>Εις τον Κουτούζην<br /></strong><br />Πρόσωπο δίχως εντροπή, κορμί μαγαρισμένο,<br />όψη γεμάτη από πομπή και στόμα μολυσμένο,<br />που ό,τι κι αν απέρασε το δολερό κορμί σου<br />στα νιάτα σου και στην αισχρή ζωή την εδική σου<br />τα 'φερες όλα μαζωχτά στους άλλους και λογιάζεις'<br />τες ιδικές σου τες πομπές με τούτο τες σκεπάζεις.<br />Όλα σε μας είναι γνωστά, εσύ 'σαι ο Κουτούζης,<br />κακά πλανιέσαι όταν λες πως την αλήθεια σκούζεις'<br />κι αν συ την έσκουζες, άρχιζες από σένα,<br />σε σε πάλι θα τέλειωνες βρίζοντας έναν ένα.<br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Βασική Βιβλιοθήκη</strong>,<br />τόμος 14: Ποίησις και Πεζογραφία της Επτανήσου<br />εκδ. Αετός, 1953<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-408828513137278?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-80311501168024882472010-12-03T00:56:00.002+02:002011-05-10T16:31:29.915+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-IitYl-r9KnA/Tck-GRC5BTI/AAAAAAAAN7U/SiQR25B7kUQ/s1600/VaggelisKassos.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 89px; height: 120px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-IitYl-r9KnA/Tck-GRC5BTI/AAAAAAAAN7U/SiQR25B7kUQ/s400/VaggelisKassos.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605079488614958386" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/-rS4zuBLy9N4/Tck-GIRIM3I/AAAAAAAAN7M/0ADDGqJMG1w/s1600/DimDoukaris.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 87px; height: 120px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-rS4zuBLy9N4/Tck-GIRIM3I/AAAAAAAAN7M/0ADDGqJMG1w/s400/DimDoukaris.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605079486258754418" /></a><br /><br /><strong>Το τελευταίο βράδυ</strong><br /><br />από τότε που χάνεις το προνόμιο<br />ν' απογοητεύεσαι<br />χάνεις τα πάντα<br />και πια<br />κάθε βράδυ σου<br />είναι το τελευταίο<br />σκεφτόταν ο ποιητής της ήττας<br />Δημήτρης Δούκαρης<br />καθώς τσούγκριζε το ποτήρι του<br />με το θάνατο<br />κι αλλού ο νους του γύριζε<br />να διαπράξει τα έσχατα<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την συλλογή <strong>Η πείρα του θανάτου</strong><br />εκδ. Ίνδικτος, 2002<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-8031150116802488247?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-21681744872266233102010-11-22T17:47:00.002+02:002011-04-03T00:33:04.598+03:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TPPT9fCodWI/AAAAAAAAMw4/Fwj-x5VrAUE/s1600/Vlavianos1.jpg"><img style="WIDTH: 90px; HEIGHT: 130px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545008619481232738" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TPPT9fCodWI/AAAAAAAAMw4/Fwj-x5VrAUE/s400/Vlavianos1.jpg" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TPPT8grOhgI/AAAAAAAAMww/JW7BHfi8jw8/s1600/Leivaditis1.jpg"><img style="WIDTH: 89px; HEIGHT: 130px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545008602740065794" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TPPT8grOhgI/AAAAAAAAMww/JW7BHfi8jw8/s400/Leivaditis1.jpg" /></a><br /><br /><strong>Οι εξομολογήσεις ενός ασώματου<br /></strong><em>του Τάσου Λειβαδίτη</em><br /><br />1. Η ζωή του ανθρώπου χωρίς το θάνατο δεν θα είχε κανένα απολύτως νόημα. Ο θάνατος χαρίζει στον άνθρωπο αυτό που μια πιθανή αιωνιότητα θα του αφαιρούσε: την ιστορικότητά του.<br /><br />2. Αυτό που οι άνθρωποι αποκαλούν μοίρα δεν είναι τίποτα άλλο παρά η εκλογίκευση του παράλογου.<br /><br />3. Η ανθρώπινη αδυναμία παράγει διαφόρων ειδών παυσίπονα. Τα παυσίπονα αυτά ευτυχώς δεν ενδείκνυνται για μεταφυσικές αδιαθεσίες.<br /><br />4. Ο μύθος της αθανασίας της ψυχής έχει, όπως άλλωστε κάθε μύθος, πολλαπλές ερμηνείες. Η καλύτερη είναια αυτή των νεκρών.<br /><br />5. Οι Θεοί είναι όπως τα παραμύθια: τους δημιουργούμε για να κάνουν τον Ύπνο μας γαλήνιο και γλυκό.<br /><br />6. Η αμαρτία είναι ο μανδύας της τρέλας.<br /><br />7. Όταν το ωάριο του χρόνου γονιμοποιηθεί από το σπέρμα του τρόμου το αποτέλεσμα είναι ένα δύσμορφο τυφλό έμβρυο που γεννιέται πάντοτε νεκρό. Οι άνθρωποι επιμένουν να το βαπτίζουν Αθανασία.<br /><br />8. Η απάντηση στο μαρτύριο της φθοράς είναι ο Έρωτας.<br /><br />9. Η πίστη είναι πάθος. Η πίστη σ' ένα νεκρό Θεό είναι το μέγιστο πάθος.<br /><br />10. Οι δολοφόνοι είναι Θεοί. Οι Θεοί είναι δολοφόνοι.<br /><br />11. Μόνο αυτός που πάει στην Κόλαση βρίσκει την Ευριδίκη του.<br /><br />12. Το θαύμα επιβάλλεται πάντοτε με τους δικούς του όρους. Το ίδιο κι ο θάνατος.<br /><br />13. ΥΓ. Μπορείς βέβαια να γελάς σαν αθάνατος. Είναι κι αυτό μια κάποια λύση.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το <strong>Πλανόδιον - τχ.6</strong>, Άνοιξη 1988</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-2168174487226623310?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-53396835467120876762010-11-11T09:10:00.009+02:002011-04-03T00:34:26.096+03:00<span style="color:#ff0000;"><span style="font-family:verdana;"><strong>Clara Janés</strong> <em>for </em><strong>Vladimir Holan</strong></span><br /><br /></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TNuZk-gvh4I/AAAAAAAAMtQ/4Uj5WVAbJVo/s1600/JANES.jpg"><img style="WIDTH: 95px; HEIGHT: 113px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5538189027316828034" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TNuZk-gvh4I/AAAAAAAAMtQ/4Uj5WVAbJVo/s400/JANES.jpg" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TNuZk761kxI/AAAAAAAAMtI/0elJBKIJeZA/s1600/HOLAN.jpg"><img style="WIDTH: 92px; HEIGHT: 113px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5538189026620969746" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TNuZk761kxI/AAAAAAAAMtI/0elJBKIJeZA/s400/HOLAN.jpg" /></a><br /><br /><strong>Πόνος</strong><br /><em><span style="font-size:85%;">[αφιερωμένο στον Βλάντιμιρ Γόλαν]</span></em><br /><br />Τριακόσια χιλιόμετρα απ' την Πράγα,<br />μέσα στο φως διυλισμένο<br />από τις πληγωμένες λεύκες<br />- σάρκα που σκάζει<br />τη διψασμένη ασημί φλούδα -.<br />Τρακόσια χιλιόμετρα απ' την Πράγα,<br />πάνω στη νοτισμένη χλόη,<br />πέφτει η ψυχή και<br />εναποθέτει μια μόνο σκέψη:<br />άραγε υποφέρουν και τα φύλλα;<br />Πονάει η λειτουργία της χλωροφύλλης;<br /><br />Τρακόσια χιλιόμετρα από την Πράγα<br />πέφτει η ψυχή αποκαμωμένη.<br /><br />Η λέξη radost*<br />μάταια βουίζει<br />πάνω από τα φτερά<br />μιας<br />άσπρης<br />πεταλούδας.<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">(* χαρά, αλεγρία στα τσέχικα)</span></em><br /><br /><strong><em><span style="font-family:arial;color:#333333;">μτφ: Σαράντης Αντίοχος</span></em></strong><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το περιοδικό <strong>Περίπλους</strong> - τχ.13/14, Απρ. 87</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5339683546712087676?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-73373739999690679602010-10-31T16:38:00.001+02:002011-04-03T00:35:20.201+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>N.D. Karouzos </strong><em>for</em><strong> Federico García Lorca</strong></span><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TNEkqFlSF1I/AAAAAAAAMqY/tfoDRm2Taac/s1600/NikosKarouzos.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5535245722486708050" style="WIDTH: 93px; CURSOR: hand; HEIGHT: 130px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TNEkqFlSF1I/AAAAAAAAMqY/tfoDRm2Taac/s320/NikosKarouzos.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TNEkqM1JtDI/AAAAAAAAMqQ/zDYztzNOrj4/s1600/FgLorca.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5535245724432315442" style="WIDTH: 93px; CURSOR: hand; HEIGHT: 130px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TNEkqM1JtDI/AAAAAAAAMqQ/zDYztzNOrj4/s320/FgLorca.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Μουλέτα</strong><br /><br />Δωρεάν η ζωή Φεδερίκο<br />Γκαρθία Λόρκα δωρεάν ο θάνατος.<br />Αυτό το άλικο πανί δεν έχει πάντοτες<br />αγαθή βεβαιότητα.<br />Είν' ο Θεός που αμιγής εκτείνεται στο μαύρο<br />πλήρως απών ή ανεικόνιστος.<br />Όμως εσύ μυρόεσσα Ισπανία — της Ευρώπης θερμότητα<br />τι δόξα πρόσθεσες απ' τη λαλιά του<br />την άσπιλη<br />σ' ανελέητο ήλιο σ' έναν ουρανό<br />που πυραχτώνει διαμπερής αθωότητα...<br />Ισπανία εσύ αυθεντία στο θάνατο!<br />Δωρεάν η όραση Φεδερίκο<br />Γκαρθία Λόρκα δωρεάν η τυφλότητα.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Ν.Δ. Καρούζος, Ερυθρογράφος </strong><br />εκδ. Απόπειρα, 1988</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-7337373999969067960?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-13981557758457043872010-10-20T17:59:00.011+03:002011-04-03T00:36:39.258+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>LeRoi Jones </strong><em>for</em><strong> Federico García Lorca</strong></span><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TL8H9NeckqI/AAAAAAAAMnc/YiGnipR80xA/s1600/LeRoiJones2.jpg"><img style="WIDTH: 95px; HEIGHT: 138px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5530147615605035682" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TL8H9NeckqI/AAAAAAAAMnc/YiGnipR80xA/s400/LeRoiJones2.jpg" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TL8GutPpLzI/AAAAAAAAMnU/wMDEpxM4zto/s1600/LORCA--PoemForYou.jpg"><img style="WIDTH: 89px; HEIGHT: 138px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5530146266923216690" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TL8GutPpLzI/AAAAAAAAMnU/wMDEpxM4zto/s400/LORCA--PoemForYou.jpg" /></a><br /><br /><strong>Στίχοι αφιερωμένοι στον Γκαρθία Λόρκα</strong><br /><br />Να στείλουν ξανά στρατιώτες για να σε σκοτώσουν, Γκαρθία,<br />Να στείλουν εδώ για να εμποδίσουν την απόδραση μου.<br />Αυτά τα πράγματα δεν έχουν νόημα κανένα.<br />Εσύ, Γκαρθία, ξαναπεθαίνεις.<br /><br />Αυτό είν' όλο απ' ό,τι θυμάμαι.<br />Να στείλουν ξανά στρατιώτες, Γκαρθία.<br />Χαίρε Μαρία<br />Αγία Μητέρα<br />Για μένα ικέτευε.<br /><br />Κατοικώ κοντά σ' ένα βουνό, καθρέφτη πράσινο<br />Μονοπατιών που φλέγονται κι ενός χαμηλού ήλιου<br />Για να μετράει το μεγάλωμα μου.<br />Έχει έναν άνεμο που επαναλαβαίνει<br />Ένα όνομα πουλιού και κοντά στο<br />Κλουβί είν' ένα ποίημα, κι ένα μικρό αγόρι που φυλάει<br />Ένα κοπάδι με διαμάντια<br />Μέσα στο στόμα.<br /><br />Απάνω στις ψηλές πλαγιές φυτρώνουν μαντολίνα<br />Και καλόγεροι με ράσα πορτοκαλιά μαζεύουνε τραγούδια<br />"Ακριβώς πέρα άπ' την τελευταία σειρά των φρουτοδέντρων.<br />Γυμνά κορίτσια ανάλαφρα μοιάζουν με πεταλούδες,<br />Κι ένα ελάφι στο λυκόφωτο διηγιέται ιστορίες.<br /><br />Γκαρθία, πού 'ναι η Βίβλος μου;<br />Θα 'Θελα να διαβάσω αυτούς τους μύθους<br />ξανά. Καμμιά απάντηση.<br />Μα πολύ μακριά, και στην αυγή πολύ πολύ κοντά,<br />Ακούω τη φωνή του να γελά, να γελά<br />Σαν μια σπανιόλικη κιθάρα.<br /><br /><em>Ληρόυ Τζόουνς<br /><strong><span style="font-family:arial;color:#333333;">μτφ: Ρίτα Μπούμη-Παπά</span></strong></em><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>παγκόσμια ανθολογία νέγρικης ποίησης "ο μαύρος αδελφός"</strong><br />εκδ. τύμφη, 1972</span><br /><br /><span style="font-family:arial;font-size:85%;">[<span style="color:#333333;"><strong>σημείωση</strong>: η απόδοση του ονόματος του ποιητή στον τίτλο είναι της ανθολόγου-μεταφράστριας.</span></span>]<br /><br /><span style="color:#ff0000;">ακόμα</span>:<br />- o <a href="http://allilografia.blogspot.com/2010/11/blog-post.html"><b><u>Λερουά Τζόνς</u> στο <em>γράμμα σε χαρτί</em></b></a><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-1398155775845704387?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-70592520715159846962010-10-09T17:26:00.001+03:002011-04-10T17:39:25.975+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TLGuTOeNcGI/AAAAAAAAMjc/Slck1FLhaks/s1600/GiannisKontos.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526389863085863010" style="WIDTH: 100px; CURSOR: hand; HEIGHT: 126px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TLGuTOeNcGI/AAAAAAAAMjc/Slck1FLhaks/s400/GiannisKontos.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TLGuSYCOhaI/AAAAAAAAMjU/G9BmzA3TP1M/s1600/MariaLaina.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526389848472978850" style="WIDTH: 101px; CURSOR: hand; HEIGHT: 126px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TLGuSYCOhaI/AAAAAAAAMjU/G9BmzA3TP1M/s400/MariaLaina.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Υπόγεια ρεύματα</strong><br /><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><em>Στη Μαρία Λαϊνά</em></span><br /><br />Ο θάνατος με ιχνογραφεί.<br />Ακούω το μολύβι πάνω στο χαρτί.<br />Η φωνή μου μια γραμμή σπασμένη<br />-τιμάριθμος των συναισθημάτων-<br />Σπασμένες μέρες, χωρίς συνέχεια.<br />Άλλα μού λέγανε και κάνει μια ζέστη<br />που εξατμίζονται όλα: σχήματα-πράξεις-ποιήματα.<br /><br />Βλέπω το σώμα σου να σωπαίνει<br />με όλους τους πόρους του, στην αποξηραμένη<br />λίμνη-κρεβάτι. Με τυλίγουν φύκια-φίδια.<br />Τα πουλιά γίνανε χώμα. Ο ουρανός τραπουλόχαρτο<br />κρέμεται -δεν ξέρω από τι-<br />Αναμμένα τσιγάρα δίνουν στόχο<br />στους ελεύθερους σκοπευτές.<br /><br />Ανοίγουν οι πόρτες και ο τετελεσμένος μέλλων<br />χτίζει τοίχο διαφανή και μέσα χρωματιστά συντριβάνια.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από <strong>Το Δέντρο</strong><br />τχ. 7 / Μάρτιος 1979<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-7059252071515984696?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-35366536942746889082010-09-28T17:24:00.004+03:002010-11-30T13:04:27.255+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TPTaIPM6ScI/AAAAAAAAMxY/_G7JQYtp0JI/s1600/GiannisYfantis.jpg"><img style="WIDTH: 100px; HEIGHT: 130px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545296876254415298" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TPTaIPM6ScI/AAAAAAAAMxY/_G7JQYtp0JI/s400/GiannisYfantis.jpg" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TPTaILPKpZI/AAAAAAAAMxQ/Nh60R4bnaOc/s1600/Sappho.jpg"><img style="WIDTH: 101px; HEIGHT: 130px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545296875190134162" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TPTaILPKpZI/AAAAAAAAMxQ/Nh60R4bnaOc/s400/Sappho.jpg" /></a><br /><br /><strong>Η συμπαράσταση της Σαπφώς</strong><br /><br />Με πήρε στο τηλέφωνο η Ψάπφα και μου είπε:<br />Οίον το γλυκύμαλον ερεύθεται άκρω επ' ύσδω'<br />μη στεναχωριέσαι μωρό μου.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το <strong>Πλανόδιον</strong><br />τχ. 5 / Χειμώνας 87-88</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-3536653694274688908?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-5542665184958736482010-09-17T15:58:00.005+03:002011-12-08T06:44:35.703+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-ZkBY-TtLol8/TuBAdRIwJgI/AAAAAAAAPHE/OLG65XFD9Gs/s1600/KostisPalamas.jpg"><img style="WIDTH: 92px; HEIGHT: 132px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683613601302062594" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-ZkBY-TtLol8/TuBAdRIwJgI/AAAAAAAAPHE/OLG65XFD9Gs/s400/KostisPalamas.jpg" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/-7QIkT-7GJmI/TuBAdAMndVI/AAAAAAAAPG8/qkk9D1vmc_8/s1600/LorentzosMavilis.jpg"><img style="WIDTH: 92px; HEIGHT: 132px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683613596754867538" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-7QIkT-7GJmI/TuBAdAMndVI/AAAAAAAAPG8/qkk9D1vmc_8/s400/LorentzosMavilis.jpg" /></a><br /><br /><strong>Σταλμένο του ποιητή Λ. Μαβίλη</strong><br /><br />Στη σιγαλιά η ψυχή σου είναι φευγάτη,<br />μόνη' μισείς το στόμα που γαυγίζει,<br />αλλ' ω του αρχοντικού σονέττου εργάτη,<br />της πατρίδας η αγάπη σε φλογίζει.<br /><br />Σ' αλαβαστρένια γάστρα ολογιομάτη<br />απ' αγνή ντόπια γη μοσκομυρίζει<br />και τρέμει ένα λουλούδι ονείρου, κάτι<br />που δύσκολα ο καθείς το ξεχωρίζει.<br /><br />Γάστρα είν' ο στίχος, και λουλούδι ο νους σου.<br />Μα τη γάστρα τη σύντριψ' ένα χέρι,<br />κ' η γαλανή ομορφιά του λουλουδιού σου<br /><br />τον καπνό της μπαρούτης ηύρε ταίρι<br />στην Κρήτη, στην κορώνα του πελάγου,<br />μάννα της ρίμας και του τουρκοφάγου.<br /><span style="font-size:78%;">1896 </span><br /><br /><br /><span style="color:#000000;"><strong>Κωστή Παλαμά, Άπαντα</strong>, τόμος 3ος.<br />εκδ. Μπίρη, 1972</span><br /><br /><span style="color:#ff0000;">ακόμα</span>:<br />- o <a href="http://k-m-autobiographies.blogspot.com/2009/05/74.html"><b><u>Κωστής Παλαμάς</u> στα <em>Αυτοβιογραφικά</em></b></a><em> </em><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-554266518495873648?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-11611536477784522702010-09-06T15:51:00.002+03:002011-04-03T00:39:10.089+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Darío Jaramillo Agudelo</strong><em> for </em><strong>Constantine P. Cavafy</strong></span><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TIPTEYFwyII/AAAAAAAAMZ8/XNgXVB5ro4M/s1600/jaramillo.jpg"><img style="WIDTH: 97px; HEIGHT: 127px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513482440971176066" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TIPTEYFwyII/AAAAAAAAMZ8/XNgXVB5ro4M/s400/jaramillo.jpg" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TIPTEPKz-yI/AAAAAAAAMZ0/JjXz53kEAlc/s1600/cavafis111.jpg"><img style="WIDTH: 97px; HEIGHT: 127px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513482438576438050" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TIPTEPKz-yI/AAAAAAAAMZ0/JjXz53kEAlc/s400/cavafis111.jpg" /></a><br /><br /><strong>Καβάφης</strong><br /><br />Οι δρόμοι της Αλεξάνδρειας είναι μέσα στη σκόνη<br />Στριγκλιές από παλιές άμαξες κι ένας αέρας<br />καυτός και ξερός, που πνίγει κάθε ζωντανό οργανισμό.<br />Ακόμα κι η θαλάσσια αύρα κομίζει τη γεύση του αλατιού.<br />Ο λήθαργος του απομεσήμερου<br />έχει μια μυστική ανησυχία υγρασίας<br />κι ο μαγαζάτορας ψάχνει στα όνειρα, με επιμονή,<br />τη σκληρή τρυφερότητα μιας γλώσσας που επινοεί το δέρμα.<br />Πίνει με λαχτάρα το πικρό νερό του απογεύματος<br />και ξυπνάει κουρασμένος από ένα έντομο που πεταρίζει επίμονα.<br />Μετά, το δροσερό βράδυ εξαφανίζεται<br />με μόνο αποτύπωμα έναν νευρικό ιδρώτα<br />κι οχλοβοή που λεπτό προς λεπτό αυξάνεται στους καφενέδες.<br />Παρέες θορυβώδεις, αγόρια,<br />ο άντρας νιώθει<br />πως καμιά λέξη δεν μπορεί να αιχμαλωτίσει τη μορφή τους.<br />Η νύχτα καταβροχθίζει και μπερδεύει<br />κάνοντας του αβάσταχτη την αϋπνία<br />πιο βαθιά τα περάσματα του στα βρώμικα δρομάκια.<br />Η αυγή θα τον συναντήσει να ατενίζει<br />ένα ιστιοφόρο που φεύγει απ' το ρεμέτζο<br />και διασχίζει τον κόλπο, με ρότα προς τη θάλασσα.<br /><br /><strong><span style="color:#333333;"><em>μτφ: Γιάννης Καρατζόγλου</em></span></strong><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το <strong>Εντευκτήριο</strong><br />τχ. 88 / Ιαν. 2010<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-1161153647778452270?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-86968668383387812652010-08-26T16:39:00.002+03:002010-09-06T15:52:42.507+03:00<span style="font-family:verdana;"><span style="color:#ff0000;"><strong>Andriana Ierodiakonou </strong><em>for</em></span><strong><span style="color:#ff0000;"> Elizabeth Bishop</span></strong></span><br /><br /><strong>Πρόσκληση στην Elizabeth Bishop<br /></strong><span style="font-size:85%;"><em>(ή, αναφορά στο ποίημα "Invitation to Marianne Moore")</em></span><br /><br />Προς τα ποιήματα της δεσποινίδος<br />Elizabeth Bishop, Αμερικανίδας<br />ποιήτριας, τρέφω αδυναμία.<br />Kαι όλο λυπούμαι, που κι εγώ δεν έχω<br />φιλενάδα στενή στην οποία να προστρέχω<br />και να πετάξω με προθυμία<br />χημικά αιωρούμενη με μυτερά σκαρπίνια<br />πάνω από γέφυρες, με κέφι ή γκρίνια<br />με λέξεις εύηχες και τσάντα,<br />πιστή, όπως πάντα.<br /><br />Αν ερχόταν, αν! αυτή σε μένα!<br />Γράφω σε άλλη γλώσσα, μα όχι ξένα!<br />Για ταξί ξέρω - και αδικίες -<br />γραμματικές σαν πουλιά στη δύση<br />του ηλίου - και ό,τι άλλο θελήσει.<br />Θα με βρει σε όλες μου τες κατοικίες<br />κι ας μην φρουρούν λόγια λιοντάρια<br />οι λευκοί ουρανοί μας μηνύουν χαμπάρια..<br />Καλά; Άσχημα; Μαζί θα δούμε<br />πώς, γιατί, ζούμε.<br /><br />Προς τα ποιήματα της δεσποινίδας<br />Elizabeth Bishop, Αμερικανίδας<br />ποιήτριας, σηκώνω καπέλο.<br />Κι αν φτάσει ιπτάμενη ή αν δεν φτάσει<br />(αποκλείεται όμως να το ξεχάσει)<br />είναι καλεσμένη μου, θέλω δεν θέλω.<br />Μαζί θα κλάψουμε θα χτενιστούμε<br />ελεεινολογήσουμε παραδεχτούμε<br />και για κάθε άγγελμα και κάθε ποίημα<br />θα βρούμε το ρήμα.<br /><br />Ο καιρός είναι αίθριος, τα δύο ποτάμια<br />σφυρούν σινιάλο. Ασημιά πλοκάμια<br />σημαίες, πλοία, όλα ελπιδοφόρα.<br />Η μουσική, οι έγχρωμες ταινίες<br />οι πεταλούδες - έστω, οι ατυχίες -<br />όλα βοηθούν: έλα, έλα τώρα.<br />Δεσποινίδα Elizabeth, σε περιμένω.<br />Σήμερα; Αύριο; Πάντως επιμένω<br />μην περιμένεις, καi μην αργήσεις:<br />Θα με τιμήσεις!<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>λέξη</strong><br />τχ. 189 / Ιούλ. 2006<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-8696866838338781265?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-81232846406816927222010-08-05T15:02:00.006+03:002011-05-28T06:07:36.745+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TFlV--kWPTI/AAAAAAAAMX0/xpS3XCF9PFY/s1600/TassosKorfis.jpg"><img style="WIDTH: 87px; HEIGHT: 131px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5501522960245472562" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TFlV--kWPTI/AAAAAAAAMX0/xpS3XCF9PFY/s400/TassosKorfis.jpg" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TFlV-tPgu-I/AAAAAAAAMXs/-Gh0qLIKyWE/s1600/GiannisVarveris.jpg"><img style="WIDTH: 86px; HEIGHT: 131px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5501522955594677218" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TFlV-tPgu-I/AAAAAAAAMXs/-Gh0qLIKyWE/s400/GiannisVarveris.jpg" /></a><br /><br /><strong>Οι γέροι ποιητές</strong><br /><br /><em>Στον ποιητή Γιάννη Βαρβέρη</em><br /><br />Ό,τι κι αν γράφεις, φίλε μου Βαρβέρη,<br />για των ποιητών τα γηρατιά: πληγή,<br />βαθιά πληγή από φριχτό μαχαίρι,<br />δεν πρέπει να 'χει πίκρα κι ούτε οργή.<br /><br />Οι ποιητές ποτέ δεν φτάνουν γέροι.<br />Θνήσκοντες κάθε μέρα έχουνε βγει<br />πέρα απ' του πόνου τα δεσμά, απ' το χέρι<br />του χρόνου, σε μια γόνιμη σιγή.<br /><br />Κι αν άρρωστοι μονάζουν σ' άδειες σκήτες,<br />περήφανοι κι αλύγιστοι προφήτες<br />κόσμου τυφλού,<br /><br />τη μοναξιά τους αν καλά προσέξεις<br />θα δεις πώς συντροφιά έχουνε τις λέξεις<br />που τους μιλούν.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Τάσος Κόρφης, Ποιήματα - Β'</strong><br />εκδ. Πρόσπερος, 1997<br />* * *<br /><br />Ακόμα:<br /><span style="font-family:arial;">- ένα μελοποιημένο ποίημα του Γιάννη Βαρβέρη στo </span><a href="http://key-em-jukebox.blogspot.com/2010/07/132.html"><u><span style="font-family:arial;"><strong>Juke Box</strong></span></u></a><span style="font-family:arial;"><strong><br /></strong>- o Γιάννης Βαρβέρης για τον Κωνσταντίνο Π. Καβάφη, στο </span><a href="http://poem-for-you.blogspot.com/2011/03/164-o.html"><u><span style="font-family:arial;"><strong>μετά τιμής</strong></span></u></a><span style="font-family:arial;"><strong><br /></strong>- Γιάννη Βαρβέρη: Το γράμμα, στο </span><a href="http://allilografia.blogspot.com/2007/11/30-11.html"><u><span style="font-family:arial;"><strong>γράμμα σε χαρτί</strong></span></u></a><span style="font-family:arial;"><strong><br /></strong>- Γιάννη Βαρβέρη: Απόπειρα στους Δελφούς, στα </span><a href="http://travelling-by-literature.blogspot.com/2011/05/105.html"><u><span style="font-family:arial;"><strong>λογοτεχνικά ταξίδια στον κόσμο</strong></span></u></a><span style="font-family:arial;"><strong><br /></strong></span></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-8123284640681692722?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-86670405141883632862010-07-25T23:55:00.005+03:002011-07-06T16:33:54.523+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TEypHwrvrzI/AAAAAAAAMRo/buOLlZ_VN5I/s1600/N_Spanias.jpg"><img style="WIDTH: 93px; HEIGHT: 130px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5497955195905093426" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TEypHwrvrzI/AAAAAAAAMRo/buOLlZ_VN5I/s400/N_Spanias.jpg" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TEyp9QFt6fI/AAAAAAAAMRw/zK86HuNH5O0/s1600/K_Kavafis.jpg"><img style="WIDTH: 94px; HEIGHT: 130px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5497956114868595186" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TEyp9QFt6fI/AAAAAAAAMRw/zK86HuNH5O0/s400/K_Kavafis.jpg" /></a><br /><br /><strong>Η φωνή του Καβάφη</strong><br /><br />Ήχος δεν έβγαινε από τη φωνή του.<br />Ήταν ανάκουστη σα να γλίστραγε πάνω<br />στον πάγο.<br />Η φρικτή πληγή απ' το μαχαίρι στο λαιμό,<br />Είχε κι αυτή παγώσει. Την είχε σκεπάσει<br />Άφθονο, παρθένο χιόνι...<br />Ονειρευότανε σαν το παιδί στον ύπνο του καθώς<br />Ακούει να φθάνουν σαν απόηχος στ' αυτιά του<br />Παγοδρομίες και χιονοπόλεμοι.<br />Με αρέσουν οι ευειδείς νέοι.<br />Με αρέσει η χαρά της αφθαρσίας μες τα<br />μάτια.<br />Με αρέσει το κάλλος, πλην όμως δίχως έπαρση.<br />Με αρέσει αυτό το δημιουργικό μου πείσμα.<br />Με αρέσουν οι βαθύτατές μου μεταπτώσεις.<br />Η ζωή του ηδονιστή είναι η πιο καλή προετοιμασία<br />Για να πατήσει κανείς για πάντα το κατώφλι του μυστικισμού.<br />Συμπεριφορά σημαίνει τι κάμνουμε<br />Και όχι ό,τι μας κάμνουν.<br /><br />A man is defined by hiw longings.<br />Όλα μου τα πάθη υπήρξαν ένας μέγας πόθος<br />για το άπειρο.<br />Το μυστικό της ποίησής μου είναι πρώτα<br />Να βρίσκω κι ύστερα να ψάχνω.<br />Ω, αυτοί οι παρακατιανοί ποιηταί της Γενέτειρας.<br />Τόσον επηρμένοι, τόσον ανόητοι, τόσον πολυπληθείς.<br />Σαν τις καρφίτσες στα μαξιλαράκια της νοικοκυράς<br />Θυμάστε;<br />On fait de moi un personage que<br />Je n' aimerais paw renconter!<br />Όμως εγώ, στον ύπνο μου κι όπως περνώ<br />Μέσ' απ' την πύλη της αθανασίας — αν είναι ένα τέτοιο πράγμα εφικτό —<br />Αισθάνομαι σαν άρκτος πολική.<br />Ορύομαι και η φωνή μου είναι η έκταση της<br />παγωνιάς<br />Είναι η ασπράδα του χιονιού<br />Είναι ο αμέτρητος εσωτερικός μου πόνος.<br />Περίεργο.<br />Ορύομαι και δεν ακούγω τη φωνή μου.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Νίκος Σπάνιας, Αμερική</strong><br />εκδ. Οδός Πανός, 1988</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><span style="font-size:85%;"><span style="color:#000000;">(προδημοσιεύθηκε στο περιοδικό <strong>Ανακύκληση</strong><br />τ.7 / Ιαν. 1987)</span><br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-8667040514188363286?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-56741738861221263422010-07-14T14:49:00.002+03:002011-04-03T00:41:26.898+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Magda Isanos </strong><em>for </em><strong>Sappho</strong></span><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TD2or6r40bI/AAAAAAAAMM4/6z9fPgjdjbk/s1600/isanos2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5493732592903049650" style="WIDTH: 90px; CURSOR: hand; HEIGHT: 133px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TD2or6r40bI/AAAAAAAAMM4/6z9fPgjdjbk/s400/isanos2.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TD2ort9E4nI/AAAAAAAAMMw/vt7Tk2VdD_o/s1600/sappho2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5493732589485482610" style="WIDTH: 97px; CURSOR: hand; HEIGHT: 133px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TD2ort9E4nI/AAAAAAAAMMw/vt7Tk2VdD_o/s400/sappho2.jpg" border="0" /></a><br /><br />Σαπφώ, σε βλέπω πάντοτε,<br />γλυκειά προμάμμη,<br />έτσι όπως το παλιό<br />σε δείχνει ανάγλυφο,<br />με σκιές από φεγγάρι κι από φίλντισι<br />στο μάγουλό σου το χλωμό,<br />στο καθαρό σου μέτωπο.<br /><br />Το θείο χαμόγελο σου<br />λες και στο μάρμαρο<br />έχει ζωή φυσήσει,<br />λες και τα χείλη σου<br />ακόμη ανασαλεύουν.<br /><br />Ξέρω πως αν τολμήσω να φιλήσω<br />τη μορφή σου, τη φλογισμένη από τον ήλιο,<br />— κι ας έχουνε περάσει τόσοι αιώνες!—<br />η φλόγα των χειλιών σου θα με κάψει.<br /><br /><strong><span style="color:#333333;"><em>μτφ: Γιώργος Δ. Χουρμουζιάδης</em></span></strong><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο του Γ.Δ. Χουρμουζιάδη <strong>νέες Εποπτείες</strong><br />εκδ. Ιωάννη Σιδέρη, 1984<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5674173886122126342?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-56944109439911346012010-07-03T11:00:00.002+03:002011-04-03T00:44:47.064+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TDBAvq8ofgI/AAAAAAAAMKI/rJvKETw92Ns/s1600/IliasKefalas.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5489959133491265026" style="WIDTH: 95px; CURSOR: hand; HEIGHT: 130px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TDBAvq8ofgI/AAAAAAAAMKI/rJvKETw92Ns/s400/IliasKefalas.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TDBAvWOSXpI/AAAAAAAAMKA/qlOqCsll4CA/s1600/MarkosMeskos-.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5489959127928168082" style="WIDTH: 95px; CURSOR: hand; HEIGHT: 130px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TDBAvWOSXpI/AAAAAAAAMKA/qlOqCsll4CA/s400/MarkosMeskos-.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Του μαραμένου χόρτου<br /></strong><br /><em>Στον Μάρκο Μέσκο</em><br /><br />Με το τριφύλλι και τον άνεμο, με το πυράκτωμα της πέτρας,<br />με τον πάγο και την ψιλή βροχή.<br />Νάτα τα αρχαία δάχτυλα της νοσταλγίας, που ψάχνουν μέσα<br />στην καρδιά μου, που ανοίγουν τους πόρους του μυαλού.<br />Ποιος ξηλώνει τη φυλλωσιά, ποιος θερίζει τον τρικυμισμένο<br />κάμπο, ποιος σπάζει το φράγμα του θολού νερού.<br />Δρόμοι ασημένιοι των σαλιγκαριών διακλαδίζονται με τις<br />λοξές ματιές των άστρων.<br />Από πού να δείτε.<br />Πουλιά πετάγονται στον ουρανό, χαλάζι με βατράχια και θλιμμένα ψάρια,<br />πληγές ολέθριες που ονειρεύτηκε ένα πικρό τοπίο.<br />Σας μίλησα, σας μίλησα για τον μεγάλο άνεμο και την πλατειά<br />πεδιάδα, σας μίλησα για την επτάργυρη νύxτα, δεν με πιστέψατε,<br />να, τώρα, τα οστά, να οι xορταριασμένοι δρόμοι.<br />Περάσματα ανοιxτά, ποια ώρα του μαραμένου xόρτου κλείσατε. Άι, άι xαμένο κέρατο βοδιού, που σκάβεις την άμμο την πανέρημη.<br />Άι, άι ρουμπίνια κόκκινα ποτ σβήσατε μέσα στά μάτια της αράχνης.<br />Σε χαιρετώ μαύρο χωράφι που με απέβαλες, λάσπη βαθειά που θα με πάρεις πίσω.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την Ποιητική Ανθολογία <strong>Φωνές '93</strong><br />εκδ. Πρόσπερος, 1994<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5694410943991134601?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-63235524664211184172010-06-22T15:19:00.000+03:002010-07-16T09:25:04.304+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TCpsbDlJEPI/AAAAAAAAMII/RGgdoTAI0zE/s1600/palamas..jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488318307977728242" style="WIDTH: 112px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TCpsbDlJEPI/AAAAAAAAMII/RGgdoTAI0zE/s400/palamas..jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TCpsbRg_HKI/AAAAAAAAMIQ/PcMlI4C1Ors/s1600/ritsos..jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488318311718395042" style="WIDTH: 111px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TCpsbRg_HKI/AAAAAAAAMIQ/PcMlI4C1Ors/s400/ritsos..jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Στο Γιάννη Ρίτσο</strong><br /><br />Το τραγούδι σου είν' από ιχώρ κι είν' από αιθέρα.<br />Όρθρος καθαρής αυγής φέρνει την ημέρα.<br />Γλήγορο αργοφλοίβισμα της γαλάζιας πλάσης.<br />Να παραμερίσουμε για να περάσεις.<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">25 Ιουλίου 1937</span></em><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από τον <strong>Ελίτροχο</strong><br />τ. 4ο &amp; 5ο, χειμώνας '94 - '95<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-6323552466421118417?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-47802872026064982492010-06-11T15:54:00.000+03:002010-06-30T15:22:02.402+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Vassilis Kougeas </strong><em>for</em><strong> Walt Whitman<br /></strong></span><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TCdIKb_1o6I/AAAAAAAAMIA/ctA4Q4aeMwI/s1600/F..jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5487434015125644194" style="WIDTH: 114px; CURSOR: hand; HEIGHT: 145px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TCdIKb_1o6I/AAAAAAAAMIA/ctA4Q4aeMwI/s400/F..jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TCdIJ0v7OFI/AAAAAAAAMHw/c_vbKdkmvPU/s1600/FotoF..jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5487434004589918290" style="WIDTH: 111px; CURSOR: hand; HEIGHT: 145px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TCdIJ0v7OFI/AAAAAAAAMHw/c_vbKdkmvPU/s400/FotoF..jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Το πέρασμα</strong><br /><br /><em>Στον Walt Whitman</em><br /><br />Γυρίζοντας από 'κείνο το σημείο που η ποίηση<br />Δεν έχει πια κανένα νόημα<br />Αλλά μονάχα το κανάτι το νερό που χύνουν<br />Αργά στο πρόσωπο τα χέρια<br />Αν γύριζα σίγουρα θα 'ταν<br />Όχι ανάμεσα σε σοφιστείες<br />Και σε γραμμένα φύλλα του χαρτιού<br />Αλλά στα τελευταία φύλλα<br />Του φθινοπώρου,<br />Που επίμονα κρατιούνται απ' το κλαδί<br />Ώσπου να πάρει<br />Το μήνυμά τους όποιος βλέπει.<br />Εγώ, θα μείνω ακόμα έχοντας<br />Πολλά ν' αλλάξω και λιγότερα να πω<br />Μια ριζική αναθεώρηση της στάσης<br />Απέναντι στα είδωλα<br />Τις έλξεις<br />Που με οδήγησαν εδώ.<br />Όλα, σκιές<br />Δημιουργήματα της νύxτας<br />Που σήμερα τα κύματα με θάρρος<br />Σέρνουνε στους βυθούς<br />Νεκρά κι ασήμαντα.<br />Αινίγματα; Τώρα γνωρίζω<br />Πως δεν υπάρxει βία για απάντηση.<br />Αντίθετα. Το πέρασμα ανάμεσα<br />Κι όχι η θεωρία.<br />Μόν' ορισμένα παρεξηγημένα και μικρά<br />Όπως το τρυφερό της πόρτας κλείσιμο<br />Όταν αφήνεις πίσω πρόσωπα αγαπητά<br />Όπως τ' αργά μα σταθερά<br />Βήματα<br />Χωρίς ίxνος πανικού<br />Πλάι σε πράγματα<br />Πλάι σ' ανθρώπους που θα μείνουν<br />Και που θα 'ρθούν μετά από σένα.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από τον <strong>Πόρφυρα</strong><br />φυλλάδιο 27/Φεβρ.1985<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-4780287202606498249?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-83885524134557897252010-05-31T16:42:00.002+03:002010-06-27T16:17:51.783+03:00<strong>Σαπφικό</strong><br /><br /><em><span style="font-size:85%;">Τεθνάναι δ' αδόλως θέλω<br />α με ψισδομένα κατελίμπανεν.,.<br />Σαπφώ</span></em><br /><br />Στ' αλήθεια, θέλω να πεθάνω<br />τώρα που σώπασε ο ωραίος<br />κορυδαλλός. Όλο ποθούσε<br />όμως δεν έγινε ποτέ, να ρθεί<br />στο περιβόλι μου, στη δάφνη<br />χαράματα να κελαηδήσει.<br /><br />Μα το δισύλλαβο όνομά του<br />Ανάσταση σημαίνει Αναστάσιος ήταν<br />θα ξανάρθει στη γη. Ας προσέχω<br />μήπως ακούσω το φτερούγημά του<br />το λάλημά του το επικλητικό.<br />Την άλλη νιότη να ντυθώ εκείνη,<br />που αγαπούσε<br />κι αμείωτη έβλεπε στο μέτωπό μου.<br /><br />Κει πάνω τώρα ο Γεώργιος θ' αγάλλεται<br />από τη Δύσπνοια γιατρεμένος<br />που βρήκε τον πιστό του φίλο κι ακροατή.<br />Κι οι δυο τους<br />θα με υποδεxτούν σ' εγκάρδιο συμπόσιο<br />με νάρκισσους στα xέρια.<br /><br />Σε μένα μείναν για την ώρα<br />η έλξη της αποδημίας<br />κι οι μεταμέλειες που ωστόσο<br />δανείζουν τον τόνο και το μέλος<br />τη θνητή μουσική μου.<br /><br /><em>Νοέμβριος 1988<br />Αφιερωμένο στους ποιητές Τάσο Λειβαδίτη και Γιώργο Παπαλεονάρδο</em><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το λογοτεχνικό περιοδικό <strong>Το Δέντρο</strong><br />τ.46, 1989</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-8388552413455789725?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-16651021991686345512010-05-20T23:43:00.000+03:002010-05-20T23:45:55.962+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Antonio Machado </strong><em>for</em><strong> Juan Ramón Jiménez<br /></strong></span><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S_WUCI8w-UI/AAAAAAAAMD4/ebvhJ4Ed8Ag/s1600/machado.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473443686621706562" style="WIDTH: 101px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S_WUCI8w-UI/AAAAAAAAMD4/ebvhJ4Ed8Ag/s400/machado.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S_WUB3wqTqI/AAAAAAAAMDw/AXD70f9lfUU/s1600/Jimenez.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473443682007535266" style="WIDTH: 101px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S_WUB3wqTqI/AAAAAAAAMDw/AXD70f9lfUU/s400/Jimenez.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Νυχτερινό</strong><br /><em>Στο Juan Ramón Jiménez</em><br /><br /><em><span style="font-size:85%;">...λικνίζεται στο γαλάζιο που ένα αεράκι αγγίζει<br />Το δέντρο που ριγεί και το πουλί που κλαίει<br />Verlaine</span></em><br /><br />Πάνω στον κάμπο του Απριλιού η νυχτιά φλεγόταν<br />από γκέμα σε γκέμα στο γαλάζιο... Ο άνεμος<br />έπαιζε ένα λυπητερό σκοπό με το λαγούτο του<br />από ανθισμένη γη και αστρικό κλάμα.<br />* * *<br />Ήταν ένα βουερό δέντρο στον κάμπο,<br />τραγουδιστής γλυκός της σιωπηλής πεδιάδας,<br />που κράταε ένα λυγμό γεμάτο πίκρα<br />πνιγμένον μες στον θρόο της φυλλωσιάς του.<br />Ήταν ένας τραγουδιστής γκρίζος και μαύρος<br />κάτω από το μυστήριο της ωραίας σελήνης,<br />που έπαλλε σε μια μύχια σερενάτα,<br />όπως ο μυστικός ψαλμός κάποιου άστρου.<br />Και το φιλί του ανέμου ήταν ψιθύρισμα,<br />κι ήταν η αύρα το φιλί των κλώνων,<br />κι ο βαθύς στεναγμός ήτανε σφύριγμα<br />κρυμμένου κοτσυφιού στη φυλλωσιά του.<br />Θα έλεγε κι η καρδιά μου αυτό τον άγιο<br />ψαλμό του Απρίλη κάτω απ' το φεγγάρι<br />και τον γλυκό ψαλμό του τροβαδούρου-δέντρου<br />θ' αντέγραφε σ' ένα θρόισμα δακρύων<br />-γιατί έxω στην καρδιά ένα χρυσό κλάμα<br />που λέει βαρειά στη σιωπή η ψυxή μου,<br />σαν στεναγμό γλυκόηxο που σφυρίζει,<br />τον λέει το δέντρο στη σιωπή της νύxτας-<br />αν δεν είχε η ψυχή μου ένα ρυθμό σφιγμένο<br />να πει του Απρίλη τη σιωπή θρηνώντας,<br />και αν τον ψαλμό δεν ένιωθε στο στήθος<br />να βγαίνει με ήχο κρυστάλλου και τρόμο.<br /><br /><strong><span style="color:#333333;"><em>μτφ: Ρήγας Καππάτος</em></span></strong><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Antonio Machado, Ποιήματα</strong><br />εκδ. Εκάτη, 2009</span><br /><br /><br /><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:arial;"><strong>Nocturno</strong></span><br />A Juan Ramón Jiménez<br /><br /><em>berce sur l'azur qu' un vent douce effleure<br />l'arbre qui frissonne et l'oiseau qui pleure.<br />Verlaine</em><br /><br />Sobre el campo de abril la noche ardía<br />de gema en gema en el azul... El viento<br />un doble acorde en su laúd tañía<br />de tierra en flor y sideral lamento.<br /><br />Era un árbol sonoro en la llanura.<br />dulce cantor del campo silencioso.<br />que guardaba un silencio de amargura<br />ahogado en el ramaje tembloroso.<br /><br />Era un árbol cantor, negro y de plata<br />bajo el misterio de la luna bella,<br />vibrante de una oculta serenata,<br />como el salmo escondido de una estrella.<br /><br />Y era el beso del viento susurrante,<br />y era la brisa que las ramas besa,<br />y era el agudo suspirar silbante<br />del mirlo oculto entre la fronda espesa.<br /><br />Mi corazón también cantara el almo<br />salmo de abril bajo la luna clara,<br />y del árbol cantor el dulce salmo<br />en un temblor de lágrimas copiara<br />que hay en el alma un sollozar de oro<br />que dice grave en el silencio el alma,<br />como un silbante suspirar sonoro<br />dice el árbol cantor la noche en calma-<br />si no tuviese mi almo un ritmo estrecho<br />para cantar de abril la paz en llanto,<br />y no sintiera el salmo de mi pecho<br />saltar con eco de cristal y espanto.<br /></span><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:85%;"><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span></span></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-1665102199168634551?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-40181929433453797232010-05-09T00:49:00.000+03:002010-05-16T21:51:54.768+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Yiorgis Pavlopoulos</strong><em> for</em> <strong>Peter</strong> Chad Tigar <strong>Levi</strong></span><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S-j2PyFXxcI/AAAAAAAAMAw/t6teaXjCqqk/s1600/G_Pavlopoulos.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469892498444240322" style="WIDTH: 106px; CURSOR: hand; HEIGHT: 129px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S-j2PyFXxcI/AAAAAAAAMAw/t6teaXjCqqk/s400/G_Pavlopoulos.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S-j2PsLDhkI/AAAAAAAAMAo/OyFTlrUeauk/s1600/P_Levi.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469892496857466434" style="WIDTH: 104px; CURSOR: hand; HEIGHT: 129px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S-j2PsLDhkI/AAAAAAAAMAo/OyFTlrUeauk/s400/P_Levi.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Η βάρκα</strong><br /><em>Στον Peter Levi</em><br /><br />Έσκυψα στο γκρεμό του προσκέφαλου<br />και κοίταξα κάτω<br />και είδα τις κουτσουπιές ανθισμένες<br />είχε πέσει ο ήλιος στη θάλασσα<br />και πέρα από το ερημόνησο το φως της μέρας<br />ήταν σταματημένο και φευγάτο<br />και κάποιος κήδευε κάποιον σε μια βάρκα<br />έλαμνε αργά κι άκουγα τα κουπιά<br />και καθώς έμπαινε η βάρκα κάτω από το βράχο<br />στο σκοτάδι του βράχου<br />έλα πάλι του φώναξα<br />και πιο βαθιά ο αντίλαλος<br />έλα πάλι έλα πάλι έλα πάλι<br />αλλά δεν ήξερα σε ποιον ήθελα να φωνάξω<br />γιατί ο άνθρωπος με τα κουπιά κι ο πεθαμένος<br />είμουν εγώ<br />κι ένα σκυλί στεκόταν τώρα στην άκρη του γκρεμού<br />γαύγιζε τον ίσκιο της βάρκας<br />κι εγώ είχα γείρει στο προσκέφαλο<br />και δεν σκεφτόμουν τίποτα πια<br />δεν έκλαιγα δεν έβλεπα μήτε θυμώμουν τίποτα<br />μονάxα τα κουπιά στον ύπνο μου<br />αργά και πιο αργά<br />με λίκνιζαν αδιάκοπα.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το περιοδικό <strong>Ανακύκληση</strong><br />τ.8, Μάρτιος 1987<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-4018192943345379723?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-79973768667944003252010-04-28T23:04:00.000+03:002010-05-11T08:26:34.776+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S-B82rcibII/AAAAAAAAL_Y/BB9EapSWSWA/s1600/KikiDimoula.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5467507226444983426" style="WIDTH: 112px; CURSOR: hand; HEIGHT: 145px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S-B82rcibII/AAAAAAAAL_Y/BB9EapSWSWA/s400/KikiDimoula.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S-B82W9EA5I/AAAAAAAAL_Q/2jmL-fWUaLM/s1600/AthosDimoulas.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5467507220944257938" style="WIDTH: 112px; CURSOR: hand; HEIGHT: 145px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S-B82W9EA5I/AAAAAAAAL_Q/2jmL-fWUaLM/s400/AthosDimoulas.jpg" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:85%;">Απόσπασμα από το "Απροσδοκίες"<br /><em>Στον Άθω Δημουλά</em><br /></span><br />Θεέ μου τι δεν μας περιμένει ακόμα.<br /><br />Κάθομαι εδώ και κάθομαι.<br />Βρέχει χωρίς να βρέχει<br />όπως όταν σκιά<br />μας επιστρέφει σώμα.<br /><br />Κάθομαι εδώ και κάθομαι.<br />Εγώ εδώ, απέναντι η καρδιά μου<br />και πιο μακριά,<br />η κουρασμένη σχέση μου μαζί της.<br />Έτσι, για να φαινόμαστε πολλοί<br />κάθε που μας μετράει το άδειο.<br /><br />Φυσάει άδειο δωμάτιο.<br />Πιάνομαι γερά από τον τρόπο μου<br />που έxω να σαρώνομαι.<br /><br />Νέα σου δεν έχω.<br />Η φωτογραφία σου στάσιμη.<br />Κοιτάζεις σαν ερxόμενος<br />χαμογελάς σαν όxι.<br />Άνθη αποξηραμένα στο πλάι<br />σου επαναλαμβάνουν ασταμάτητα<br />το άκρατο όνομά τους s e m p r e v i v e s<br />s e m p r e v i v e s - αιώνιες, αιώνιες<br />μην τύχει και ξεχάσεις τι δεν είσαι.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την Ποιητική Ανθολογία 1987, <strong>52 φωνές</strong><br />εκδ. Πρόσπερος, 1988<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-7997376866794400325?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-36654626444615439212010-04-17T18:12:00.000+03:002011-01-18T23:00:44.292+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S8x0cT1bpTI/AAAAAAAAL9g/AZMEtZf8qnA/s1600/kBouras1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461868477803111730" style="WIDTH: 119px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S8x0cT1bpTI/AAAAAAAAL9g/AZMEtZf8qnA/s320/kBouras1.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S8x0cIXUjOI/AAAAAAAAL9Y/iR_ZhULMegc/s1600/aSikelianos1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461868474724027618" style="WIDTH: 118px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S8x0cIXUjOI/AAAAAAAAL9Y/iR_ZhULMegc/s320/aSikelianos1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Άγγελος Σικελιανός</strong><br /><br />Η μουσική κατακλύζει<br />τις λάχνες των σπλάχνων μου<br />όπως το κύμα τα χαλίκια<br /><br />ζω σε μια διαρκή πλημμυρίδα <br />και η άμπωτις δε με τρομάζει<br /><br />ευλογημένη η ερημία των πλανητών <br />που αναπαύονται <br /><br />μετά τον καταιγισμό της ζωής <br />που ξεθύμανε στο Σύμπαν <br /><br />ευλογημένα τα φρυγμένα στέρνα <br />των ηφαιστείων <br />που το ψύxος της αυγής <br />δεν τα τρομάζει<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο του Κωνσταντίνου Μπούρα <strong>Αγαύης Έρως</strong><br />εκδ. Οδυσσέας, 1995<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-3665462644461543921?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-15023410373437326582010-04-06T15:38:00.001+03:002010-05-20T22:36:46.513+03:00<span style="font-family:verdana;"><span style="color:#ff0000;"><strong>Allen Ginsberg</strong><em> for</em><strong> Walt Whitman</strong></span><br /></span><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S713ETT9PGI/AAAAAAAALyY/Hi-q6V7LYH0/s1600/Ginsberg.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5457649239230069858" style="WIDTH: 120px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S713ETT9PGI/AAAAAAAALyY/Hi-q6V7LYH0/s400/Ginsberg.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S713EpVfxBI/AAAAAAAALyg/FaBs4bm9KE0/s1600/Whitman.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5457649245142107154" style="WIDTH: 120px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S713EpVfxBI/AAAAAAAALyg/FaBs4bm9KE0/s400/Whitman.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Ένα σούπερ μάρκετ στην Καλιφόρνια</strong><br /><br />Τι σκέψεις κάνω απόψε για σένα, Ουόλτ Ουίτμαν, αφού κατηφόρισα στα σοκάκια κάτω απ' τα δέντρα με πονοκέφαλο, αμήχανος κοιτώντας την πανσέληνο.<br />Κουρασμένος πεινώντας, και ψάχνοντας για εικόνες, μπήκα σ' ένα σούπερ μάρκετ φρούτων με νέον, και ονειρευόμουν τα κατεβατά σου!<br />Τα ροδάκινα και τις παρασκιές! Ολόκληρες οικογένειες που ψωνίζουν το βράδυ! Πτέρυγες γεμάτες άντρες! Γυναίκες στα αβοκάντο, μωρά στις ντομάτες! -κι εσύ Γκαρθία Λόρκα τι έκανες 'κει κάτω στα καρπούζια;<br /><br />Είδα εσένα, Ουόλτ Ουίτμαν, άκληρε, μοναχικέ γεροφαγά, να σκαλίζεις τα κρέατα στο ψυγείο και να παίρνεις μάτι τα μπακαλόπαιδα.<br />Σ' άκουσα να ρωτάς το καθένα: Ποιος σκότωσε τις χοιρινές μπριζόλες; Πόσο πάνε οι μπανάνες; Είσαι ο Αγγελος μου;<br />Τριγύριζα μπαινοβγαίνοντας στις λαμπερές στοίβες των κονσερβών ακολουθώντας σε, και στη φαντασία μου μ' ακολουθούσε ο ελεγκτής του καταστήματος.<br />Κατεβήκαμε μαζί τους ανοιχτούς διαδρόμους μες στη μοναχική μας φαντασίωση, δοκιμάζοντας αγκινάρες, κάθε κατεψυγμένη νοστιμιά, και χωρίς να περνάμε απ' το ταμείο.<br /><br />Πού πάμε Ουόλτ Ουίτμαν; Οι πόρτες κλείνουν σε μια ώρα. Κατά πού δείxνει η γενειάδα σου απόψε;<br />(Αγγίζω το βιβλίο σου κι ονειρεύομαι την οδύσσεια μας στο σούπερ μάρκετ και νιώθω γελοίος).<br />Θα περπατήσουμε μαζί όλη νύxτα στους μοναxικούς δρόμους; Τα δέντρα ρίxνουν ίσκιο στον ίσκιο, τα φώτα στα σπίτια σβηστά, θα 'μαστε κι οι δυο μόνοι.<br /><br />Θα βολτάρουμε αναπολώντας την παλιά Αμερική της αγάπης προσπερνώντας θλιμμένα αμάξια, τραβώντας στο σιωπηλό μας εξοχικό;<br />Α, αγαπημένε πατέρα, γκριζογένη, μοναχικέ γεροδάσκαλε του θάρρους, ποια Αμερική είχες όταν ο Χάρος σταμάτησε το κουπί κι εσύ βγήκες έξω σε μια όχθη με καπνούς και στάθηκες κοιτώντας τη βάρκα να χάνεται στα μαύρα νερά της Λήθης;<br /><br /><strong><span style="color:#333333;"><em>μτφ: Γιάννης Λειβαδάς</em></span></strong><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Ανθολογία Μπιτ Ποίησης</strong><br />εκδ. ροές, 2003</span><br /><br /><br /><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:arial;"><strong>A Supermarket in California</strong></span><br /><br /></span><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:85%;">What thoughts I have of you tonight, Walt Whitman, for I walked down the sidestreets under the trees with a headache self-conscious looking at the full moon.<br />In my hungry fatigue, and shopping for images, I went into the neon fruit supermarket, dreaming of your enumerations! What peaches and what penumbras! Whole families shopping at night! Aisles full of husbands! Wives in the avocados, babies in the tomatoes!--and you, Garcia Lorca, what were you doing down by the watermelons?<br /><br />I saw you, Walt Whitman, childless, lonely old grubber, poking among the meats in the refrigerator and eyeing the grocery boys.<br />I heard you asking questions of each: Who killed the pork chops? What price bananas? Are you my Angel?<br />I wandered in and out of the brilliant stacks of cans following you, and followed in my imagination by the store detective.<br />We strode down the open corridors together in our solitary fancy tasting artichokes, possessing every frozen delicacy, and never passing the cashier.<br /><br />Where are we going, Walt Whitman? The doors close in an hour. Which way does your beard point tonight?<br />(I touch your book and dream of our odyssey in the supermarket and feel absurd.)<br />Will we walk all night through solitary streets? The trees add shade to shade, lights out in the houses, we'll both be<br />lonely.<br /><br />Will we stroll dreaming of the lost America of love past blue automobiles in driveways, home to our silent cottage?<br />Ah, dear father, graybeard, lonely old courage-teacher, what America did you have when Charon quit poling his ferry and you got out on a smoking bank and stood watching the boat disappear on the black waters of Lethe?<br /><br /><em>Berkeley, 1955</em><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span></span></span><br /></span><span style="font-family:arial;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-1502341037343732658?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-46641082886880286802010-03-26T16:05:00.000+02:002010-03-29T18:07:43.990+03:00<span style="font-family:verdana;"><span style="color:#ff0000;"><strong>Vaggelis Kassos</strong> <em>for</em> <strong>Weldon Kees</strong></span></span><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S7CKS-mj9QI/AAAAAAAALxA/hehNm2PLB2M/s1600/Kassos1PoemForYouBlog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454011207392687362" style="WIDTH: 89px; CURSOR: hand; HEIGHT: 120px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S7CKS-mj9QI/AAAAAAAALxA/hehNm2PLB2M/s320/Kassos1PoemForYouBlog.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S7CKSh-nFdI/AAAAAAAALw4/7wsFsKgGhHc/s1600/Kees1PoemForYouBlog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454011199708927442" style="WIDTH: 86px; CURSOR: hand; HEIGHT: 120px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S7CKSh-nFdI/AAAAAAAALw4/7wsFsKgGhHc/s320/Kees1PoemForYouBlog.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Υποθετική αυτοκτονία</strong><br /><br />όμως εγώ Γουέλντον Κίζ πιστεύω<br />ότι δεν έπεσες από τη γέφυρα Γκόλντεν Γκέιτ<br />του Σαν Φραντσίσκο<br />καθώς συμπεραίνουν οι ποιητικές ανθολογίες<br />ούτε το πουκάμισο σου<br />που κρέμεται στο τόξο<br />σα χαρταετός<br />μπορεί να με πείσει<br />για την υποθετική αυτοκτονία<br />εγώ πιστεύω ότι τα παράτησες<br />και έγινες υπάλληλος<br />κάθε πρωί χτυπάς την κάρτα σου<br />στη σιωπή<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την συλλογή <strong>Η πείρα του θανάτου</strong><br />εκδ. Ίνδικτος, 2002<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-4664108288688028680?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-54296233968225039572010-03-15T23:03:00.000+02:002010-03-15T23:04:52.497+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S56SAAqrpOI/AAAAAAAALuY/2jKR_xOw28A/s1600-h/veltsos5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5448953128041555170" style="WIDTH: 114px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S56SAAqrpOI/AAAAAAAALuY/2jKR_xOw28A/s400/veltsos5.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S56R_lUJ3tI/AAAAAAAALuQ/QOmakyUbDRI/s1600-h/eKaknavatos.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5448953120699309778" style="WIDTH: 113px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S56R_lUJ3tI/AAAAAAAALuQ/QOmakyUbDRI/s400/eKaknavatos.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Ο οικόσιτος διαρρήκτης<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">του Έκτορα Κακναβάτου</span></em></strong><br /><br />Θα φάω τα τζάμια<br />που με τάισε ο νυκτερινός κεκράκτης σου<br />καρδιά μου<br />να σου μπηχτώ<br />βάζοντας στα ματόκλαδα γυαλάκια<br />που δεν τα πιάνει σάρωθρο<br />κι ύστερα θα σε ονειρευτώ να σπάζεις<br />κλέφτρα του βίου μου,<br />καρδιά μου<br />εν ονόματι του ύπνου<br />Δεν επιστρέφεις τίποτα<br />ενώ το δέρμα ξέρει να διώχνει την αντίποινη χάντρα<br />στο μπαμπάκι<br />Με τιμωρείς<br />γιατί δεν τον κατήγγειλα στα ιδεογράμματα<br />δεν φώναξα «βοήθεια»<br />δεν κάλεσα τον αστυνομικό θάνατο να χειρουργήσει<br />δεν εμφανίστηκα ενώπιόν του<br />βαμμένος με μερκουροχρώμ<br />memento ανά χείρας<br /><em>Εδώ και μπρος μόνο ταλάντωση είν' ο χρόνος<br />ξεχάστε πια το θάνατο είπες</em><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την συλλογή <strong>Χαίρετε</strong><br />εκδ. Πλέθρον, 1995</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5429623396822503957?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-73606753866320898402010-03-04T19:11:00.001+02:002011-01-20T19:49:15.742+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S5P818pgLQI/AAAAAAAALqk/ICSP9vVDwYU/s1600-h/e-aranitsis.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5445974378164530434" style="WIDTH: 102px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S5P818pgLQI/AAAAAAAALqk/ICSP9vVDwYU/s400/e-aranitsis.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S5P81fVKNFI/AAAAAAAALqc/sL9XbaeYnPU/s1600-h/i-lagios.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5445974370294576210" style="WIDTH: 109px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S5P81fVKNFI/AAAAAAAALqc/sL9XbaeYnPU/s400/i-lagios.jpg" border="0" /></a><br /><br />ενθάδε κείται ο ποιητής μας ηλίας λάγιος<br />που κάποιοι είπαν πως είν' αλήτης και κάποιοι άγιος.<br />όλη και όλη η περιουσία του: ένας πλάγιος<br />τρόπος του λέγειν. ήταν ο στόχος του πάγιος:<br />να κατουρήσει στου ποιήματος το πηγάδι. ως<br />τώρα απέτυχε. διαβάτη, φάρσα' ο τάφος άδειος.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το <strong>Καλοκαίρι στον σκληρό δίσκο</strong><br />εκδ. Νεφέλη, 2002<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-7360675386632089840?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-76365867843674502992010-02-21T18:15:00.001+02:002011-12-08T06:52:31.092+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-ENdhcnXFUAs/TuBCcS1AhiI/AAAAAAAAPHc/NgsrXPPx5vM/s1600/SotirisSkipis.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 100px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ENdhcnXFUAs/TuBCcS1AhiI/AAAAAAAAPHc/NgsrXPPx5vM/s400/SotirisSkipis.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683615783599506978" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/-Dq4GMWi6KuM/TuBCcWZjeFI/AAAAAAAAPHU/D35SGeZGK7k/s1600/KostisPalamas3.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 99px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Dq4GMWi6KuM/TuBCcWZjeFI/AAAAAAAAPHU/D35SGeZGK7k/s400/KostisPalamas3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683615784558098514" /></a><br /><br /><strong>Στον Κωστή Παλαμά</strong><br /><br />Μέσ' από τα κάγκελλα τ' αόρατα<br />της απέραντής μας φυλακής,<br />μέσα στο κελί το σκοτεινό μας,<br />δεν εβάσταξες στον πόνο της Φυλής<br />κι έπεσες σα δρυς<br />από τα χτυπήματα<br />κάποιων μαύρων ξυλοκόπων<br />στο σκοτάδι της νυχτιάς της τραγικής,<br />δίχως να προσμείνεις την αχτίδα<br />της καινούργιας Χαραυγής.<br /><br />Κι έπεσες καθώς από σεισμό<br />πέφτει μια μαρμάρινη κολόνα<br />κάποιου πανάρχαιου ναού.<br />Σα ναός, οπού χτυπιέται<br />απ' τα βόλια των βαρβάρων.<br />Σαν τον Παρθενώνα,<br />ήρωα, ποιητή του Αιώνα.<br /><br />Μάτια στερεμένα από τις τόσες<br />συμφορές,<br />δάκρυα δε θα χύσουνε για Σένα.<br /><br />Θα σε κλάψουνε μια μέρα<br />οι ίδιοι αυτοί που μας σκοτώνουν<br />έναν - ένα,<br />σαν ξυπνήσουν απ' τη μέθη τους<br />κι αντικρύσουν τι ερημιές<br />εσκορπίσανε στο διάβα τους<br />σ' αναρίθμητες καρδιές.<br /><br />Φεύγεις, πας για το ταξίδι σου<br />το Αχερούσιο, το στερνό,<br />ω πρωτότοκε αδερφέ μας,<br />όμως κοίτα πώς ξοπίσω σου<br />οι Έλληνες σε χαιρετάνε.<br />Ο καθένας ένα στίχο σου<br />ψέλνοντας μελωδικό,<br />σε ξεπροβοδάνε<br />με τα μύρια σου τραγούδια,<br />που βουίζουν σα μελίσσια<br />πάνω απ' Απριλιού λουλούδια,<br />σα να προμηνάνε την Ανάσταση,<br />ω μεγάλε ραψωδέ μας.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Νεοελληνική Ποιητική Ανθολογία, </strong>του Παπύρου<br />(Πάπυρος Πρεςς, 1971)<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-7636586784367450299?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-51647687766030564522010-02-10T22:45:00.000+02:002010-02-11T23:07:52.749+02:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Petros Antaios </strong><em>for</em><strong> David Samoylov</strong></span><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3RX5H8GNtI/AAAAAAAALhY/1vDXH_1oYMw/s1600-h/antaios2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5437067289038304978" style="WIDTH: 99px; CURSOR: hand; HEIGHT: 105px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3RX5H8GNtI/AAAAAAAALhY/1vDXH_1oYMw/s400/antaios2.JPG" border="0" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3RX5V_7B5I/AAAAAAAALhg/qETzd8IxqNs/s1600-h/samoylov.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5437067292812445586" style="WIDTH: 98px; CURSOR: hand; HEIGHT: 105px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3RX5V_7B5I/AAAAAAAALhg/qETzd8IxqNs/s400/samoylov.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Όμηρος</strong><br /><em><span style="font-size:85%;">Στο Δαυίδ Σαμόηλοφ</span></em><br /><br />Προσπάθησε να δει τον κόσμο βαθιά,<br />με μάτια που ξεφλούδιζαν όλους τους μανδύες,<br />βαθιά, ως τα φλεγόμενα<br />κι ερημικά έγκατά του. Τα μάτια του<br />γιόμισαν δάκρυα.<br />Επιχείρησε ξανά και ξανά, ώσπου ένιωσε:<br />Ο Όμηρος<br />δε γεννήθηκε<br />τυφλός.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Πέτρος Ανταίος, Ποιήματα</strong><br />εκδ. Οδυσσέας, 2001</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5164768776603056452?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-41071984337714552712010-01-30T22:44:00.003+02:002010-02-11T23:26:38.904+02:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Herbert Read </strong><em>for</em><strong> Sappho </strong></span><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3R1ijpmthI/AAAAAAAALiI/6lYRDNoBE2o/s1600-h/Read1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5437099886688777746" style="WIDTH: 92px; CURSOR: hand; HEIGHT: 120px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3R1ijpmthI/AAAAAAAALiI/6lYRDNoBE2o/s400/Read1.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3R1iFLjP5I/AAAAAAAALiA/Cczj2LeITuY/s1600-h/sappho1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5437099878509658002" style="WIDTH: 93px; CURSOR: hand; HEIGHT: 120px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3R1iFLjP5I/AAAAAAAALiA/Cczj2LeITuY/s400/sappho1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Σαπφώ</strong><br /><br />Ανάλαφρη ανεβαίνει<br />Τα Σικελικά σκαλοπάτια: στέκει πάνω απ' τη λευκή άρκα<br />Και τώρα, ο φακός των ματιών της ξακρίζει<br />Την πυκνωμένη χρυσή φωτιά<br />Που ξεχύνεται σε ξαφνικές αναλαμπές<br />Απ' τα βαρβαρικά τείχη.<br />Με σιγουριά θα μεταφέρει<br />Τούτες τις ουσιαστικές δόξες<br />Αυτά τα τρόπαια απ' την πηγή τους<br />Κι είναι ολοκληρωτική η κατάχτηση της.<br />Τη δύναμη έχει ν' απαθανατίσει τ' ανείλικτο φως<br />Με τους τετράπτυχους τόνους της πειθούς<br />Και το χέρι της<br />Ηλεκτρισμένο θα συνθέσει<br />Λυρικά τραγούδια για το βραχοβασίλειο<br />Που ό Μίνωας κάποτε<br />Έθρεψε τον απαίσιο Μινώταυρο με παρθένες.<br />Ποιος ν' αντισταθεί μπορεί<br />Σ' αυτή την αβρή χάρη;<br /><br /><span style="color:#333333;"><em>μτφ: <strong>Μερόπη Οικονόμου</strong></em><br /></span><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Ανθολογία Άγγλων ποιητών εμπνευσμένων από την Ελλάδα</strong><br />Αθήνα, 1986</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">. </span><span style="font-family:webdings;color:#000000;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-4107198433771455271?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-87408658612608549642010-01-19T22:43:00.005+02:002011-01-18T22:12:02.942+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TTXz8qzUEBI/AAAAAAAAM4Y/SZNvXiB-HQQ/s1600/FotYiofillisPoemForYouBlog.jpg"><img style="WIDTH: 86px; HEIGHT: 117px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563621138293329938" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TTXz8qzUEBI/AAAAAAAAM4Y/SZNvXiB-HQQ/s400/FotYiofillisPoemForYouBlog.jpg" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TTXz8UERHVI/AAAAAAAAM4Q/19kKm5w5FcE/s1600/Papadiamantis2.jpg"><img style="WIDTH: 82px; HEIGHT: 117px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563621132190424402" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/TTXz8UERHVI/AAAAAAAAM4Q/19kKm5w5FcE/s400/Papadiamantis2.jpg" /></a><br /><br /><strong>Στον Παπαδιαμάντη</strong><br /><br />Μακαρισμένε, που έζησες την ήσυχη λατρεία,<br />δεν εζωγράφισες -ωιμέ!- τους άπιστους εμάς,<br />μα μόνο πως εζήσανε μέσα στα ωραία και θεία<br />οι νόνες μας, που πέρασαν σαν έσβυσες και πας.<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">Πάτρα. Γενάρης 1911<br /></span></em><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Φώτος Γιοφύλλης, Ποίηση μισού αιώνα</strong><br />εκδ. Το Ελληνικό Βιβλίο, 1964</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-8740865861260854964?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-80124235255169285152010-01-08T22:41:00.001+02:002010-02-11T23:27:30.902+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3ReoH6jchI/AAAAAAAALhw/wIbd3xJwIAs/s1600-h/myrtiotissa1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5437074693555450386" style="WIDTH: 109px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3ReoH6jchI/AAAAAAAALhw/wIbd3xJwIAs/s400/myrtiotissa1.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3Ren6ff9AI/AAAAAAAALho/kkGrFnouOY4/s1600-h/markoras1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5437074689952314370" style="WIDTH: 107px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3Ren6ff9AI/AAAAAAAALho/kkGrFnouOY4/s400/markoras1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Γεράσιμος Μαρκοράς</strong><br /><br />Κάθε που σε στοχάζομαι, προβάλλεις μπρος μου, Μαρκορά,<br />σάμπως ένα τετράψηλο πανώριο κυπαρίσσι.<br />Ακούς τ' αγέρι που φυσά και τα τρεχούμενα νερά,<br />κι ακούς και την κελαηδιστή, τη σιγολάλα βρύση.<br /><br />Ό,τι γλυκοτραγούδησες μες στην ανθρώπινη ζωή<br />τώρα το ζεις' από ψηλά τα χαίρεσαι τα ουράνια.<br />γιομάτο γνώση και σιωπή, πέρ' απ' της χώρας τη βοή,<br />ρουφάς το φως ασάλευτο με θεϊκιά περφάνια.<br /><br />Το φάρδος και το ψήλος σου το καμαρώνουν οι αϊτοί,<br />να ξαποστάσει κάθεται στον ίσκιο σου ο διαβάτης,<br />και ριζωμένη δίπλα σου μια ασημένια ελιά γερτή<br />ξαπλώνει κατά σένανε τα γέρικα κλωνιά της.<br /><br />Είν' η παλιά συντρόφισσα, η τρισαγαπητή αδερφή,<br />που τα στερνά σου εζέσταινε τα παγωμένα χρόνια…<br />Κι ακούω να λες σαλεύοντας την άφταστή σου κορυφή:<br />"Ας πέφτουν τώρ' απάνω μας, γλυκαδερφή, τα χρόνια.<br /><br />"Το Χάρο τον νικήσαμε' δε μας χωρίζει πια τα δυο,<br />μέσα στο χώμα σμίχτηκαν οι ρίζες μας για πάντα,<br />κι αν καμιά μέρα κατά μάς στείλει ο Θεός τον κεραυνό,<br />κείνες αιώνια της στοργής θα πλέκουν τη γιρλάντα!"<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">Από την</span> <a href="http://www.geocities.com/theomyrtia/mirtiotissa.html"><b><u><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">ιστοσελίδα του Λάκη Φουρουκλά για την Μυρτιώτισσα</span></u></b></a><br /><span style="font-family:webdings;font-size:85%;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-8012423525516928515?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-24519060155145555942009-12-28T19:30:00.002+02:002010-11-11T09:07:47.939+02:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Jaroslav Seifert</strong> <em>for</em> <strong>Vladimír Holan</strong></span><strong><br /><br /></strong><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sq0hWmoHnfI/AAAAAAAAKzo/nHtcD4-7K_8/s1600-h/SEIFERT-DSC06372poemFORyouBlog.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380993801987268082" style="WIDTH: 99px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sq0hWmoHnfI/AAAAAAAAKzo/nHtcD4-7K_8/s400/SEIFERT-DSC06372poemFORyouBlog.JPG" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sq0hoDGK6hI/AAAAAAAAKzw/yFKLj_MPFwY/s1600-h/HOLANpoemFORyouBlog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380994101687282194" style="WIDTH: 100px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sq0hoDGK6hI/AAAAAAAAKzw/yFKLj_MPFwY/s400/HOLANpoemFORyouBlog.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Τιμή στον Βλάντιμιρ Γόλαν</strong><br /><br />Είναι, στιγμές που μες στις σκέψεις μας<br />ζηλεύουμε ακόμα και τους πεθαμένους,<br />λες και η αιώνια ανυπαρξία τους<br />είναι μονάχα ένα ξαπόσταμα<br />σε μια γλυκιά γαλήνη δίχως πόνο,<br />σε άδυτα λουλουδιών που μαραίνονται...<br /><br />Όμως αρκεί μόνο ένα ρίγος ηδονής,<br />όποιας και να 'ναι,<br />και πρόθυμα ξαναγυρίζουμε<br />στις καθημερινές μας ταλαιπωρίες.<br /><br />Έζησα περισσότερο απ' όλους τους ποιητές<br />της γενιάς μου...<br />Όλοι τους ήταν φίλοι μου.<br />Τελευταίος πέθανε ο Βλάντιμιρ Γόλαν.<br />Πώς να μη νιώθω αγωνία;<br />Είμαι μόνος.<br /><br />Πρώτος έφυγε ο Γίρζι Βόλκρ,<br />ήταν νέος και βιαζόταν.<br />Αχ, τα άμοιρα φιλιά σε στόματα<br />που καίγανε απ' τον πυρετό,<br />φυματικών κοριτσιών σε σανατόριο<br />στην ακροθαλασσιά.<br /><br />Ύστερα από χρόνια πεθαίνει ο Γίντρζιχ Γόρζεϊσι,<br />ήταν ο μεγαλύτερός μας.<br />Τους στίχους του τους έγραφε σ' ένα κατάμεστο καφενείο<br />πάνω σ' ένα στρογγυλό τραπεζάκι<br />όπως ο στρατιώτης μετά τη μάχη τα γράμματα στην καλή του<br />πάνω σ' ένα αναποδογυρισμένο τύμπανο.<br /><br />Ο Γιόζεφ Γόρα ήταν ο μόνος<br />που μπορούσε να μιλά στον ενικό στον Φ. Ξ. Σάλντα.<br />Για μπείτε στον δεντρόκηπό του<br />όταν αρχίζουν ν' ανθίζουνε οι μηλιές.<br />Τα συγκινητικά λουλούδια του εύωδιάζουν στον ήλιο<br />πικραμύγδαλο.<br /><br />Δεν μας αποχαιρέτησε ούτε ό Φράντισεκ Γάλας,<br />ο αγαπημένος σύντροφος.<br />Ήθελε οι στίχοι του να κρώζουν<br />στ' αυτιά των ανθρώπων,<br />όμως καμιά φορά δεν άντεχε<br />και τραγουδούσε.<br /><br />Με μια απότομη χειρονομία έφυγε ξαφνικά<br />ο Κόνσταντιν Μπιμπλ.<br />Φαίνεται πως νοσταλγούσε την τρυφερότητα<br />των κοριτσιών της Γιάβας<br />που είναι σαν ζωντανά λουλούδια<br />κι ακροπατοϋν αθόρυβα στις μύτες των ποδιών.<br /><br />Ο Βίτιεζσλαβ Νέζβαλ βλαστημούσε τον θάνατο,<br />κι αυτός τον εκδικήθηκε.<br />Όταν απρόσμενα πέθανε το Πάσχα<br />όπως το είχε ο ίδιος προφητέψει για τον εαυτό του,<br />έσπασε ένα απ' τα δυνατά κλωνάρια<br />του δέντρου της ποίησης.<br /><br />Ούτε που αναλογίστηκε τον θάνατο<br />ο Φράντισεκ Γρούμπιν.<br />Στην αρχή δεν υποψιαζόμουν καν πού είχε ανακαλύψει<br />την καντιλένα των στίχων του,<br />ενώ εκείνος απλώς αφουγκραζόταν<br />το χαμογελαστό νερό<br />στο φράγμα του Σάζαβα.<br /><br />Ο Γόλαν έσβηνε αργά<br />και το τηλέφωνο συχνά έπεφτε απ' το χέρι μου.<br />Σε αυτό το καταραμένο μεγάλο κλουβί της Τσεχίας<br />σκορπούσε τα ποιήματά του με περιφρόνηση,<br />σαν κομμάτια ματωμένο κρέας.<br />Τα πουλιά όμως φοβόταν.<br /><br />Ο θάνατος ζητούσε από αυτόν υποταγή,<br />υποταγή όμως αυτός δεν ήξερε τι σημαίνει<br />και μέχρι την τελευταία στιγμή<br />απεγνωσμένα πάλεψε μαζί του.<br /><br />Ο Άγγελος που του ανασήκωνε τα χέρια,<br />όταν έχανε τις δυνάμεις του,<br />καθότανε στην άκρη του κρεβατιού του<br />κι έκλαιγε.<br /><br /><span style="color:#333333;"><em>μτφ: <strong>Κάρολος Τσίζεκ</strong></em><br /></span><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Jaroslav Seifert, Η γλυκιά συμφορά της ποίησης</strong><br />εκδ. ποταμός, 2003</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-2451906015514555594?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-18226445337456836892009-12-14T15:56:00.001+02:002010-02-11T23:28:43.573+02:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Ataol Behramoğlu</strong><em> for</em><strong> Pablo Neruda</strong></span><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3L_UsZNTcI/AAAAAAAALf4/0gWALx0hzrU/s1600-h/ataol5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436688431168966082" style="WIDTH: 122px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3L_UsZNTcI/AAAAAAAALf4/0gWALx0hzrU/s400/ataol5.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3L_UONqL7I/AAAAAAAALfw/WTUo7_jGGPc/s1600-h/neruda3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436688423067463602" style="WIDTH: 120px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3L_UONqL7I/AAAAAAAALfw/WTUo7_jGGPc/s400/neruda3.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Του Πάμπλο Νερούντα</strong><br /><br />Του Πάμπλο Νερούντα το λείψανο<br />Απόγεμα της Δευτέρας<br />Στα xαμηλά του Σαντιάγο<br />Ανοιxτό στους τέσσερες άνεμους<br />Στου περιστερεώνα<br />Τα ερείπια ξεκουράζεται<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες<br />Που ήρθαν από συντρόφους του<br />Αυτό το πρωινό με την αυγή<br />Μαζί με το στρατό<br />Έκαναν έρευνα<br />Στου μεγάλου κομμουνιστή ποιητή της Χιλής το σπίτι<br /><br />Σπασμένα τα παράθυρα<br />Το στρώμα ανωκάτω<br />Κομματιασμένα τα ντουλάπια<br />Κάηκαν βιβλία και περιοδικά<br /><br />Το μέσα του σπιτιού<br />Περιστερεώνας<br />Κι ο κήπος<br />Μες στο νερό<br />Κι ο Νερούντα αναπαύεται<br />Ανάμεσα<br />Σε σπασμένα τζάμια<br />Σxισμένες φωτογραφίες<br />Και της παλιάς Κολομβίας<br />Πολιτισμού κατάλοιπα<br />Αγγεία και βάζα<br />Γίναν θρύψαλα<br /><br />Και η Μαθίλδη<br />Του Νερούντα η γυναίκα<br />Στο φέρετρο στέκεται μπροστά<br />Το σκεπασμένο με λουλούδια<br />Κάτω από γυάλινη πλάκα<br />Του ποιητή<br />Το κεφάλι μονάxα ξεχωρίζει<br /><br /><span style="color:#333333;"><em>μτφ: <strong>Έρμος Αργαίος</strong></em><br /></span><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Ανθολογία τουρκικής προοδευτικής ποίησης</strong><br />εκδ. Αλφειός, 1981</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-1822644533745683689?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-56707523378018723492009-12-03T15:56:00.001+02:002010-02-11T23:29:09.267+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3L7IKU14AI/AAAAAAAALfg/TvCsGPMUXmk/s1600-h/veis2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436683817818906626" style="WIDTH: 106px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3L7IKU14AI/AAAAAAAALfg/TvCsGPMUXmk/s400/veis2.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3L7r5NWokI/AAAAAAAALfo/l2eKyhw6DrY/s1600-h/ganas3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436684431699386946" style="WIDTH: 108px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3L7r5NWokI/AAAAAAAALfo/l2eKyhw6DrY/s400/ganas3.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Αλληγορία του Δεκέμβρη</strong><br /><em><span style="font-size:85%;">του Μιχάλη Γκανά<br /></span></em><br />Γέρνει φορτωμένο χιόνι το κλαδί του έλατου<br />ματωμένο τρυγόνι, μπορεί να πετάξει πάλι;<br />γιατί το κρύο σκιάζεται και πίστη δεν αντέχει<br />ο κάμπος πέρα, ο φλύαρος κόσμος ένα δήθεν<br /><br />τινάζει τώρα το φτερό στροφή ματαιωμένη<br />ο ουρανός κάτω το χώμα πάνω ανοιχτή πληγή<br />σαστισμένο το μάτι στα γκρεμά, κάποτε πτήση<br />σημείο του καιρού, να βραδιάσει να σωθεί να δει<br /><br />ξανά την αλήθεια, το φεγγάρι να μπαίνει βαθιά<br />στο ρέμα, να κουρνιάσει στην τύxη, ένα τίποτα<br />πούπουλο στην όxθη της νύxτας, τώρα ασημένιος<br /><br />καθρέφτης — ποτάμι με τους χίλιους κινδύνους, δώσε<br />όχι το ρόxθο σου αλλά τη φυγή, όχι δόλο<br />αλλά μουσική να προλάβει η μέρα το πουλί.<br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Ποίηση, </strong>τ.20/φθινόπωρο 2002<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5670752337801872349?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-8598489718655471592009-11-22T15:56:00.002+02:002011-10-13T08:26:06.273+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3L2pI5W9RI/AAAAAAAALfA/WqJv3h1klzY/s1600-h/karyotakis1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436678886812742930" style="WIDTH: 110px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3L2pI5W9RI/AAAAAAAALfA/WqJv3h1klzY/s400/karyotakis1.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3L52K8tQtI/AAAAAAAALfQ/_9Al13wVWB8/s1600-h/kalvos2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436682409236841170" style="WIDTH: 111px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3L52K8tQtI/AAAAAAAALfQ/_9Al13wVWB8/s400/kalvos2.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Εις Ανδρέαν Κάλβον</strong><br /><br />Ω μεγάλε Ζακύνθιε,<br />των ωδών σου τα μέτρα,<br />υψηλά, σοβαρά,<br />τους αγώνες εκάλυπτον<br />εκτεταμένους.<br /><br />Της δουλείας τα βάρβαρα<br />σκοτάδια κατεξέσχισεν,<br />όταν εγράφη πύρινος,<br />η αστραπή των όπλων<br />(και η αρετή σου).<br /><br />Ως ήλιος, αναβάν<br />τον Όλυμπον, εστάθη<br />πάνω εις γυμνά χωράφια,<br />εις ανθισμένα ερείπια,<br />γνώριμον κλέος.<br /><br />Αλλά το θείον έναυσμα<br />η φωνή σου δεν είναι<br />τώρα πλέον. Μας έρχεται<br />μακρινός και παράταιρος<br />ήχος τύμπανου.<br /><br />Ολόκληρος αιών,<br />χείμαρρος, την Ελλάδα,<br />ταραγμένος, εσάρωσεν<br />από τα ιδανικά σου,<br />την οικουμένην.<br /><br />Κράτει λοιπόν, ω γέροντα,<br />την επιτύμβιον πλάκα.<br />Το πεπαλαιωμένον σου<br />τραγούδι κράτει. Φύγε,<br />παραίτησόν μας.<br /><br />Ή, αν προτιμάς, εξύμνησον<br />αντίς γεγυμνωμένων<br />ξιφών, όσα μαστίγια<br />προς θρίαμβον επισείονται<br />των καφενείων.<br /><br />Ίππους δεν επιβαίνουσι,<br />αμή την εξουσίαν<br />και του λαού τον τράχηλον,<br />ιδού, μάχονται οι ήρωες<br />μέσα εις τα ντάνσιγκ.<br /><br />Τις δάφνες του Σαγγάριου<br />η Ελευθερία φορέσασα,<br />γοργά από μίαν χείρα<br />σ' άλλην περνά και σύρεται,<br />δούλη στρατώνος.<br /><br />Καθώς, όταν την εύκολον<br />λείαν αποκομίσει,<br />φεύγει, διστάζει, κι έπειτα<br />σε μια γραμμήν ελίσσεται<br />πλήθος μυρμήγκων,<br /><br />μεγάλα προπορεύονται<br />έντομα, μέγα φέροντα<br />βάρος, ακολουθούσι,<br />με φορτίο ελαφρότερο,<br />μικρότερα άλλα,<br /><br />και δε βλέπουν στο πλάγι τους<br />το παιδάκι που στέκει<br />να γελά τον αγώνα των,<br />και δε βλέπουν ότι ύψωσε<br />τώρα το πέλμα—<br /><br />ούτω την χώραν νέμεται<br />η στρατιά της ήττης,<br />του λαού την απόφασιν,<br />άτεγκτον, φοβεράν,<br />περιφρονούσα.<br /><br />Αλλά τι λέγω; Θρήνησε,<br />θρήνησε την πατρίδα,<br />νεκράν όπου σκυλεύουν<br />αλλοφρονούντα τέκνα της,<br />ω Ανδρέα Κάλβε.<br /><br />Μικράν, μικράν, κατάπτυστον<br />ψυχήν έχουν αι μάζαι,<br />ιδιοτελή καρδίαν,<br />και παρειάν αναίσθητον<br />εις τους κόλαφους.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από τα <strong>Άπαντα Καρυωτάκη</strong><br />εκδ. Κ. Στρουμπούκη, 1981<br /><em><span style="font-size:85%;">(το ποίημα περιλαμβάνεται και στην "παγκόσμιο ανθολογία ποιήσεως", τμ.α'<br />- εκδ. Γεωργίου Παπαδημητρίου, 1953)</span></em><br /><br /><span style="font-size:85%;">(Ο Ανδρέας Κάλβος σε χαλκογραφία του Παναγιώτη Γράββαλου είναι από το enet.gr)</span></span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-859848971865547159?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-54652945169165695452009-11-11T17:48:00.002+02:002011-12-08T06:58:42.207+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-qefZ-3OWx48/TuBD3Edhg8I/AAAAAAAAPH0/ACzrc3AmbYQ/s1600/GeorgiosDrosinis.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 102px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-qefZ-3OWx48/TuBD3Edhg8I/AAAAAAAAPH0/ACzrc3AmbYQ/s400/GeorgiosDrosinis.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683617343111005122" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/-Ho5jETIqf3k/TuBD3DpvTAI/AAAAAAAAPHs/xmnR8O1Nxms/s1600/KostisPalamas4.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 102px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Ho5jETIqf3k/TuBD3DpvTAI/AAAAAAAAPHs/xmnR8O1Nxms/s400/KostisPalamas4.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683617342893804546" /></a><br /><br /><strong>Απόκριση στον Παλαμά</strong><br /><em><span style="font-size:85%;">...Πώς αλλιώς<br />να σε πω; o συνοδοιπόρος,<br />χαίρε...</span></em><br /><span style="font-size:78%;">ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ</span><br /><br />Συνοδοιπόροι ναι, μαζί κινήσαμε<br />στης Τέχνης το γλυκοξημέρωμα — όμως<br />με του καιρού το πέρασμα, χαράχτηκε<br />του καθενός μας χωριστός ο δρόμος:<br /><br />Εσύ το Ωραίο μες στα μεγάλα ζήτησες<br />κι' εγώ στα ταπεινά κι' αποριμένα,<br />και δούλεψες το μπρούντζο και το μάρμαρο<br />κι' άφησες τον πηλό της γης σ' εμένα.<br /><br />Στις αλπικές χιονοκορφές ανέβηκες<br />και στάθηκα στις λιόφωτες ραχούλες'<br />αρχόντισσες και ρήγισσες οι Μούσες σου<br />κι' εμένα ψαροπούλες και βοσκούλες.<br /><br />Εσύ στης δάφνης τ' ακροκλώναρα άπλωσες<br />κι εγώ σε κάθε χόρτο και βοτάνι'<br />στεφάνι έχεις φορέσει από δαφνόφυλλα -<br />λίγο θυμάρι του βουνού μου φτάνει.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Ποιητική Ανθολογία του Λίνου Πολίτη</strong>, βιβλίο έκτο.<br />εκδ. Γαλαξία, 1967</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5465294516916569545?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-27251553067589845922009-10-31T17:47:00.002+02:002011-12-08T07:08:43.481+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-YX19EGoX2U8/TuBGPPoTV6I/AAAAAAAAPIM/XWJSPbEHX4k/s1600/KostisPalamas5.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 105px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-YX19EGoX2U8/TuBGPPoTV6I/AAAAAAAAPIM/XWJSPbEHX4k/s400/KostisPalamas5.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683619957449119650" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/-QjtkwSn-_MU/TuBGOzHJUQI/AAAAAAAAPIE/mrOCcROQ6YM/s1600/GeorgiosDrosinis2.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 104px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-QjtkwSn-_MU/TuBGOzHJUQI/AAAAAAAAPIE/mrOCcROQ6YM/s400/GeorgiosDrosinis2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683619949793857794" /></a><br /><br /><strong>Στο Δροσίνη</strong><br /><br /><em><span style="font-size:85%;">(στέλνοντάς του το βιβλίο<br />των "Πεντασύλλαβων")</span></em><br /><br />Πώς αλλιώς<br />να σε πω; Ο συνοδοιπόρος,<br />χαίρε, ο πιο γερός, ο πιο παλιός<br />για τ' ανέβασμα στου Τραγουδιού<br />τ' Αγιονόρος.<br />Με το γέλασμα του παιγνιδιού<br />με το γνοιάσιμο του κόπου<br />δουλεμένο το βιβλίο μου καρτερεί<br />τη ματιά σου, θρέμμα ανθρώπου<br />που δεν είναι στη ζωή του μια στιγμή,<br />μια χαρά στην ύπαρξή του, δίχως<br />να ταράζη του τη σκέψη ο στίχος.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Ποιητική Ανθολογία του Λίνου Πολίτη</strong>, βιβλίο έκτο.<br />εκδ. Γαλαξία, 1967</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-2725155306758984592?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-55975727263637542292009-10-20T17:46:00.001+03:002010-03-29T14:24:24.280+03:00<div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S7CNxej0SjI/AAAAAAAALxQ/XvlAn8pezgw/s1600/Kassos2PoemForYouBlog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454015029902068274" style="WIDTH: 98px; CURSOR: hand; HEIGHT: 130px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S7CNxej0SjI/AAAAAAAALxQ/XvlAn8pezgw/s320/Kassos2PoemForYouBlog.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S7CNxCVfxuI/AAAAAAAALxI/E_md7jDag8c/s1600/Kostavaras1PoemForYouBlog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454015022325810914" style="WIDTH: 98px; CURSOR: hand; HEIGHT: 130px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S7CNxCVfxuI/AAAAAAAALxI/E_md7jDag8c/s320/Kostavaras1PoemForYouBlog.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Η βρύση</strong><br /><em><span style="font-size:85%;">στον Θανάση Κωσταβάρα</span></em><br /><br />η βρύση στέρεψε<br />το βράδυ εκείνο το βαθύ<br />που έσφαξαν κοντά<br />τον αντάρτη Μάνθο Καρατόγια<br />κι ύστερα πλύναν τα μαχαίρια<br />με νερό και φύγανε<br />από τότε λένε<br />πολλές φορές κουβάλησαν<br />συνεργεία γεωτρύπανα<br />να φέρουν πίσω το νερό<br />μα το νεράκι έβαλε φτερά<br />και πέταξε<br />μόνο μεθάνιο στη φωλιά του<br />και υδράργυρος<br />«ω ας διψούν αιώνια ας διψούν»<br />λεν πως ακούγεται σαν στεναγμός<br />τα βράδια κοντά στη βρύση<br />«ω ας διψούν αιώνια ας διψούν<br />αυτοί που πλένουν το αίμα με νερό<br />αυτοί που κόβουν»<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο του Βαγγέλη Κάσσου<strong> Η πείρα του θανάτου</strong><br />εκδ. Ίνδικτος, 2002</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5597572726363754229?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-74581093859536505462009-10-09T14:59:00.000+03:002010-02-10T10:12:02.548+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/StEZDMK8FHI/AAAAAAAAK9Q/6W-WbgspMBo/s1600-h/takopoulos.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391117771536602226" style="WIDTH: 105px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/StEZDMK8FHI/AAAAAAAAK9Q/6W-WbgspMBo/s400/takopoulos.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/StEZCpI79nI/AAAAAAAAK9I/PCJEKRUUUBQ/s1600-h/sappho10=.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391117762132964978" style="WIDTH: 105px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/StEZCpI79nI/AAAAAAAAK9I/PCJEKRUUUBQ/s400/sappho10%3D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Η Σαπφώ του κεφαλαίου <em>Ταυ</em></strong><br /><br />Καημένη μου Σαπφώ!<br />Χθες μίλησε για σένα<br />ο κύριος Βου. Τατάκης!<br />Και μας εξήγησε,<br />με πλήρη δοκουμέντα,<br />ότι κακώς σού λένε<br />πως ήσουνα λεσβία!<br />Κ' εγώ<br />καθώς τον άκουγα,<br />γλείφοντας μία μέντα,<br />εχασμουρήθηκα πλειστάκις.<br />Και για πικρή παρηγορία<br />σκεπτόμουνα: Τι παρεξήγησις!<br />Και τα μικρά κορίτσια<br />που αγάπησες πολύ<br />και δ ε ν με αγαπάνε;..<br /><br /><br /><font color="#000000">από την <strong>Ανθολογία της Νεοελληνικής Γραμματείας</strong><br /><em>του Ρένου Ηρακλή Αποστολίδη</em></font><br /><font face="webdings" color="#000000">.<br /></font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-7458109385953650546?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-29938455518699331482009-09-28T17:30:00.003+03:002011-05-22T17:17:41.192+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Nikos Spanias </strong><em>for</em><strong> Walt Whitman<br /></strong></span><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/StER-RSI6aI/AAAAAAAAK84/AL-CY_xCJZI/s1600-h/SPANIASpoemForYou.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391109990428240290" style="WIDTH: 112px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/StER-RSI6aI/AAAAAAAAK84/AL-CY_xCJZI/s400/SPANIASpoemForYou.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/StER-yMtYUI/AAAAAAAAK9A/nx_Zc6Li2q4/s1600-h/whitman.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391109999263834434" style="WIDTH: 114px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/StER-yMtYUI/AAAAAAAAK9A/nx_Zc6Li2q4/s400/whitman.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Γερομπήχτη Χουΐτμαν...</strong><br /><br />Γερομπήχτη Χουΐτμαν, []<br />διασχίζεις με πλατειές πατούσες<br />τη φαρδειά ασύδοτη<br />και μηλοπρόσωπη<br />Αμερική σου<br />[] σε κάθε φυλή φιλώντας τα μωρά<br />στις κούνιες..- τσιμπώντας ακόμη και<br />αξούριστους<br />ρωμιούς,<br />ολλανδέ!<br /><br />Εξαφανίζεσαι στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα<br />τινάζοντας την ολογάλανη γενεάδα σου<br />Pax Americana<br />κλώσσα<br />μαζεύεις κάτω απ'τη φτερούγα σου<br />τα πληγωμένα αγόρια του Εμφυλίου<br />περίβλεπτες τετράδες<br />κρατάς τα χέρια τους όταν σβήνουν<br />τα φώτα του θαλάμου<br />απ'το Οχάιο όμορφους και ξανθούς σα μοσχομπίζελα<br />από την Καλλιφόρνια με ψήγματα του χρυσού και σαύρες στα μάτια<br />από την Οκλαχόμα και το ορεινό Κεντάκυ<br />κύκλωπα<br />με πρόβατα ποιήματα<br />μέσα από λογαρίθμους<br />κ' υψικαμίνους<br />και εκατομμύρια<br />κρότους<br />ακόμη μας διδάσκεις<br />πως η γη αρκεί !..<br /><br />Ο ποιητής<br />δημιουργεί<br />ένα πεπρωμένο<br />δεν σταδιοδρομεί!..<br /><br />[]Πόσο σ' αγάπησαν!<br />[]Μα οι επίσημοι Γουώλτ<br />Χουΐτμαν οι ψοφοδεείς<br />[] σ'εχουνε σιωπηρά<br />αποκηρύξει τα τρυποκάρυδα<br />[] οι []<br />θηλυπρεπείς []<br />οι επίσημοι ψοφοδεείς!.. []<br /><br />Εκλεκτό πνεύμα παλληκαριάς!<br />Νοσοκόμε! Ποιητή! Κλονισμένε<br />Όμηρε της Βορείου Αμερικής<br />με μάτια από γύψο και τους<br />ώμους τριμμένους από φως<br />στην ακοή σου θρούνε<br />πάντα σαν βελούδο<br />λόγοι ταπεινοί<br />[] το σώμα<br />σου<br />Τα φύλλα<br />χλόης!..<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Ανθολογία της Νεοελληνικής Γραμματείας</strong><br /><em>του Ρένου Ηρακλή Αποστολίδη</em> <br />έκδ. Τα Νέα Ελληνικά - Αθήνα, 1972</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /><br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-2993845551869933148?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-33672958812178312152009-09-17T15:03:00.004+03:002011-04-03T00:29:12.052+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3LZWP4VHyI/AAAAAAAALeA/W0A98JqObuY/s1600-h/rouk1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436646676432756514" style="WIDTH: 90px; CURSOR: hand; HEIGHT: 121px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3LZWP4VHyI/AAAAAAAALeA/W0A98JqObuY/s400/rouk1.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3LZVkIByGI/AAAAAAAALdw/xhOm236-5KY/s1600-h/fostieris1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436646664687437922" style="WIDTH: 90px; CURSOR: hand; HEIGHT: 121px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3LZVkIByGI/AAAAAAAALdw/xhOm236-5KY/s400/fostieris1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Ο Θρίαμβος της σταθερής απώλειας</strong><br /><em><span style="font-size:85%;">Στον Αντώνη Φωστιέρη</span></em><br /><br />Δε θα 'μαστε ποτέ<br />αυτό που είμαστε στιγμιαία<br />αλλ' είναι θρίαμβος<br />αυτή η σταθερή απώλεια.<br />Σώζεται μόνο<br />η σιωπή του φύλλου<br />σκουραίνει το σώμα<br />μαζί με τη μέρα<br />ως της νύχτας την απρόσμενη<br />λάμψη του μαύρου.<br />Θραύσματα ζωής<br />αντικαταστούν τα χρώματα<br />στις μικρές απεικονίσεις<br />του ονείρου,<br />αμυχές<br />τις σκιές φωτός<br />στο προσωρινό δέρμα.<br />Τυφλή στο τόσο μαύρο<br />ζήταγα θεό<br />και μου 'διναν ένα μονάχα<br />δάχτυλο για να τριφτώ'<br />θριαμβεύω τώρα<br />στα πιο κρυφά μέρη<br />που συλλαμβάνεται<br />η ιδέα: εδώ<br />μαθαίνω επιτέλους<br />πως θα φύγω πρώτη.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την ανθολογία <strong>Σύγχρονη Ερωτική Ποίηση</strong><br />εκδ. Καστανιώτη, 2000</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-3367295881217831215?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-42844589554121773942009-09-06T22:42:00.000+03:002010-02-11T23:01:38.034+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3RU_u-rZqI/AAAAAAAALhQ/6VK5Ur-lyK8/s1600-h/Giofyllis3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5437064104062445218" style="WIDTH: 96px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3RU_u-rZqI/AAAAAAAALhQ/6VK5Ur-lyK8/s400/Giofyllis3.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3RM3lzec9I/AAAAAAAALgo/X9ybwp4K0qk/s1600-h/kariotakis1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5437055168067564498" style="WIDTH: 98px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/S3RM3lzec9I/AAAAAAAALgo/X9ybwp4K0qk/s400/kariotakis1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Καρυωτάκης</strong><br /><br />Θυμάσαι που ζητούσες για ν' αντλήσεις<br />ποίηση από μια κόττα μαδημένη;<br />Και πίστεψες πως μπόριες να φυσήσεις<br />δροσούλα σε μια ζήση ξεραμένη;<br />Απ' όλα γύρω μέσα σου απομένει<br />το φαρμάκι, που ζήταες να το χύσεις<br />σε στίχους — κ' ήσαν τόσο πικραμένοι!<br />Μα ήταν γραμμένο πια και ν' απαυδήσεις.<br />Δύστυχε, πώς βουτούσες στα βαθειά μας<br />κ' ήξερες να ξεσκίζεις μια χαρά<br />τα σπλάχνα μας, ν' ανοίγεις την καρδιά μας<br />μόνο με χαμογέλια σουβλερά!<br />Μα στράγγιξες στο τέλος στον αγέρα<br />και λυτρωτής σου στάθηκε μια σφαίρα!<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">Αθήνα. Αύγουστος 1928.</span></em><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Φώτος Γιοφύλλης, Ποίηση μισού αιώνα</strong><br />εκδ. Το Ελληνικό Βιβλίο, 1964</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-4284458955412177394?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-61737999669674982752009-08-25T11:00:00.000+03:002009-09-12T18:15:41.121+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Roberto Fernández Retamar </strong><em>for</em><strong> Federico García Lorca</strong></span><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SoMKBTV4-gI/AAAAAAAAKxI/wKL34PXmR40/s1600-h/r-f-retamar2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369146198243998210" style="WIDTH: 109px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SoMKBTV4-gI/AAAAAAAAKxI/wKL34PXmR40/s400/r-f-retamar2.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SoMI0ta3bDI/AAAAAAAAKw4/2IEM2Kvf2Ec/s1600-h/Lorca+Fe.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369144882394262578" style="WIDTH: 106px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SoMI0ta3bDI/AAAAAAAAKw4/2IEM2Kvf2Ec/s400/Lorca+Fe.JPG" border="0" /></a><br /><br /><strong>Επανόρθωση στον Φεδερίκο</strong><br /><br />Σ' ένα ποίημα, (εξ' άλλου πολύ κακό) μόλις διάβασα, και μου έκανε εντύπωση,<br />Ότι δε μαγνητοφωνήθηκε η φωνή σου, που τόσα έχουν να πουν γι αυτή όσοι σε γνώρισαν'<br />Ότι δε μαγνητοφωνήθηκε η φωνή σου, και πως εκείνοι οι νέοι γερόντοι,<br />Εκείνοι που έχουν περάσει τα εξήντα κι αρχίζουν τώρα να εκλείπουν μαζικά,<br />Και που ήταν οι έκθαμβοι σου συνομήλικοι,<br />Παίρνουν πεθαίνοντας μαζί τους, εξαφανίζοντας από τη Γη την τελευταία θύμηση της φωνής σου.<br />Μέσα σε λίγον καιρό (ας πούμε άλλα τριάντα χρόνια),<br />Δεν θα μείνει κανείς πάνω στη Γη<br />Που να θυμάται πώς μιλούσες,<br />Τραγουδούσες,<br />Γελούσες,<br />Και πιθανώς έκλαιγες.<br />Η φωνή σου θα έχει λησμονηθεί για πάντα.<br /><br />Έτσι και όλος εσύ θα έχεις λησμονηθεί<br />Σε τριακόσια,<br />Τρεις χιλιάδες<br />Ή τριάντα χιλιάδες χρόνια.<br />Μπορεί να έχει λησμονηθεί κι η ίδια η ιδέα της ποίησης,<br />Αυτή που εσύ ήσουν ο αφέντης της,<br />Που από το ένα μέρος φρόντιζες τις λέξεις<br />Κι από το άλλο την ψυχή.<br />Πρέπει, λοιπόν, να βιαστούμε<br />Να επανορθώσουμε αυτό που σου έγινε,<br />Όσο είναι ακόμα νωπός ο θάνατος σου.<br /><br />Γιατί μετά από μια νεανική διαφώτιση,<br />Που σε περνούσαμε από χέρι σε χέρι, καμωμένο μόνο άνθρωπο, όπως ο Σωκράτης ή ο Λεονάρδο<br />(Οι άλλοι ήταν οι Ματσάδο, Ουναμούνο, Μαρτί, Νερούδα, Αλμπέρτι.<br />Μόνο ο Χουάν Ραμόν κι εσύ<br />Ήταν ο Χουάν Ραμόν κι ο Φεδερίκο)•<br />Μετά από τότε,<br />Έφτασαν οι άλλοι<br />Κι ήρθαν οι μέρες που σε αρνήθηκαν.<br />Τι αδικία, Φεδερίκο,<br />Τι αδικία -μπορεί αναγκαία: οι ζωντανοί να τρέφονται από τους πεθαμένους,<br />Αλλά χωρίς να το δηλώνουν.<br /><br />Τώρα χρειάζεται να σου αποδώσουνε τιμές<br />Όχι μονάχα οι διαλέλτες<br />Κι αυτοί που γράφουν βιογραφίες και μελέτες,<br />Αλλά οι υπέροχοι νέγροι που αγάπησες και που αψηφούνε τους λευκούς και τα σκυλιά,<br />Οι δέκα χιλιάδες πόρνες που απειλούν να παρελάσουν στο Σαντιάγο της Χιλής,<br />Τα φτωχά διφορούμενα αγόρια, οι πενταποδαρούσες σαλαμάνδρες, ριγμένα έξω από τον κόσμο,<br />Οι πλεονάζοντες, οι εμβρόντητοι.<br />Και οι ποιητές.<br /><br />Τώρα που θα έχουμε την ηλικία<br />Που είναι για πάντα η δική σου,<br />Αποτελεί μια πράξη δικαιοσύνης<br />Τόσο μοιραίας, τόσο απαραίτητης, όσο και η άλλη αδικία,<br />Να πούμε πως είχαμε δίκιο τότε, που μόλις βγαίναμε από την παιδική ηλικία,<br />Όταν το Φεδερίκο ήταν ένα ηλεκτρισμένο όνομα,<br />Μια φλόγα που αναβοσβήνει στο σκοτάδι,<br />Ένας θησαυρός, ένας αλησμόνητος φίλος που τον άρπαξε η νύχτα που μ' αυτή άρχισε ο χειμώνας.<br />Γνώριζες περισσότερα, ήσουν καλύτερος. Και η ειλικρίνεια ή η αθωότητα<br />Η απληστία ή η εγκατάλειψη<br />Σε ανακάλυπταν για να μεγαλώσουν.<br /><br />Σπάνιε, εκθαμβωτικέ πρωτότοκε αδελφέ,<br />Πριν εξαφανιστείς για πάντα,<br />Με τους αστράγαλους σπασμένους, περίπλοκα μουσικά όργανα περασμένα στο λαιμό σου,<br />Τα μάτια ερημωμένα από το κλάμα,<br />Το στήθος και το κεφάλι διάτρητα•<br />Πριν εξαφανιστούμε για πάντα,<br />Θα σε αγκαλιάσω, μάλλον συγκινημένος,<br />Σ' αυτό τον άνεμο που μας έθμαθες να ονομάζουμε<br />Με λέξεις που έβγαζες απ' το τσεπάκι,<br />Παρ' όλο που τότε ήσουνα κιόλας πεθαμένος, πεθαμένος,<br />Και δεν ήσουν άλλο από σελίδες, κι είχαν κιόλας αρχίσει να χάνονται<br />Οι λέξεις από σάρκα και οστά που έκαναν να ανατριχιάσει ο κόσμος<br />Ίσαμε τον Αύγουστο του 1936, πριν τριάντα χρόνια,<br />Όπου τα θηρία που πάντα καραδοκούν σε τουφέκισαν γιατί ναι,<br />Γιατί όλα,<br />Γιατί έτσι τελειώνουν οι ποιητές.<br /><br /><strong><em><span style="font-family:arial;color:#333333;">μτφ: Ρήγας Καππάτος</span></em></strong><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Roberto Fernández Retamar, Πέντε Ελληνικά<br />και άλλα ποιήματα</strong><br />εκδ. Εκάτη, 2009</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><strong>Desagravio a Federico</strong><br /><br />En un poema (por otra parte más bien malo) acabo de leer, y me ha impresionado,<br />Que no se grabó tu voz, de la que tanto hablan los que te conocieron;<br />Que no se grabó tu voz, y que esos nuevos viejos,<br />Esos hombres de más de sesenta años que empiezan ahora a extinguirse en masa,<br />Y que fueron tus maravillados coetáneos,<br />Están, al morirse, llevándose consigo, borrando de la tierra la última memoria de tu voz.<br />Dentro de poco tiempo (digamos otros treinta años),<br />No quedará nadie en el planeta<br />Que pueda recordar cómo tú hablabas,<br />Cantabas,<br />Reías,<br />Presumiblemente llorabas.<br />Tu voz será olvidada para siempre.<br /><br />Así también serás todo tú olvidado<br />Dentro de trescientos,<br />Tres mil<br />O treinta mil años.<br />Quizá se olvide hasta la idea misma de la poesía,<br />Eso de que eras dueño,<br />Y que por una parte mira a las palabras<br />Y por la otra al alma.<br />Hay pues que apresurarse<br />A hacerte el desagravio,<br />Fresca todavía la muerte.<br /><br />Porque después de un deslumbramiento adolescente,<br />En que te pasábamos de mano en mano, hecho tan sólo un nombre, como Sócrates o Leonardo<br />(Los otros eran Machado, Unamuno, Martí, Neruda, Alberti.<br />Sólo Juan Ramón y tú<br />Eran Juan Ramón y Federico);<br />Después de entonces,<br />Llegaron los otros<br />Y vinieron los días de negarte.<br />Qué injusticia, Federico,<br />Qué injusticia —quizás imprescindible: los vivos se nutren de los muertos,<br />Pero no lo proclaman.<br /><br />Ahora es necesario que te rindan homenaje<br />No sólo los discurseros<br />Y los que te hacen biografías y estudios,<br />Sino los negros magníficos que amaste y que desafían a perros y a blancos,<br />Las diez mil prostitutas que amenazan con desfilar por Santiago de Chile,<br />Los pobres muchachos equívocos, las salamandras de cinco patas, arrojados del mundo,<br />Los sobrantes, los estupefactos.<br />Y los poetas.<br /><br />Ahora que vamos a tener la edad<br />Que es la tuya para siempre,<br />Es un acto de justicia<br />Tan fatal, tan necesaria como la otra injusticia,<br />Decir que teníamos razón entonces, a la salida apenas de la niñez,<br />Cuando Federico era un nombre electrizado,<br />Una llama que se intercambia en las tinieblas,<br />Un tesoro, un amigo inolvidable arrebatado en la noche en que empezó el invierno.<br />Sabías más, eras mejor, y el candor o la inocencia<br />O la avidez o el desamparo<br />Te descubrían para crecer.<br /><br />Mi raro, mi sobrecogedor hermano mayor,<br />Antes de que desaparezcas para siempre,<br />Con los tobillos rotos, complicados instrumentos músicos al cuello,<br />Los ojos arrasados en lágrimas,<br />El pecho y la cabeza agujereados;<br />Antes de que desaparezcamos para siempre,<br />Voy a abrazarte, más bien emocionado,<br />En este viento que nos enseñaste a nombrar<br />Con palabras que te ibas sacando del bolsillo,<br />Y eso que para entonces ya estabas muerto, muerto,<br />Y no eras sino páginas, y ya habían empezado a perderse<br />Las palabras de carne y hueso que hicieron estremecer al mundo<br />Hasta ese agosto de 1936, hace ahora treinta años,<br />En que las bestias siempre al acecho te fusilaron porque sí,<br />Porque todo,<br />Porque así se terminan los poetas.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-6173799966967498275?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-45992095614237009392009-08-13T12:43:00.000+03:002010-02-02T23:17:41.196+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SoPzYGlEC9I/AAAAAAAAKxg/uivmaCGTsZ8/s1600-h/kakoulidis2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369402776164240338" style="WIDTH: 101px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SoPzYGlEC9I/AAAAAAAAKxg/uivmaCGTsZ8/s400/kakoulidis2.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SoPzXob-ouI/AAAAAAAAKxY/YaNOrqX6h9A/s1600-h/kariotakis2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369402768073073378" style="WIDTH: 103px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SoPzXob-ouI/AAAAAAAAKxY/YaNOrqX6h9A/s400/kariotakis2.JPG" border="0" /></a><br /><br /><strong>Κώστας Καρυωτάκης<br /></strong><br />Το παιδί που γνώρισε<br />ένα μεγάλο πάθος<br />ξέρει τι είναι τάφος<br />και ύστατη στιγμή<br /><br />Το γαλάζιο σώμα του<br />έγινε νεφέλωμα<br />και το μαύρο γέλιο του<br />με χτυπάει όπου με βρει.<br /><br /><br /><span style="font-family:webdings;font-size:85%;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-4599209561423700939?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-21865234716799619002009-08-03T23:59:00.000+03:002010-02-11T20:11:52.902+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SeYSFXkyZmI/AAAAAAAAJzQ/gcmevjixbEg/s1600-h/EMPEIRIKOS-ELYTHSpoerFORyouBLOG.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5324963492849149538" style="WIDTH: 245px; CURSOR: hand; HEIGHT: 230px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SeYSFXkyZmI/AAAAAAAAJzQ/gcmevjixbEg/s400/EMPEIRIKOS-ELYTHSpoerFORyouBLOG.JPG" border="0" /></a><br /><br /><strong>Οι κλεψύδρες του αγνώστου</strong><br /><br /><em><span style="font-size:85%;">Les temps est si clair que<br />je tremble qu'il ne finisse...<br />ANDRE BRETON</span><br /><br />Στον Ανδρέα Εμπειρίκο</em><br /><br /><strong>α΄</strong><br />Θυμώνει ο ήλιος, ο ίσκιος του αλυσοδεμένος κυνηγάει τη θάλασσα<br />Ένα σπιτάκι, δυο σπιτάκια, η φούχτα που άνοιξε από τη δροσιά και<br />μυρώνει τα πάντα<br />Φλόγες και φλόγες τριγυρνούν ξυπνώντας τις κλειστές πόρτες<br />των γέλιων<br />Είναι καιρός να γνωριστούνε οι θάλασσες με τους κινδύνους<br />Τι θέλετε ρωτά η αχτίδα, και τι θέλετε ρωτά η ελπίδα κατεβάζοντας<br />τ' άσπρο της ποκάμισο<br />Μα ο άνεμος στέρεψε τη ζέστη, δυο μάτια σκέπτονται<br />Και δεν ξέρουν πού να καταλήξουν είναι τόσο πυκνό το μέλλον τους<br /><br />Μια μέρα θα 'ρθει που ο φελλός θα μιμηθεί την άγκυρα και<br />θα κλέψει τη γεύση του βυθού<br />Μια μέρα θα 'ρθει που ο διπλός εαυτός τους θα ενωθεί<br />Πιο πάνω ή πιο κάτω από τις κορυφές που εράγισε το αποψινό<br />τραγούδι<br />Του Έσπερου, δεν έχει σημασία, η σημασία είναι αλλού<br /><br />Ένα κορίτσι, δυο κορίτσια, γέρνουν στα γιασεμιά τους κι αφανίζονται<br />Μένει ένα ρυάκι να τα εξιστορήσει μα έσκυψαν να πιουν εκεί<br />ακριβώς οι νύχτες<br />Μεγάλα περιστέρια και μεγάλα αισθήματα καλύπτουν τη σιγή τους<br />Φαίνεται πως το τέτοιο πάθος τους είναι ανεπανόρθωτο<br />Και κανείς δεν ξέρει αν έρθει ο πόνος να γδυθεί μαζί τους<br />Σπανίζουνε οι παγίδες, άστρα γνέφουνε στους εραστές τα μάγια τους<br />Όλα σκιρτούνε, συσπειρώνονται - ήρθε φαίνεται πια η αθανασία<br />Που ζητάνε τα χέρια σφίγγοντας τη μοίρα τους που άλλαξε σώμα<br />κι έγινε άνεμος<br />Δυνατός - η αθανασία φαίνεται ήρθε.<br /><br />[...β', γ', δ', ε', ς'...]<br /><br /><strong>ζ'<br /></strong>[....]<br />Έμπιστο φως ξαναγεμίζεις το άλσος μου, έτοιμος είμαι<br />στο προσκάλεσμά σου<br />Είμαστε δυο, και παρακάτω η ακροθαλασσιά πάλι με τις πιο<br />γνώριμες κραξιές των γλάρων<br />Όπου κι αν βάλω πλώρη εδώ αράζω, το σκοτάδι με χρωστάει στο φως<br />Η γη στη θάλασσα, η φουρτούνα στη γαλήνη<br /><br />Κρεμασμένος απ' τα κρόσσια μιας αυγής που εξάγνισε τα νύχτια<br />παρελθόντα<br />Γεύομαι τους καινούριους ήχους, άθλους της δροσιάς που επίστεψαν<br />στα δέντρα<br />Μια χλωρή παρουσία προχωράει στις ρίζες της κι αποκτάει τη μέρα<br />Σαν καρδιά που μπαίνει πια στη θέση της<br />Σαν γυναίκα που νιώθει πια τα νιάτα της<br />Και χαρίζει ανοίγοντας τους κόσμους των ματιών της ηδονή<br />ανεξάντλητη<br />Μέρα ξανθή, του ήλιου ανταμοιβή και του Έρωτα.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;"><strong>Προσανατολισμοί, Οδυσσέα Ελύτη</strong><br />Εκδόσεις Ίκαρος, 1966</span><br /><br /><span style="font-size:85%;color:#333333;">(φωτ: users.dra.sch.gr)</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-2186523471679961900?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-42712730871575152022009-07-24T21:58:00.000+03:002011-03-29T04:18:06.620+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SmNNVG6nVWI/AAAAAAAAKoQ/5YmnuFd2_ZE/s1600-h/kalas8.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360213006530073954" style="WIDTH: 103px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SmNNVG6nVWI/AAAAAAAAKoQ/5YmnuFd2_ZE/s400/kalas8.JPG" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SmNNVOkANnI/AAAAAAAAKoI/gVuO3mXp6pI/s1600-h/kavafis.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360213008582719090" style="WIDTH: 101px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SmNNVOkANnI/AAAAAAAAKoI/gVuO3mXp6pI/s400/kavafis.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Κ.Π. Καβάφης</strong><br /><br />Το γαλάζιο του βλέμμα δίνει στο στίχο χρώμα θαλάσσιου ορίζοντος.<br />Εκεί βαφτισμένα τα λόγια υφαίνουν με χορδές αιολικής άρπας άσματα κύκνεια.<br />Αγεροδρομούν τα τραγούδια με Ιώνια φυσήματα,<br />φτάνουν στο Βυζάντιο, την εθνική Νικομήδεια.<br />Στις ακτές της Συρίας πλούσιων εμπόρων πληρώματα λάμνουν.<br />Συχνά όμως οργίλα κύματα θραύουν τα κατάφορτα αυτά πλοία<br />και τους βάρβαρους ήχους των κουπιών που διπλώνονται<br />στη σκοτεινή Αλεξάντρεια φέρνουν πανικόβλητοι γλάροι.<br />Αυτούς τώρα ακούει ο ποιητής και ποτίζει τον ανυπάκουο πόντο με μυρωμένο έλαιο.<br /><br /><span style="font-size:85%;color:#333333;"><em>(Ποιήματα 1932<br />Κάλας 1983, σ.92)</em></span><br /><br /><span style="color:#000000;">από την ανθολογία <strong>Η Ελληνική Ποίηση του 20ού αιώνα</strong><br />εκδ. Μεταίχμιο, 2006</span><br /><br />(Νικόλας Κάλας, όπως και <a href="http://poem-for-you.blogspot.com/2009/02/93.html"><b>Νικήτας Ράντος</b></a>,<br />είναι ψευδώνυμα του Νίκου Καλαμάρη)<br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-4271273087157515202?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-70331042649163640402009-07-14T09:58:00.000+03:002010-02-10T10:09:10.209+02:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Wystan Hugh Auden</strong><em> for</em><strong> William Butler Yeats</strong></span><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/ShiTWhv6RqI/AAAAAAAAKSQ/UpdZa0zhOGQ/s1600-h/audenPoemForYou.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5339179373473449634" style="WIDTH: 104px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/ShiTWhv6RqI/AAAAAAAAKSQ/UpdZa0zhOGQ/s400/audenPoemForYou.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/ShiTWYrm8HI/AAAAAAAAKSI/780L15DfN6g/s1600-h/ByatesPoemForYou.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5339179371039486066" style="WIDTH: 104px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/ShiTWYrm8HI/AAAAAAAAKSI/780L15DfN6g/s400/ByatesPoemForYou.JPG" border="0" /></a><br /><br /><strong>Στη μνήμη του Ουίλλιαμ Μπάτλερ Γαίητς</strong><br /><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Ι </strong><br /></span>Εξαφανίστηκε μέσα στο καταχείμωνο.<br />Παγωμένα τα ρέματα, τα αεροδρόμια σχεδόν ερημωμένα<br />και το χιόνι παραμόρφωνε τα αγάλματα στις δημοσιές.<br />Ο υδράργυρος είχε ξεπέσει μες στο στόμα της ημέρας καθώς πέθαινε.<br />Οι δείκτες που έχομε όλοι τους συμφωνούν<br />πως ήταν σκοτεινή και κρύα η μέρα της θανής του.<br /><br />Αλάργα απ' την αρρώστια του<br />οι λύκοι διάβαιναν μες από δάση αειθαλή,<br />το χωριάτικο ποτάμι έμενε απείραγο απ' τις προβλήτες του συρμού.<br />Οι γλώσσες που θρηνούσαν<br />το θάνατο του ποιητή διατηρούσαν από τα ποιήματά του.<br /><br />Γι' αυτόν όμως ήταν το στερνό απόγεμα του εαυτού του,<br />ένα απόγεμα γεμάτο νοσοκόμες και διαδόσεις.<br />Οι επαρχίες του κορμιού του σε επανάσταση,<br />οι πλατείες της σκέψης του κενές,<br />η σιωπή εισορμούσε στα προάστια,<br />έφθινε το ρέμα του αισθήματός του. Ο ίδιος γινόταν οι θαυμαστές του.<br /><br />Είναι τώρα σκορπισμένος πια ανάμεσα σε εκατό πόλεις<br />κι ολότελα δοσμένος σε άγνωστες συμπάθειες.<br />Την ευτυχία του σε δάσος αλλιώτικο γύρευε να βρει<br />και να τιμωρηθεί από έναν ξένο κώδικα συνείδησης.<br />Τις λέξεις ενός πεθαμένου ανθρώπου<br />τις μεταλλάζουνε των ζωντανών τα σπλάχνα.<br /><br />Αλλά στη σπουδαιότητα μέσα και την τύρβη του αύριο<br />όταν οι χρηματιστές ωρύονται σαν τα θηρία μέσα στην Μπόρσα,<br />και οι φτωχοί έχουν τα βάσανά τους που τα καλοξέρουν<br />κι ο καθένας μέσα στο κελί του εαυτού του νιώθει ελεύθερος,<br />θα είναι και μερικές χιλιάδες που τη μέρα αυτή θα τη μετρούν<br />όπως μετράς μια μέρα όπου κάποιος έκανε κάτι αλλιώτικο.<br /><br />Οι δείκτες που έχομε όλοι τους συμφωνούν<br />πως ήταν σκοτεινή και κρύα η μέρα της θανής του.<br /><br /><strong><span style="font-size:85%;">II</span></strong><br />Ανόητος ήσουν σαν κι εμάς όμως το δώρο σου τα επέζησε όλα:<br />την ενορία των πλουσίων κυριών, τη φυσική σου παρακμή,<br />τον εαυτό σου. Η έξαλλη Ιρλανδία είναι που σου 'δωσε<br />την ποίηση πληγώνοντάς σε. Τα έχει ακόμα, την τρέλα της,<br />το κλίμα της, γιατί η ποίηση τίποτα δεν κάνει να συμβεί:<br />ατή της επιζεί μες στο λαγκάδι που είναι πλάσμα της, όπου οι εξέκιουτιβς<br />δεν θα 'θελαν ποτέ τους ν' ανακατευτούν, πάει κατά το Νότο<br />μες από αγροκτήματα απομόνωσης και θλίψες πολυάσχολες,<br />από κωμοπόλεις ωμές που τις πιστεύουμε και μέσα τους πεθαίνουμε.<br />Επιζεί σαν ένα τρόπος του συμβαίνειν, ένα στόμα.<br /><br /><strong><span style="font-size:85%;">III</span></strong><br />Φιλοξενούμενό σου τιμημένο δέξου γη<br />τον Γαίητς που έγειρε ν' αναπαυτεί.<br />Άφησ' της Ιρλανδίας το σκεύος πια<br />κενό απ' την ποίηση του να κατακλιθεί.<br /><br />Μέσα στον βραχνά του σκοταδιού<br />όλοι οι σκύλοι της Ευρώπης αλυχτούν.<br />Απόξενο στην έχθρα το καθένα τους<br />τα ζωντανά τα έθνη καραδοκούν.<br /><br />Ύβρη του νου επίμονα ατενίζει<br />μες απ' όλες τις ανθρώπινες μορφές.<br />Της συμπόνιας οι θάλασσες είναι κλειστές<br />μέσα στις παγωμένες τις ματιές.<br /><br />Ακολούθα ποιητή ίσια το δρόμο σου<br />της νύχτας το βαθύ βυθό να φτάσεις.<br />Με τη φωνή σου την αδέσμευτη<br />πώς ν' αγαλλιάζουμε να λες μην αποστάσεις.<br /><br />Την κατάρα καματεύοντας στο στίχο σου<br />σε αμπέλι κάν' την να γυρίσει.<br />Λέγοντας τον ανθρώπινο χαμό<br />κάνε τον πόνο σου μεθύσι.<br /><br />Μες από της καρδιάς την ερημιά<br />πηγή τη γιατρειά μας κάνε ν' αναβλύσει<br />και μάθε στην ελεύθερη ψυχή<br />στη φυλακή της μέσα πώς να υμνήσει<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">(1939-40)</span></em><br /><br /><span style="color:#333333;"><em>μτφ: <strong>Αντώνης Δεκαβάλλες</strong></em><br /></span><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>[Ποιήματα] W.H. Auden</strong><br />εκδ. Kέδρος, 2002</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><br /><br /><br /><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><strong>In Memory of W.B. Yeats</strong><br /><br />He disappeared in the dead of winter:<br />The brooks were frozen, the airports almost deserted,<br />The snow disfigured the public statues;<br />The mercury sank in the mouth of the dying day.<br />What instruments we have agree<br />The day of his death was a dark cold day.<br /><br />Far from his illness<br />The wolves ran on through the evergreen forests,<br />The peasant river was untempted by the fashionable quays;<br />By mourning tongues<br />The death of the poet was kept from his poems.<br /><br />But for him it was his last afternoon as himself,<br />An afternoon of nurses and rumours;<br />The provinces of his body revolted,<br />The squares of his mind were empty,<br />Silence invaded the suburbs,<br />The current of his feeling failed; he became his admirers.<br /><br />Now he is scattered among a hundred cities<br />And wholly given over to unfamiliar affections,<br />To find his happiness in another kind of wood<br />And be punished under a foreign code of conscience.<br />The words of a dead man<br />Are modified in the guts of the living.<br /><br />But in the importance and noise of to-morrow<br />When the brokers are roaring like beasts on the floor of the Bourse,<br />And the poor have the sufferings to which they are fairly accustomed,<br />And each in the cell of himself is almost convinced of his freedom,<br />A few thousand will think of this day<br />As one thinks of a day when one did something slightly unusual.<br />What instruments we have agree<br />The day of his death was a dark cold day.<br /><br />II<br />You were silly like us; your gift survived it all:<br />The parish of rich women, physical decay,<br />Yourself. Mad Ireland hurt you into poetry.<br />Now Ireland has her madness and her weather still,<br />For poetry makes nothing happen: it survives<br />In the valley of its making where executives<br />Would never want to tamper, flows on south<br />From ranches of isolation and the busy griefs,<br />Raw towns that we believe and die in; it survives,<br />A way of happening, a mouth.<br /><br />III<br />Earth, receive an honoured guest:<br />William Yeats is laid to rest.<br />Let the Irish vessel lie<br />Emptied of its poetry.<br /><br /><span style="color:#333333;">[Auden later deleted the next three stanzas.]<br /></span><br />Time that is intolerant<br />Of the brave and the innocent,<br />And indifferent in a week<br />To a beautiful physique,<br /><br />Worships language and forgives<br />Everyone by whom it lives;<br />Pardons cowardice, conceit,<br />Lays its honours at their feet.<br /><br />Time that with this strange excuse<br />Pardoned Kipling and his views,<br />And will pardon Paul Claudel,<br />Pardons him for writing well.<br /><br />In the nightmare of the dark<br />All the dogs of Europe bark,<br />And the living nations wait,<br />Each sequestered in its hate;<br /><br />Intellectual disgrace<br />Stares from every human face,<br />And the seas of pity lie<br />Locked and frozen in each eye.<br /><br />Follow, poet, follow right<br />To the bottom of the night,<br />With your unconstraining voice<br />Still persuade us to rejoice.<br /><br />With the farming of a verse<br />Make a vineyard of the curse,<br />Sing of human unsuccess<br />In a rapture of distress.<br /><br />In the deserts of the heart<br />Let the healing fountains start,<br />In the prison of his days<br />Teach the free man how to praise. </span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-7033104264916364040?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-7717961203090601852009-07-04T14:44:00.000+03:002010-02-02T23:11:14.512+02:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Kostas Kariotakis </strong><em>for</em><strong> Lord George Gordon Byron</strong></span><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SZ4AGfRSYyI/AAAAAAAAJlc/0Ci9CW-H3CU/s1600-h/KARIOTAKIS.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5304677522562245410" style="WIDTH: 110px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SZ4AGfRSYyI/AAAAAAAAJlc/0Ci9CW-H3CU/s400/KARIOTAKIS.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SZ4ACv-rXkI/AAAAAAAAJlU/ha9gkeQSIBI/s1600-h/LORDbyron.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5304677458328116802" style="WIDTH: 111px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SZ4ACv-rXkI/AAAAAAAAJlU/ha9gkeQSIBI/s400/LORDbyron.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Βyron</strong><br /><br />Ένοιωσεν ότι<br />του ήσαν οι στίχοι<br />άχαρη τύχη<br />και ματαιότη.<br /><br />Η ορμή του η πρώτη<br />πια δεν αντήχει,<br />αλλά, στα τείχη,<br />ένδοξη νιότη.<br /><br />Γίνονται οι γέροι<br />γαύροι. Θα ορμήσει<br />ανδρών λουλούδι.<br /><br />Κι ο Μπάιρον ξέρει<br />πώς να το ζήσει<br />το θείο Τραγούδι.<br /><br /><span style="color:#333333;"><span style="font-size:85%;">( "Ηρωική Τριτολογία")</span></span><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από τα <strong>Άπαντα Καρυωτάκη</strong><br />εκδ. Κ. Στρουμπούκης, 1981</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-771796120309060185?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-20457032024902014402009-06-24T17:58:00.001+03:002010-02-02T23:20:08.348+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SiUREnfq31I/AAAAAAAAKUg/LWCSMiZaY6I/s1600-h/IngerHagerupPOEMforYOUblog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5342695303963926354" style="WIDTH: 110px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SiUREnfq31I/AAAAAAAAKUg/LWCSMiZaY6I/s400/IngerHagerupPOEMforYOUblog.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SiUREhcgM7I/AAAAAAAAKUY/8o-cQnCtUoY/s1600-h/emilydickinsonPOEMforYOUblog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5342695302340031410" style="WIDTH: 110px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SiUREhcgM7I/AAAAAAAAKUY/8o-cQnCtUoY/s400/emilydickinsonPOEMforYOUblog.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><div><strong>Έμιλυ Ντίκινσον</strong><br /><br />Πολύ λεπτή. Μικροκαμωμένη.<br />Πάντα ντυμένη στ' άσπρα.<br />Μέσα στο σπίτι ακούγονται τα βήματά της<br />πάντοτε ρυθμικά και κοριτσίστικα.<br /><br />Ξεσκονίζει ράφια και ποτίζει λουλούδια<br />με τα λεπτά ευκίνητα χέρια της.<br />Ψήνει ψωμιά, κάνει περιπάτους<br />γράφει κάρτες σε φίλους και συγγενείς.<br /><br />Τρυφερή αδελφή. Αφοσιωμένη κόρη.<br />Έτσι κυλούσαν οι μέρες στο σπίτι της κούκλας.<br />Αλλ' η ύπουλη φωτιά ήλθε κι αφάνισε<br />κι η άλαλη κραυγή εκραύγασε.<br /><br />Και πίσω απ' την αμπαρωμένη πόρτα<br />του παρθενικού δωματίου στο πατρικό<br />στεκόταν ένας άγνωστος σε όλους,<br />τόσο πολύ μόνος, τόσο πολύ γενναίος.<br /><br />Στεκόταν ένας κρύος χειρούργος κι ακροαζόταν<br />τον πόνο, τη γυμνή οδύνη της.<br />Και ενώ το μαξιλάρι πνίγει τους στεναγμούς της<br />η ίδια κάνει την αυτοψία της καρδιάς της.<br /><br /><span style="color:#333333;"><em>μτφ: <strong>Γιώργος Χριστογιάννης</strong></em><br /></span><br /><br /><span style="color:#000000;">από την ανθολογία <strong>Νορβηγοί Ποιητές 1900-1985</strong><br />εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1985</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-2045703202490201440?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-35250019338390917802009-06-14T16:58:00.001+03:002011-07-26T06:03:06.097+03:00<div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sk18rEapStI/AAAAAAAAKiw/JofL99E046E/s1600-h/Ritsos.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354072611375106770" style="WIDTH: 108px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sk18rEapStI/AAAAAAAAKiw/JofL99E046E/s400/Ritsos.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sk18qyBLuQI/AAAAAAAAKio/JpGSmcqiBkw/s1600-h/leivaditis1poemFORyouBLOG.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354072606436473090" style="WIDTH: 111px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sk18qyBLuQI/AAAAAAAAKio/JpGSmcqiBkw/s400/leivaditis1poemFORyouBLOG.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div><strong>Στον αδελφό μου<br />Τάσο Λειβαδίτη</strong><br /><br />Από καιρό τους περίμενες με δέος. Και ήρθαν.<br />Ήρθαν οι νεκροί σου και σε πήραν<br />μες στο νυxτερινό ψιλόβροxο. Στάθηκες λίγο<br />με βρεγμένα μαλλιά, με βρεγμένο σακάκι<br />κάτω απ' το φανοστάτη της πλατείας Μεταξουργείου<br />ακούγοντας απ' τις ταβέρνες τις φωνές των μεθυσμένων,<br />και τα παλιά λαϊκά τραγούδια που 'χες αγαπήσει,<br />και πιο μακριά τα επαναστατικά συνθήματα των<br />απεργών οικοδόμων,<br />ήσυxος επιτέλους, ολότελα κρυμμένος<br />στη σκιά της μεγάλης εκείνης σημαίας<br />που 'χε υψώσει αλαλάζοντας ο λαός. Τώρα<br />αποκοιμήθηκες σ' ένα βαθύ χαμόγελο, γνωρίζοντας<br />πως οι νεκροί δε γερνούν πια, δεν διαψεύδονται κι ούτε πεθαίνουν.<br />Όμως την πίκρα τη δική μας ποιος θα τη λογαριάσει<br />έτσι που μείναμε έρημοι μπροστά στην πιο κλεισμένη πόρτα;<br /><br /><font size="2"><em>Aθήνα 30.Χ - 9,ΧΙ.89<br /></em></font><br /><br /><font color="#000000">από το περιοδικό <strong>νέα σκέψη</strong><br />τ. 497 (3), Ιούνιος 2008</font><br /><font face="webdings" color="#000000">.<br /></font></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-3525001933839091780?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-10468801480272531972009-06-04T10:59:00.001+03:002010-02-02T23:19:39.135+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SawkMivh87I/AAAAAAAAJqA/DB7k7hgofuQ/s1600-h/zoiKARELLHpoemFORyouBLOG.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308657858666165170" style="WIDTH: 97px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SawkMivh87I/AAAAAAAAJqA/DB7k7hgofuQ/s320/zoiKARELLHpoemFORyouBLOG.JPG" border="0" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sjw_FVJQFdI/AAAAAAAAKYA/usCVamKihlA/s1600-h/Sappho-poemFORyouBLOG-5.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349219818217149906" style="WIDTH: 97px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sjw_FVJQFdI/AAAAAAAAKYA/usCVamKihlA/s400/Sappho-poemFORyouBLOG-5.JPG" border="0" /></a><br /><br /><strong>Το τελευταίο τραγούδι της Σαπφώς</strong><br /><br />Αυγή της ωραιότατης μέρας<br />που προσέρχεται κι' όλο φωτίζεται πιο πολύ<br />το στερέωμα, σαν πρόσωπο<br />όπου η χαρά αυξαίνει,<br />όταν καταλαβαίνει τη χάρη του βίου.<br /><br />Βάρος η κεφαλή μου μεταδίνει<br />στα μέλη του σώματος κι' η σκέψη<br />ομίχλη στην όψη μου.<br />Δροσερή αύρα της πρωίας<br />κι' εγώ αποπνέω ζέστη<br />που με χωρίζει απ' τον καλόν αέρα.<br /><br />Ίδια όλα τριγύρω<br />κι' ο απέραντος πόντος αρνιέται<br />να παρασύρει την ψυxή μου<br />σε ταξίδια σπουδαία.<br /><br />Την μακρινή αισθάνομαι αοριστία<br />κι' ούτε ακούω τους μυστικούς ψίθυρους,<br />υποσχέσεις ενάντιες<br />στη γνώση που απόχτησα.<br /><br />Άλλες αρχίζουν οι μέρες για κείνον<br />που τόσα έχει μάθει και δε μαθαίνει<br />να φαντάζεται πιο πολλά.<br /><br />Υπήρξα με δύναμη κι' αίσθημα,<br />μ' αισθήσεις παράφορες.<br />Ήθελα πάντα να περιμένω<br />κι απομένω αδιάφορη τώρα.<br />Πώς την ορμή xάνω<br />και δεν ζητώ, ούτε ανυπόμονη μένω.<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">(Συλλογή Αντιθέσεις, 1957)</span> </em><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Τα ποιήματα της Ζωής Καρέλλη</strong><br />Οι Εκδόσεις των Φίλων, 2000</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-1046880148027253197?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-66476546693528302482009-05-25T09:55:00.000+03:002010-02-10T10:09:33.583+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SdcG_bN7v1I/AAAAAAAAJxY/dNh0fF4J0fk/s1600-h/mirtiotissaPOEMforYOUblog-.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320729171469254482" style="WIDTH: 105px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SdcG_bN7v1I/AAAAAAAAJxY/dNh0fF4J0fk/s400/mirtiotissaPOEMforYOUblog-.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SdcD-Psxv7I/AAAAAAAAJxI/Xq1yqzeeV_4/s1600-h/PORFYRASpoemFORyouBLOG.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320725852662644658" style="WIDTH: 102px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SdcD-Psxv7I/AAAAAAAAJxI/Xq1yqzeeV_4/s400/PORFYRASpoemFORyouBLOG.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Λάμπρος Πορφύρας</strong><br /><br />Τι τάχα κι αν το μήνυμα το αιφνίδιο του χαμού σου<br />μας διαπερνάει σα βέλος;<br />Το δράμα που παιζότανε στα βάθη του εαυτού σου,<br />πήρε, καλέ μου, τέλος.<br /><br />Μια άλλη αυλαία σ’ ανοίγεται. του ονείρου τ’ ακρογιάλι<br />σε καρτερεί στο βάθος,<br />κι ακούω να λες, καθώς βυθάς στου απείρου την αγκάλη,<br />πως η ζωή είναι λάθος.<br /><br />Όμως πως θα ’θελα, αδερφέ, να μην την απαρνιόταν<br />ολότελα η καρδιά σου!<br />Μην την τραβήξεις, στέλνε την στα μέρη που επλανιόταν<br />την ιερή σκιά σου.<br /><br />Γιατί τα βράχια, οι ακρογιαλιές, της φτώχιας τα σπιτάκια<br />με την κλαψάρα βρύση,<br />ψαράδες και ψαρόβαρκες, οι γέροι, τα παιδάκια<br />σ’ έχουν πολύ αγαπήσει.<br /><br />Κι απάνω απ’ όλα η θάλασσα, που εκλειούσες τις φωνές της<br />μες στη γλυκιά σου λύρα,<br />και που ήσουν πια σα μια κραυγή κι εσύ μες στις κραυγές της,<br />ευγενικέ Πορφύρα!<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">Από την</span> <a href="http://www.geocities.com/theomyrtia/mirtiotissa.html"><b><u><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">ιστοσελίδα του Λάκη Φουρουκλά για την Μυρτιώτισσα</span></u></b></a><br /><span style="font-family:webdings;font-size:85%;color:#000000;">.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-6647654669352830248?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-74251733691449701132009-05-15T18:59:00.000+03:002011-01-19T15:59:44.517+02:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Aristotelis Nikolaidis </strong><em>for</em><strong> Friedrich Hölderlin<br /></strong></span><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sg_yD2tt-wI/AAAAAAAAKQQ/P89y7l1MJ3s/s1600-h/AR-NIKOLAIDISpoemFORyouBLOG.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336750231498128130" style="WIDTH: 107px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sg_yD2tt-wI/AAAAAAAAKQQ/P89y7l1MJ3s/s400/AR-NIKOLAIDISpoemFORyouBLOG.JPG" border="0" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sg_x9mCBRnI/AAAAAAAAKQI/jWd4qUeLP0Q/s1600-h/Friedrich-HoelderlinPOEMforYOUblog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336750123940660850" style="WIDTH: 107px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sg_x9mCBRnI/AAAAAAAAKQI/jWd4qUeLP0Q/s400/Friedrich-HoelderlinPOEMforYOUblog.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>O Χαίλντερλιν στην Πάτμο</strong><br /><br /><em><span style="font-size:85%;">Zu lang, zu lang schon ist<br />Die Ehre der Himlischen unsichtbar.</span></em><br /><br />Εδώ συνάντησα τον Χαίλντερλιν<br />μετά την τρέλλα' τα γυάλινά του μάτια<br />γλάρωναν τυφλά στους γλάρους<br />τα κόκκαλά του φύτρωναν ία<br />και συλλαβές από xαμένες λέξεις.<br />Η αποκάλυψη, του είπα, βάλε<br />ξανά τα κόκκαλά σου εδώ στο οστεο-<br />φυλακείο' μην ξεxνάς πως είσαι απ' το κενό.<br /><br />Στην Πάτμο, σ' ένα καφενείο<br />μ' ένα κορίτσι δίπλα μας γυμνό.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Αριστοτέλης Νικολαΐδης,<br />Συγκεντρωμένα Ποιήματα 1952 - 1990</strong><br />εκδ. Πλέθρον, 1991<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-7425173369144970113?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-24269521798843062272009-05-05T11:58:00.000+03:002010-02-02T23:06:50.133+02:00<span style="color:#ff0000;"><span style="font-family:verdana;"><strong>Nikolai Liliev</strong><em> for</em></span><strong><span style="font-family:verdana;"> Albert Giraud</span></strong></span><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SgKut5f9xWI/AAAAAAAAKPQ/jToxHSjFfck/s1600-h/NikolaiLiliev-POEMforYOUblog.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5333017012312327522" style="WIDTH: 109px; CURSOR: hand; HEIGHT: 140px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SgKut5f9xWI/AAAAAAAAKPQ/jToxHSjFfck/s400/NikolaiLiliev-POEMforYOUblog.JPG" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SgKupR6E5_I/AAAAAAAAKPI/KpHLccYSvys/s1600-h/giraudPOEMforYOUblog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5333016932964952050" style="WIDTH: 109px; CURSOR: hand; HEIGHT: 140px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SgKupR6E5_I/AAAAAAAAKPI/KpHLccYSvys/s400/giraudPOEMforYOUblog.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Αλμπέρ Ζιρώ</strong><br /><br />Βράδι, κι ο εσπερινός σημαίνει.<br />Στην ησυχία, η ανέστια κείνη<br />ανάμνηση, η πικρή, η θλιμμένη,<br />των ημερών που εσβήσαν, σβήνει.<br /><br />Εκούσια ακούσιας σκέψης σκλάβος<br />τα λόγια εσύ διαβάζεις, που<br />με πέννα παιδική είχες γράψει<br />σε ώρες δακρύων και χωρισμού.. .<br /><br />Μ' αυτόν τον άσκοπο καημό σου<br />με τον γελοίο Πιερόττο μοιάζεις<br />που, ως την αυγή, μονάχος, κάτω<br /><br />από το φως του φεγγαριού,<br />απ' το ένδυμα του καθαρίζει<br />τους φεγγαριάτικους λεκέδες.<br /><br /><em><span style="color:#333333;">μτφ: <strong>Άρης Δικταίος</strong><br />(με τον έλεγχο του Στέφαν Γκέτσεφ)</span></em><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Aνθολογία Bουλγαρικής Ποιήσεως</strong><br />εκδ. Δωδώνη, 1971</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-2426952179884306227?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-15310193362801068672009-04-25T09:58:00.000+03:002011-03-29T04:18:06.623+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SfTP7F6d_lI/AAAAAAAAKFQ/hO_kakn_cJM/s1600-h/KAPSALIS++poem+for+you-.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329112873192783442" style="WIDTH: 115px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SfTP7F6d_lI/AAAAAAAAKFQ/hO_kakn_cJM/s400/KAPSALIS++poem+for+you-.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SfTS-8ftWvI/AAAAAAAAKFY/Ho8JAVmbnCg/s1600-h/KABAFHS-poemForYou.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329116237918984946" style="WIDTH: 111px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SfTS-8ftWvI/AAAAAAAAKFY/Ho8JAVmbnCg/s400/KABAFHS-poemForYou.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Για τον Καβάφη, 1863-1933</strong><br /><br />Νερά της Κύπρου, της Συρίας, της Αιγύπτου,<br />αγαπημένα της πατρίδας του νερά,<br />ελάτε κι ακουμπήστε το τραγούδι σας<br />σεμνά στα πόδια του νεκρού' εδώ κοιμάται<br />ο Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, ποιητής<br />από την Αλεξάνδρεια. Δεν θα ξυπνήσει<br />ν' ακούσει το τραγούδι σας, δεν θα ξανάρθει.<br /><br />Έφυγε μέσα στη σιωπή, αυτός που τόσο<br />το λόγο αγάπησε και μίλησε ωραία,<br />τόσο κοντά μας πάντα κι όμως τόσο ξένος.<br />Μεγάλα κι άφοβα κι αόρατα φτερά<br />τον συνοδεύουν ως την άλλη πολιτεία.<br />Δέξου το σώμα του εσύ, γη Αιγύπτια.<br /><br />Νερά της Κύπρου, της Συρίας, της Αιγύπτου,<br />αγαπημένα της πατρίδας του νερά,<br />ελάτε κι ακουμπήστε το τραγούδι σας<br />εδώ στον τάφο του Καβάφη. Δεν υπάρχει<br />άλλος στον κόσμο ποιητής πιο τιμημένος.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την συλλογή <strong>Στον Τάφο του Καβάφη</strong><br />εκδ. Άγρα, 2003</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-1531019336280106867?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-47947436880056956502009-04-15T11:58:00.001+03:002010-02-11T20:12:10.669+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SmlAU-ipJjI/AAAAAAAAKro/6CqjYB2wHMo/s1600-h/FotosGiofyllisPoemForYouDSC06344.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361887560491148850" style="WIDTH: 96px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SmlAU-ipJjI/AAAAAAAAKro/6CqjYB2wHMo/s400/FotosGiofyllisPoemForYouDSC06344.JPG" border="0" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Smk-N8dljfI/AAAAAAAAKrg/6MmPMC6Byes/s1600-h/NapoleonLapathiotis2PoemForYouBlog.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361885240650730994" style="WIDTH: 97px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Smk-N8dljfI/AAAAAAAAKrg/6MmPMC6Byes/s400/NapoleonLapathiotis2PoemForYouBlog.JPG" border="0" /></a><br /><br /><strong>Στο Ναπολέοντα Λαπαθιώτη</strong><br /><br />Από πιοτά κι απ' όργια τσακισμένος,<br />κατόπι από ξενύχτι, μιαν αυγή<br />θυμάσαι που σε γνώρισα στο δρόμο;<br />Σε κοίταξα απ' τα μάτια κι ως τη γη<br />κ' η χλωμή σου μορφή, τα κρινοχέρια<br />σα νά 'βγαζαν βουβή μιαν οιμωγή.<br /><br />Θυμάσαι που βολτάραμε στους δρόμους<br />λαφριά στο πεζοδρόμι το φαρδί<br />με γιαλιστά φοκόλ, με ημιψηλάκια;<br />Στο πέτο ένα λουλούδι κελαϊδεί,<br />ενώ κρατούσες μπράτσο με καμάρι<br />τ' όμορφο κοριτσάκι ή το παιδί.<br /><br />Κ' ήσουν ωχρός κι αγάπαγες τα πάντα,<br />το κάθε χαϊδεμένο και μικρό.<br />Τα ηδονικά τα χείλια σου φιλούσαν<br />κι αγκάλιαζαν με λόγια ως θησαυρό<br />κάθε ομορφιά. Κι αγάπαγες τ' αγόρια,<br />το πιάνο, τα λουλούδια στο νερό.<br /><br />Τόσα είπαν για τις κρύφιες σου συνήθειες<br />και για τις άνομές σου τις νυxτιές,<br />που ράγισε στα στήθια μου η μορφή σου<br />και συxαμάρας μούρθανε σαϊτιές.<br />Ωστόσο πάντα μπρόβαλες σα γόης<br />κ' η εμφάνισή σου ξάναβε φωτιές.<br /><br />Και μες στη γλιστερή τη συxασιά μου,<br />σ' έβλεπα αγγελικόν και λατρευτό<br />και, μπρος στα ξάστερα σου πάντα μάτια,<br />βουτούσα στα βαθειά μου να κρυφτώ,<br />τι πιότερο αγαπούσες τους ανθρώπους<br />κι από τον λατρευτό σου τον εαυτό.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από το βιβλίο <strong>Φώτος Γιοφύλλης, Ποίηση μισού αιώνα</strong><br />εκδ. Το Ελληνικό Βιβλίο, 1964</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-4794743688005695650?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-88118061650528943212009-04-05T10:58:00.006+03:002009-07-22T10:19:09.972+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sma6E3HGWMI/AAAAAAAAKqY/W4GTnXqa_jY/s1600-h/N-Kavvadias.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361176999107123394" style="WIDTH: 107px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sma6E3HGWMI/AAAAAAAAKqY/W4GTnXqa_jY/s400/N-Kavvadias.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sma6EQr1qlI/AAAAAAAAKqQ/3tRnd8i7YjQ/s1600-h/Ap_Melaxrinos1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361176988792236626" style="WIDTH: 109px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sma6EQr1qlI/AAAAAAAAKqQ/3tRnd8i7YjQ/s400/Ap_Melaxrinos1.JPG" border="0" /></a><br /><br /><strong>Έχω μια πίπα</strong><br /><em>Στον ποιητή Απ. Μελαχροινό</em><br /><br />Έχω μια πίπα ολλανδική από ένα μαύρο ξύλο,<br />όπου πολύ παράξενα την έχουν σκαλισμένη.<br />Έχει το σχήμα κεφαλιού Γοργόνας με πλουμίδια.<br />Κι ένας σ' εμέ ναύτης Δανός την έχει χαρισμένη.<br /><br />Και μου 'πε αυτός πως μια φορά του την επούλησε ένας,<br />στην Αλεξάντρεια, έμπορος ναρκωτικών, Αράπης,<br />και στον Αράπη - λέει - αυτόν, την είχε δώσει κάποια,<br />σε κάποιο πόρτο μακρινό, γυναίκα της αγάπης.<br /><br />Πολλές φορές, τις βραδινές σκοτεινιασμένες ώρες,<br />ανάβοντας την πίπα αυτή, σε μια γωνιά καπνίζω,<br />κι ο γκρίζος βγαίνοντας καπνός σιγά με περιβάλλει,<br />κάνοντας ένα γύρω μου κενό, μαβί και γκρίζο.<br /><br />Και πότε μια ψηλή, ο καπνός, γυναίκα σχηματίζει,<br />πότε ένα πόρτο ξενικό πολύ και μακρυσμένο.<br />Και βλέπω μες στους δρόμους του τους κρύους και βραδιασμένους<br />να περπατά έναν ύποπτο Αράπη μεθυσμένο.<br /><br />Και βλέπω πάλι, άλλες φορές, μια γρήγορη γαλέρα<br />με τα πανιά της ανοιχτά στο αβέβαιο να αρμενίζει<br />κι απάνω στο μπαστούνι της να κάθεται ένας ναύτης,<br />να 'χει μια πίπα - όπως αυτήν εγώ - και να καπνίζει.<br /><br />Έχω μια πίπα ξύλινη παράξενα γλυμμένη.<br />Βλέπω καπνίζοντας τα πιο παράδοξα όνειρά μου.<br />Σκέφτομαι: "Θα 'ναι μαγική". Μα πάλι λέω: μη φταίει<br />ο εγγλέζικος βαρύς καπνός και η νευρασθένειά μου;<br /><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-8811806165052894321?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-56064708530484378002009-03-25T11:59:00.000+02:002009-03-25T12:16:44.015+02:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Johann Wolfgang Goethe </strong><em>for</em><strong> Lord George Gordon Byron</strong></span><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sbx2xjm-yVI/AAAAAAAAJro/UUIACXhpqOw/s1600-h/Goethe2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313252254134749522" style="WIDTH: 118px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sbx2xjm-yVI/AAAAAAAAJro/UUIACXhpqOw/s400/Goethe2.JPG" border="0" /></a> *** <a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sbx3w6sfPzI/AAAAAAAAJrw/Y9i0zxbWW_s/s1600-h/byron.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313253342663622450" style="WIDTH: 114px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sbx3w6sfPzI/AAAAAAAAJrw/Y9i0zxbWW_s/s400/byron.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Στο Λόρδο Βύρωνα<br /></strong><span style="font-size:85%;">1829 </span><br /><br />Παλικάρι γερό, συμβουλάτορας πρώτος,<br />αγαπάει τους Έλληνας τόσο'<br />Η ευγένεια του λόγου κι οι γενναίες οι πράξεις<br />του γιομίζουν τα μάτια του δάκρυα.<br />... το λατρεύει, αγαπάει το μαχαίρι<br />το τουφέκι χαρά τόνε λούζει.<br />Χύνεται, όπως λαχταράει η καρδιά του<br />στους στρατούς τους γενναίους!<br />Τώρα αφήστε τον μες στην Historia<br />και δαμάσατε κάθε σας πόθο!<br />Σ' αυτόν μένει αιώνια η Gloria<br />και σε μας μένουν μόνο τα δάκρυα!<br /><br /><em><span style="color:#333333;">μτφ: <strong>Γ. Καμπύσης</strong></span></em><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Ανθολογία Γερμανικής Ποίησης 1749-1921</strong><br />εκδ. Εκάτη, 2001</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5606470853048437800?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-88995578291719170502009-03-16T10:58:00.001+02:002009-03-25T12:18:15.920+02:00<strong>στον ποιητή Χάρτ Κρέην</strong><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/ScgwqAYxp5I/AAAAAAAAJuI/ZP6ltyNs-78/s1600-h/crane=POEMforYOU+blog.GIF"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316552858327426962" style="WIDTH: 109px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/ScgwqAYxp5I/AAAAAAAAJuI/ZP6ltyNs-78/s400/crane%3DPOEMforYOU+blog.GIF" border="0" /></a><br /><br /><em>"πόσα ξημερώματα παγωμένα απ' το πλάγιασμα στα κύματα<br />τα φτερά του γλάρου θα βουτούν και ψηλά θα τον πηγαίνουν<br />σκορπώντας λευκούς κρίκους θορύβου, δημιουργώντας ψηλά<br />πάνω απ' τα νερά του αλυσοδεμένου κόλπου Ελευθερία"<br /><br /><span style="font-size:85%;">[Χάρτ Κρέην, η γέφυρα του μπρούκλιν] </span></em><br /><br /><br />Ε ποιητή Χάρτ Κρέην!<br />σε φωνάζω από μια άκρη της Μεσσογείου<br />που πολλοί και κανείς δεν την ξέρει,<br />που ο ήλιος και η βροχή αναγνωρίζουν<br />τις συμπαθιές τους,<br />που η γη ταράζεται από την ορμή των ηφαιστείων.<br />Χάρτ Κρέην,<br />τα λιμάνια μας τα πολιορκούν πειρατές,<br />τις ακροπόλεις μας τις διαγουμίζουν<br />φθονεροί ορνιθογέρακες,<br />τους ναούς μας τους βεβηλώνουν<br />με ανίερες θυσίες,<br />οι προφήτες μας δεν έχουν τι να πούν<br />και ξημεροβραδιάζονται στα παράθυρα των<br />ειδήσεων.<br />ποιητή Χάρτ Κρέην,<br />απόψε σου προσφέρω ένα ποτό<br />και σε καλώ ν' ακούσεις το νυφικό θρήνο μας,<br />για το ξεπούλημα του νερού μας,<br />για την αγανάκτιση των φοιτητών<br />της ονειρικής επιστήμης,<br />για τις απέραντες σιωπές του βουλευτηρίου,<br />για τις παράτονες μπάντες κάτω από τη βροχή,<br />για το μνημείο των ενδόξων μας νεκρών<br />που λεηλατήθηκε από τους άδοξους κυβερνήτες μας.<br />Ε ποιητή Χάρτ Κρέην !<br />έχει ακόμα η θάλασσα χώρο<br />για ένα ταξίδι;<br /><br /><span style="color:#000000;"><br />από </span><span style="color:#000000;">το site <a href="http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Poems&amp;act=details&amp;poem_id=84438"><b><u>stixoi.info</u></b></a><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><br /><br /><span style="color:#333333;"><span style="color:#000000;">Περισσότερα για τον Χαρτ Κρέην:<br /></span><span style="font-family:webdings;">= </span></span><a href="http://authorsandwriterstooktheirownlives.blogspot.com/2008/04/14-goodbye-everybody.html"><b><u><span style="color:#333333;">χωρίς άλλη αναβολή</span></u></b></a><span style="color:#333333;"><br /><span style="font-family:webdings;">= </span></span><a href="http://umhomemgrego.blogspot.com/2009/03/no-603.html"><b><u><span style="color:#333333;">gay βιβλιογραφία στα ελληνικά</span></u></b></a></span><span style="color:#000000;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-8899557829171917050?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-41223579473443129892009-03-07T16:58:00.000+02:002009-04-15T19:36:30.358+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>Andreas Embirikos </strong><em>for</em><strong> André Breton</strong></span><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sb3AriOCOEI/AAAAAAAAJsA/A14pWEpbRx8/s1600-h/empeirikosPOEMforYOYblog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313614989519632450" style="WIDTH: 104px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sb3AriOCOEI/AAAAAAAAJsA/A14pWEpbRx8/s400/empeirikosPOEMforYOYblog.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sb3C1FLM2-I/AAAAAAAAJsQ/VgeEGhDhuIM/s1600-h/breton-poemFORyouBLOG.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313617352545065954" style="WIDTH: 104px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/Sb3C1FLM2-I/AAAAAAAAJsQ/VgeEGhDhuIM/s400/breton-poemFORyouBLOG.JPG" border="0" /></a><br /><br /><strong>Ο Ανδρέας Μπρετόν</strong><br /><br />Ασύγκριτο πουλί της οικουμένης<br />στέκεις σαν κρύσταλλο στην κορυφή<br />των υψηλών Ιμαλαΐων<br />με στιλβηδόνα και με σθένος και με πάθος<br />καταμεσίς στον βράχο της σποριάς σου!<br /><br />Ηρωικό πουλί της οικουμένης<br />που μοιάζεις σαν αρχάγγελος και λέων<br />δεν ταξινόμησες ποτέ καμμιά φενάκη,<br />μα την φω&shy;νή σου σήκωσες στην γαλανήν αιθρία!<br /><br />Φανατικό πουλί της οικουμένης<br />γερό στην πάλη και πολύκαρπο στην σημασία<br />όρθιο μες στα φτερά<br />σου ανοιγο&shy;κλείνεις<br />πάντα με βεβαιότητα το μάτι!<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την <strong>Ανθολογία της Νεοελληνικής Γραμματείας</strong><br />του </span><span style="color:#333333;"><em><strong>Ρένου Ηρακλή Αποστολίδη</strong></em></span><br /><span style="color:#000000;">εκδοτική επιμέλεια: Νέα Ελληνικά, 1970</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-4122357947344312989?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-12268523404775101962009-02-27T11:48:00.003+02:002009-10-11T02:38:28.051+03:00<span style="font-family:verdana;color:#ff0000;"><strong>John Milton<em> for</em> William Shakespear<br /></strong></span><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/RoGMtjKzsOI/AAAAAAAACXU/Y3MlumBmNOo/s1600-h/JOHN+MILTON+POEM+FOR+YOU.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5080496568813203682" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/RoGMtjKzsOI/AAAAAAAACXU/Y3MlumBmNOo/s400/JOHN+MILTON+POEM+FOR+YOU.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/RoGMoDKzsNI/AAAAAAAACXM/KdgHmC5gc90/s1600-h/SHAKESPEAR+POEM+FOR+YOU.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5080496474323923154" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/RoGMoDKzsNI/AAAAAAAACXM/KdgHmC5gc90/s400/SHAKESPEAR+POEM+FOR+YOU.jpg" border="0" /></a><br /><br />Χρόνια, καιροί, και κόποι και φροντίδες<br />του Σαίξπηρ ένα μνήμα δεν εχτίσαν'<br />μα θα 'φταναν γι' αυτόν οι Πυραμίδες;<br /><br />Της Φήμης κληρονόμε! Το μνημείο<br />που αδύναμα τα χέρια μας δε στήσαν,<br />το 'στησες μόνος άφθαστο και θείο.<br /><br /><span style="color:#cccccc;"><em><strong><span style="color:#333333;">μτφ: Μανώλης Μαγκάκης</span></strong></em></span><br /><br /><span style="font-family:webdings;font-size:85%;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-1226852340477510196?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-53272351167710821972009-02-18T04:05:00.001+02:002009-10-11T02:38:43.275+03:00<strong><span style="color:#ff0000;"><span style="font-family:verdana;">Adonis <em>for</em> Abu Nuwas</span></strong></span><span style="font-family:verdana;"><br /></span><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/R3RcoXL96pI/AAAAAAAAELc/LmaPZoCwhr0/s1600-h/adonis01.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148842122480052882" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/R3RcoXL96pI/AAAAAAAAELc/LmaPZoCwhr0/s320/adonis01.jpg" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/R3RcknL96oI/AAAAAAAAELU/zebkNqaq0ek/s1600-h/AbuNuwas.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148842058055543426" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/R3RcknL96oI/AAAAAAAAELU/zebkNqaq0ek/s320/AbuNuwas.gif" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-family:verdana;"><strong>Αμπού Νουάς</strong><br /></span><br />Γλώσσα - γητειά / λέξεις - αίμα<br />κι ο ουρανός τρίστρατο<br />κι εγώ διαβάτης<br />στον ουρανό σκουντουφλάω.<br /><br /><span style="color:#cccccc;"><em><span style="color:#333333;"><strong>μτφ: Ελένη Κονδύλη-Μπασούκου</strong></span></em><br /></span><br /><br /><span style="color:#000000;">από τo βιβλίο "<strong>Άδωνης, Οι αναλογίες και οι αρχές</strong><br />εκδ. Ελληνικά γράμματα, 2003</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5327235116771082197?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-58736200165819998852009-02-09T14:57:00.000+02:002009-03-25T12:10:52.634+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/STUbeDib7rI/AAAAAAAAJHI/TRKotenIp48/s1600-h/Giorgos_Veis_Poem_for_You__blog.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275152741694172850" style="WIDTH: 118px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/STUbeDib7rI/AAAAAAAAJHI/TRKotenIp48/s400/Giorgos_Veis_Poem_for_You__blog.JPG" border="0" /></a> *** <a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/STUbVhNxxZI/AAAAAAAAJHA/oa9GQNJCegE/s1600-h/ANDREAS+AGGELAKIS+1-+POEM+FOR+YOU+BLOG.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275152595041764754" style="WIDTH: 117px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/STUbVhNxxZI/AAAAAAAAJHA/oa9GQNJCegE/s400/ANDREAS+AGGELAKIS+1-+POEM+FOR+YOU+BLOG.JPG" border="0" /></a><br /><br /><strong>Θυμάμαι τον Ανδρέα Αγγελάκη<br /></strong><br />Ναι, θα με πάρεις μαζί σου τώρα<br />που κατεβαίνει στα πόδια η μέρα χαμηλά<br />και μια ύπουλη δροσιά τυλίγει τα δέντρα,<br />τους λαγούς, τ' αφηρημένα φίδια'<br /><br />άκου, το βουνό χύνεται, βουλιάζει<br />γίνομαι ποτάμι, να θα σε πάρω μαζί μου<br />συλημένα τα χείλη, της άνοιξης φτύνουν καιρούς<br />αράχνη δίβουλη είναι, μην τη φοβάσαι'<br /><br />ανέβα στην ελιά με τα φύλλα στον ουρανό,<br />έχουν γεμίσει αστέρια τα κλαδιά της<br />είναι οι νεκροί φίλοι που μοιράζονται<br /><br />το δικό μας όνειρο, τους έρωτες και τα τσιγάρα<br />την αποτυχία μας, γιατί κόπηκε το νήμα<br />και γύρισε ανάποδα ο αέρας να μας πνίξει.<br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από την συλλογή του Γιώργου Βέη <strong>Γεωγραφία Κινδύνων</strong><br />εκδ. Ύψιλον, 1994<br /></span><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5873620016581999885?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-43935862777696946472009-01-30T11:58:00.000+02:002010-11-03T10:15:03.430+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SYoq9k7Lv4I/AAAAAAAAJgc/5Iwvki6IzvQ/s1600-h/NikosKarouzosPoemForYouBlog--.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299095148927106946" style="WIDTH: 118px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SYoq9k7Lv4I/AAAAAAAAJgc/5Iwvki6IzvQ/s400/NikosKarouzosPoemForYouBlog--.JPG" border="0" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SYoq1vNFQ_I/AAAAAAAAJgU/FoufCJ2ePAc/s1600-h/DionysiosSolomosPoemForYouBlog-.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299095014247580658" style="WIDTH: 116px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SYoq1vNFQ_I/AAAAAAAAJgU/FoufCJ2ePAc/s400/DionysiosSolomosPoemForYouBlog-.JPG" border="0" /></a><br /><br /><strong>O Σολωμός στ' όνειρο μου</strong><br /><br />Πώς πέφτουμε στη νύχτα κι από τι πόθους...<br />Με κοφτερή μοναξιά στολισμένος άρχισα να κοιμάμαι<br />λευκός ιδρωμένος μέσα στην αγελάδα του ύπνου<br />κλεισμένος ολούθε απ' τον όνειρο που κυματίζει στα βάθη<br />κι ολοένα κερδίζει την ύλη πέρα της.<br />Ένα ξημέρωμα καθάριζε τα μάτια μου<br />στους ουρανούς άνοιγαν όλα τα παράθυρα κι ο Διονύσιος<br />μαυροντυμένος μ' άσπρα χειρόκτια κρατούσε το σκουληκάκι<br />στην παλάμη που έμοιαζε με στουπέτσι βαμμένη<br />πλάι του σ' ωραία παραλία<br />έπεφταν οι κολυμβητές να πιάσουν το σταυρό τα Θεοφάνια<br />και μακριά πώς ακούγονταν αθώα τουφέκια<br />ο βρόντος της αγάπης η χαρά της συμφοράς<br />μ' όλα τ' άνθη σε γαλάζια δευτερόλεπτα μ' όλες τις αχτίδες<br />την αγαπημένη του πεταλούδα στον ιερό γλιτωμό της<br />και δράκοντες ευωδιάς ανέβαιναν από κίτρινες σκάλες<br />ως τα κοράσια που δε χάρηκαν τον έρωτα.<br />Γύρω ήτανε δάσος χιλιοπράσινο<br />με τα πουλιά σαν αναρίθμητους καρπούς απάνω στα δέντρα<br />με τα πουλιά σε μεθυσμένη σύναξη για πάντα κ' ένας σκύλος<br />αργά πηγαίνοντας ούρησε στο κορμί της κοντινής αμυγδαλιάς<br />με σηκωμένο πόδι κι ανάμεσα<br />ο γόος έσφαζε τη φωνή που τινάχτηκε από τρεις λέξεις<br /><span style="color:#888080;">. . . . . . . . . . . . .</span> <span style="font-size:85%;">οι απαίσιες χιλιετηρίδες</span><br /><br /><span style="color:#333333;"><span style="font-size:85%;">(συλλογή "Ο υπνόσακκος", 1964)</span><br /></span><br /><br /><span style="color:#000000;">από την Ανθολογία του Ευριπίδη Γαραντούδη <strong>Η Ελληνική Ποίηση του 20ού αιώνα</strong><br />εκδ. Μεταίχμιο, 2008</span><br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-4393586277769694647?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-50645168804363167442009-01-21T15:29:00.000+02:002009-07-24T08:14:08.541+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SV8Hr7Kq2HI/AAAAAAAAJRk/8s1vMh53i6o/s1600-h/Papanikolaou2PoemForYouBlog.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286952938754463858" style="WIDTH: 96px; CURSOR: hand; HEIGHT: 144px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SV8Hr7Kq2HI/AAAAAAAAJRk/8s1vMh53i6o/s400/Papanikolaou2PoemForYouBlog.JPG" border="0" /></a> *** <a href="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SV8Ir4YLahI/AAAAAAAAJRs/UofkB-LDYsw/s1600-h/Lapathιοtisppoem+FOR+YOUBLOG.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286954037517445650" style="WIDTH: 97px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SV8Ir4YLahI/AAAAAAAAJRs/UofkB-LDYsw/s400/Lapath%CE%B9%CE%BFtisppoem+FOR+YOUBLOG.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Σονέτο </strong><br /><br /><em>Στον πολυαγαπημένο μου Ναπολέοντα</em><br /><br />Του πόθου πηγές,<br />μια νιότη γυμνή,<br />του δρόμου θέλγητρο<br />προς τ’ άγνωστο πάντα,<br /><br />μαδημένα τριαντάφυλλα<br />στης αγάπης το διάβα<br />κι αγάπες βρεγμένες<br />σε δάκρυα, πάντα…<br /><br />Είμαστε, Ναπολέων,<br />ταξιδιώτες κυνηγημένοι;<br />Ω, τίποτ’ άλλο δεν είμαστε<br /><br />παρ’ άνθρωποι μόνο,<br />που προσπάθειά τους υπερτάτη<br />ο έρωτας είναι ή ο θάνατος.<br /><br /><span style="font-family:arial;"><em><span style="color:#333333;">Ελληνική απόδοση από τον <strong>Γ.Ι.Φουσάρα</strong> του ποιήματος Sonnet που γράφτηκε στα γαλλικά.</span></em><br /><br /><br /><span style="color:#000000;">από τo βιβλίο <strong>Μ. Παπανικολάου: Τα ποιήματα </strong><br />εκδ. Πρόσπερος</span></span><br /><br /><span style="font-family:arial;"><span style="color:#000000;">Aναδημοσίευση από το blog</span> </span><a title="permanent link" href="http://umhomemgrego.blogspot.com/2005/10/no-183.html"><u><span style="font-family:arial;color:#ffffff;">Gay Bιβλιογραφία στα Ελληνικά (No.183)</span></u></a> <span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5064516880436316744?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-59365280748147279792009-01-12T15:08:00.000+02:002011-12-08T06:28:57.111+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SV8EqiCGo5I/AAAAAAAAJRc/VrKPMjf95pg/s1600-h/KariotakisPoemForYouBlog.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286949616292897682" style="WIDTH: 108px; CURSOR: hand; HEIGHT: 147px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SV8EqiCGo5I/AAAAAAAAJRc/VrKPMjf95pg/s400/KariotakisPoemForYouBlog.JPG" border="0" /></a> *** <a href="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SV8EGlFCB6I/AAAAAAAAJRU/DlhQiJucagc/s1600-h/MALAKASISpoemFORyouBlog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286948998635194274" style="WIDTH: 105px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RMVezBUByRM/SV8EGlFCB6I/AAAAAAAAJRU/DlhQiJucagc/s400/MALAKASISpoemFORyouBlog.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Μικρή Ασυμφωνία εις Άλφα μείζον</strong><br /><br />Α! κύριε, κύριε Μαλακάση,<br />ποιος θα βρεθή να μας δικάση,<br />μικρόν εμέ κ' εσάς μεγάλο,<br />Ίδια τον ένα και τον άλλο;<br />Τους τρόπους, το παράστημα σας,<br />το θελκτικό μειδίαμά σας,<br />το monocle που σας βοηθάει<br />να βλέπετε μόνο στο πλάι,<br />και μόνο αυτούς να xαιρετάτε<br />όσοι μοιάζουν αριστοκράται,<br />την περιποιημένη φάτσα,<br />την υπεροπτική γκριμάτσα<br />από τη μια μεριά να βάλη<br />της ζυγαριάς' κι' από την άλλη<br />πλάστιγγα, να βροντήσω κάτου,<br />-μισητό σκήνωμα, θανάτου<br />άθροισμα, συντριμμένο βάζον-<br />εγώ, κύμβαλον αλαλάζον.<br />Α! κύριε, κύριε Μαλακάση,<br />ποιος τελευταίος θα γελάση;<br /><br /><br />από τη συλλογή "Ελεγεία και Σάτιρες"<br /><span style="font-family:webdings;color:#000000;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3732065836057092337-5936528074814727979?l=poem-for-you.blogspot.com' alt='' /></div>Κατερίνα σ-Μ.http://www.blogger.com/profile/03242508418340000410noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3732065836057092337.post-56791022544372414022009-01-03T15:22:00.000+02:002009-05-04T02:00:11.132+03:00